? … ΕΙΜΑΙ … ΕΓΩ … ΕΜΕΙΣ … ?

Ενθαρρυνθούμε τα μέλη μας να σκεφτούν για τον εαυτό τους και να εκφράζονται ελεύθερα.
Δεν είναι απαραίτητο οι σκέψεις τους να ταυτίζονται με τις σκέψεων των άλλων μελών ή με τις διδασκαλίες του Σωματείο – το οποίο δεν έχει κάποιο δόγμα που τα μέλη πρέπει να πιστεύουν.
=====================================================================

? … ΕΙΜΑΙ … ΕΓΩ … ΕΜΕΙΣ … ?

Αυτό το κείμενο αναδύθηκε μέσα από τις διαχρονικές αναζητήσεις μου
Αν αφιερώσεις τον χρόνο να το διαβάσεις-μελετήσεις
πολύ θα ήθελα τις ειλικρινείς εντυπώσεις σου
όποιες και αν είναι
Ευχαριστώ

Είσαι καλά

Κώστας Ζέππος

=======================

ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ

Τα μεγάλα ερωτήματα με τις 1001 απαντήσεις :
Τι είμαστε , που πάμε , γιατί υπάρχουμε;
Τι υπήρχε πριν , πριν από μένα , πριν από τους άλλους , πριν από όλα ;

Πριν από την ύπαρξη ?

Δεν υπάρχει πριν, δεν υπάρχει τίποτα .
Τίποτα απo αυτά που μπορεί ο ανθρώπινος νους να αντιληφθεί , να υποθέσει , να ονειρευτεί .
Το απόλυτο άγνωστο , το αγνωστότερο άγνωστο που έχουμε ποτέ διανοηθεί , αυτό που δεν αντέχεται
και το οποίο προσπαθούμε , χιλιάδες χρόνια τώρα να εξορκίσουμε , να του δώσουμε νόημα επιστρατεύοντας τις πιο βαθυστόχαστες μας ιδέες και σκέψεις .
Πότε, που, πως και γιατί άρχισε η ύπαρξη ?
Είναι απλό :
Δεν έχει νόημα να αναζητούμε το πότε, γιατί το “τότε” δεν υπήρχε , ο χρόνος ήταν ανύπαρκτος .
Το που επίσης δεν έχει νόημα, γιατί μαζί με τον χρόνο και ο χώρος ήταν ανύπαρκτος .
Το πώς , επίσης δεν έχει νόημα , είναι αποτυπωμένο, καταγραμμένο , κωδικοποιημένο , σε κάθε σωματίδιο κάθε κβάντo του κόσμου μας , όλο το σύμπαν το φωνάζει κάθε στιγμή , ενώ εμείς ,
εδώ και χιλιάδες χρόνια στήνουμε το αυτί μας σε κάθε γωνίτσα του κόσμου μας και αφουγκραζόμαστε προσπαθώντας να ακούσουμε , να ταξινομήσουμε , να καταλάβουμε τα μηνύματα και τις πληροφορίες
που μας έρχονται από παντού .
Το γιατί ; είναι εκτός των δυνατοτήτων της αντίληψης , των υποθέσεων μας και όλων των οραματισμών
και διαισθήσεων μας .
Αυτά όμως τα ερωτήματα θεωρούνται από μας τους ανθρώπους θεμελιώδη , εξάπτουν την φαντασία μας
και μας προβληματίζουν εδώ και χιλιάδες χρόνια .

Ποιος αναρωτιέται όμως : γιατί άραγε να έχουμε τόση δίψα , τόση επιμονή ,τόση προσήλωση
και εν τέλει , τόση ανάγκη να ερευνήσουμε τον κόσμο γύρω μας και βαθειά μέσα μας , για να μπορέσουμε
να φανταστούμε και να αποφασίσουμε να πιστέψουμε σε μια ιστορία ; την ιστορία της ύπαρξης μας ,
ελπίζοντας ότι η πίστη αυτή θα μας ανακουφίσει από το μαρτύριο της της ανασφάλειας που αισθανόμαστε αντιμέτωποι με το άγνωστο και ετσι να κουκουλώσουμε την άγνοια μας ?

Πολύς οραματισμός , πολλή φαιά ουσία , πολλές σκέψεις και λόγια , πολλή μελάνη , έχει αναλωθεί
για να δοθεί μια εξήγηση , μια εκδοχή , μια υπόθεση , μια θεωρία ,
να δημιουργηθεί και να παγιωθεί μια αλήθεια , μια πίστη .

Ιδού η 1002 η :

Προειδοποίηση :

Οποιαδήποτε αναφορά στην ΥΠΑΡΞΗ , προσπάθεια νοητικής κατανόησης , εξήγησης η κωδικοποίησης της σε έννοιες , σκέψεις η λέξεις , οποιαδήποτε απόπειρα περιγραφής η απεικόνισης της , είναι απλοϊκή και απλουστευμένη ,εξόχως περιοριστική , ανακριβής , παραπλανητική , αφελής , εγωκεντρική , ανθρωποκεντρική .

(Παρόλα αυτά κάθε προσπάθεια , όντας μια δημιουργία , είναι ευπρόσδεκτη – διατηρώντας όμως ενεργή την προηγούμενη προειδοποίηση.)

ΠΡΟΣΔΕΘΗΤΕ :

page0004

ΕΙΣΧΩΡΟΥΜΕ ΣΤΟ ΑΣΥΛΛΗΠΤΟ

EIMAI

ΕΙΜΑΙ ανεκδήλωτη , αδημιούργητη , άχρονη , άφατη , ασύλληπτη , δυνατότητα .
ΕΙΜΑΙ συνειδητότητα στην τελειότερη και αγνότερη ύπαρξη της
ΕΙΜΑΙ μια άρρητη , απεριόριστη , αδέσμευτη δύναμη
ΕΙΜΑΙ το αιώνιο και το στιγμιαίο ενωμένα
ΕΙΜΑΙ το μηδέν και το άπειρο ενωμένα
ΕΙΜΑΙ η ενέργεια και η υλη ενωμένα
ΕΙΜΑΙ το παν και το τίποτα ενωμένα

Εκδηλώνομαι !

Αυθόρμητα ,
με αγάπη ,
με χαρά ,
με όρεξη ,
με θέληση ,
με απόλαυση ,
με ενθουσιασμό .

Γίνομαι «Μητρικό Πεδίο»
Γίνομαι δυνατότητα ύπαρξης .
Δημιουργώ το πεδίο μέσα στο οποίο ,
όλες οι πιθανότητες είναι ελεύθερες να πραγματοποιηθούν
Από το Mητρικό Πεδίο αντλούνται όλες οι πληροφορίες της δημιουργίας .
Ολόκληρο το Σύμπαν , εκρέει από το Mητρικό Πεδίο και εισρέει στο Mητρικό Πεδίο , συνεχώς .

Εκφέρομαι …. ανοίγω !

Ανοίγομαι … απλώνομαι … γίνομαι δόνηση … η υπέρτατη δόνηση !
Eίναι η η λαλιά μου
Η κραυγή μου
Κραυγή χαράς
Κραυγή αγάπης
Κραυγή ενθουσιασμού
που διαποτίζει συνεχώς ολόκληρο τον εκδηλωμένο μου εαυτό .

Γίνομαι ύπαρξη , γίνομαι ο χώρο-χρόνος και επιλέγω και δημιουργώ τους νόμους , τις δυνάμεις και τα όρια, που θέλω να τον διέπουν .
Και τώρα , ξεχύνομαι , μέσα σ`αυτόν τον χώρο-χρόνο , σαν ένα αδέσμευτο , πρωτόγνωρο , απέραντο κύμα . Μειώνω την ένταση την δόνησης μου , γίνομαι ενέργεια σε συνεχή ροή.
Γίνομαι όντα ενέργειας που ενώνονται σε δίνες ενέργειας , που ενώνονται σε μια ενέργεια .
Πυκνώνω και καταλύω την ενέργεια μου , σε αμέτρητες , απειροελάχιστες υπάρξεις-οντότητες , κάθε μια τους είναι ο εκδηλωμένος εαυτός μου , είμαι υλη.
Γίνομαι ξεχωριστά όντα , πολλαπλότητα , τώρα είμαι πολλοί , είναι η απαρχή της ξεχωριστότητας μου ,
της διαφοροποίησης μου , η δυνατότητα να είμαι ύπαρξη διακριτή . Επιλέγω να βιώνω την ενιαία μου ύπαρξη σε επί μέρους υπάρξεις , που έχουν την δυνατότητα να επιλέγουν την δική τους πραγματικότητα που είναι ταυτόχρονα και δική μου.

Είμαι όντα ενέργειας, που μετουσιώνονται σε όντα ύλης, που μετουσιώνονται σε όντα ενέργειας ,
που μετουσιώνονται σε όντα ύλης , που μετουσιώνονται σε όντα ενέργειας , που μετουσιώνονται ………….
συνεχώς σε έναν θαυμαστό χορό δονήσεων .

Κάθε μια από τις διακριτές συναθροίσεις μας , είναι μια νέα πραγματικότητα .
Επιλέγουμε , να διατηρήσουμε σταθερή αυτήν την πραγματικότητα , όσο μπορούμε περισσότερο και δημιουργούμε τους νόμους και τις δυνάμεις που χρειαζόμαστε να την διέπουν .
Οι νόμοι μου , είναι τα όρια που ενσωματώνω σε κάθε ενεργειακή η υλική διεργασία,
είναι “οδηγίες”, οι περιορισμοί , οι κατευθύνσεις της ώθησης που θέλω να ακολουθήσει η εξέλιξη
και η εξισορρόπηση , είναι η προϋποθέσεις για την ελεγχόμενη και συνειδητή δημιουργία .

Αλλάζω- αλλάζουμε και εξελισσόμαστε συνεχώς , όντας συγχρόνως μια ενιαία οντότητα .
Σε όλες τις υλικές διαφοροποιήσεις μας , το αρχέγονο και πανίσχυρο βίωμα της ενότητας διαποτίζει όλη μας την ύπαρξη , και ασκεί μια διαρκή έλξη ανάμεσα στις υλικές μας οντότητες και μας ωθεί να ενωνόμαστε πάλι , πολλοί μαζί σε αναρίθμητες συγκεντρώσεις .

Πρωτογενείς μικροπυκνώσεις , απέραντες συγκεντρώσεις πυκνώσεων .
Κάνουμε ομάδες μέσω προτιμήσεων , βρίσκουμε δικές μας δυνάμεις και νόμους βάσει των όποιων
χτίζουμε νέες αλλαγές και έτσι δημιουργούμε τους εαυτούς μας , εδώ και τώρα , αενάως .

Αλληλεπιδρούμε , εξελισσόμαστε , πλάθουμε στιγμή-στιγμή τους εαυτούς μας .
Γινόμαστε απέραντες μάζες που εξελίσσονται σε στροβιλιζόμενες συγκεντρώσεις από αναρίθμητα πρωτογενή όντα και που σιγά-σιγά διαμορφώνονται σε πιο συμπαγείς πυκνώσεις , τους γαλαξίες .
Μέσα τους , συγκεντρωνόμαστε σε σφαιρικούς όγκους που σιγά-σιγά συμπυκνώνονται , πυρακτώνονται
και αρχίζουμε να ακτινοβολούμε ενέργεια γύρω μας , γινόμαστε άστρα–ήλιοι .
Δημιουργώ νέους νόμους που εναρμονίζονται με την καινούρια μας πραγματικότητα , δίνοντας έτσι νέα πνοή στην εξέλιξη .
Μέσα στον εξαιρετικά πυρακτωμένο πυρήνα μας , μετουσιωνόμαστε σε νέα υλη , νέες δυνάμεις διέπουν την πραγματικότητα μας , νέοι συνδυασμοί σωματιδίων σχηματίζουν νέα άτομα που εμπλουτίζουν το υλικό σύμπαν και συμβάλουν στην περαιτέρω δημιουργία και διατήρηση του.
Πολλοί από τους ήλιους μας εκρήγνυνται και οι οντότητες που τους αποτελούσαν διασπείρονται μέσα στο σύμπαν , ενώνονται με άλλες , και σχηματίζουν νέους ήλιους .
Η πολύ μεγάλη μάζα κάποιων ήλιων , έλκει γύρω της άλλες , μικρότερου μεγέθους συγκεντρώσεις μας ,
συμπυκνωνόμαστε όλο και πιο πολύ , περιστρεφόμενοι γύρω από τον Ήλιο .
Σιγά-σιγά δενόμαστε με την μοίρα του άστρου μας , είμαστε οι πλάνητες του , γινόμαστε μέρος ενός ολόκληρου συστήματος , του εκάστοτε ηλιακού συστήματος και πλάθουμε την νέα μας πραγματικότητα μέσα από νέους νόμους , δράσεις , αντιδράσεις , μετουσιώσεις , συνδυασμούς και συγχωνεύσεις .
Έτσι διαμορφώνουμε μοναδικές , για τον κάθε πλανήτη , συνθήκες που επιτρέπουν και χαρακτηρίζουν την ανεπανάληπτη ιδιομορφία της εξέλιξης μας .
Επιλέγω να δημιουργώ την πραγματικότητα μου , της κάθε στιγμής , μέσα από τον συνδυασμό όλων των πραγματικοτήτων όλων των όντων .
Ο εαυτός μου , η πολλαπλότητα του είμαι μου , βιώνει κάτι το συναρπαστικό , ξεχωριστά με κάθε ον , διαμέσου όλων των όντων .
Είναι συναρπαστικό ! κάθε στιγμή , ο εκδηλωμένος μου εαυτός αναδημιουργείται μέσα από την εμφάνιση μιας εντελώς πρωτόγνωρης και πρωτοεμφανιζόμενης ύπαρξης , που εμπεριέχει όλες τις ιδιότητες της προηγούμενης , εμπλουτισμένες με μερικές νέες . Ο παλιός μου εαυτός , μετουσιώνεται σε έναν νέο , που ωθείται να συνεχίσει αυτόν τον πανέμορφο , τον εκπληκτικό χορό της δημιουργίας και της εξέλιξης .

Μέσα στο σύμπαν βιώνω την ύπαρξη μου σε άπειρες παραλλαγές .

Ενώ μέσα από τις αναρίθμητες υπάρξεις μου , δημιουργοώ και εξελίσσομα μέσα στο σύμπαν ….

Εστιάζομαι :

Ένα μέρος μου συγκεντρώνεται , οργανώνεται και εξελίσσεται σε έναν πλανήτη που ονομάσαμε Γη και που είναι μέρος μιας μεγαλύτερης παρέας πλανητών και που περιστρέφονται γύρω από ένα άστρο- ήλιο .
Είμαι-βιώνω τον πλανήτη-πατρίδα-Γη .
Εδώ δημιουργώ νέες συνθήκες , νέες ιδέες εξέλιξης .
Μέσα και πάνω στη Γη , πλαθόμαστε μέσα σε συνθήκες απερίγραπτα δυνατές , μέσα από τις ίδιες τις δυνάμεις και τους νόμους που δημιουργήσαμε όντας η Γη .
Εδώ οι υπάρξεις μας σαν άτομα , ενώνονται σε νέες δομές και σχηματίζουν μόρια , τα μόρια συνδυάζονται σε μεγαλύτερες δομές και γινόμαστε τα δομικά υλικά της Γης .
Μορφωνόμαστε μέσα από μια συνεχή και θαυμαστή δημιουργικότητα .
Και η δημιουργικότητα δημιουργεί νέους ορίζοντες , νέα όντα , νέα δημιουργικότητα .
Επιλεγούμε συνεχώς νέους δρόμους , νέες πραγματικότητες , ζούμε κάτι το θαυμαστό και μεγαλειώδες .
Κάθε στιγμή , γινόμαστε πιο σύνθετοι , πιο πολύπλοκοι .

Στα πρώτα στάδια της δημιουργίας της Γης , εξελισσόμαστε αργά .
Μερικές από τις συνθήκες που παίζουν πρωτεύοντα ρόλο στην εξέλιξη μας είναι ,
η περιστροφή μας γύρω από την υπέρλαμπρη παρουσία του Ήλιου μας , του άστρου μας , με τις ποικίλες επιρροές του πάνω και μέσα στην υλη και την ενέργεια μας , οι ανταλλαγές ενέργειας με όλους τους άλλους πλάνητες , η εμφάνιση και εγκατάσταση γύρω από την Γη μιας νέας συντροφιάς , που ονομάσαμε Σελήνη
και η επιρροή της μέσα μας . Όλη αυτή η θαυμαστή ποικιλία με την οποία εμπλουτίζουμε την ύλη της Γής μας :
η υψηλή θερμοκρασία στα έγκατα της , η βαρύτητα , ο μαγνητισμός , οι αδιάκοπες μεταβολές μέσα της και στην επιφάνεια της , αργότερα η ατμόσφαιρα , το νερό………..
Εκεί μέσα στο νερό κάποια μόρια συνδυαζονται και πραγματοποίουν νέες πολυπλοκότερες δομές που αργότερα ονομάσαμε οργανικές και επιφέρουν μια αργή μα ουσιαστική αλλαγή , τώρα μπορούμε να οργανωθούμε σε θύλακες , φυσαλίδες , δημιουργήσαμε μια μεμβράνη που περικλείει και απομονώνει χώρο από τον Χώρο .
Αυτή η μεμβράνη γίνεται ένα διάμεσο μεταξύ του μέσα και του έξω , είναι ουσιαστική για την εξέλιξη
της διαφοροποίησης , εδώ ξεκίνα η αρχέγονη αίσθηση του διαχωρισμού μιας ύπαρξης από το υπόλοιπο σύμπαν.
Μέσα στην μεμβράνη , ο χώρος είναι κλειστός , οι συνθήκες που επικρατούν , είναι πιο σταθερές και οι διεργασίες είναι πιο ελεγχόμενες από ότι έξω .
Με αφετηρία αυτή την διαφοροποίηση και την σταθερότητα, πραγματοποιούμε , μέσα στον θύλακα , διεργασίες εξύψωσης της ενέργειας μας μέσα στην υλη .
Αργά-αργά αρχίσζουμε να αντλούμε συστατικά από το περιβάλλον μας για να διατηρήσουμε , να εξελίξουμε και να διαιωνίσουμε την νέα μας πραγματικότητα .
Την νέα αυτή κατάσταση-ύπαρξη την ονομάσαμε ζωή .
Είμαστε κύτταρα .
Είμαστε μονοκύτταροι οργανισμοί .
Επιλέγοντας και βιώνοντας την εξέλιξη μας σαν μονοκύτταροι οργανισμοί, κάνουμε μια εκπληκτική αλλαγή στη ζωή μας.
Καταφέρνουμε να πολλαπλασιαζόμαστε διαιρώντας το σώμα μας σε δυο νέα πανομοιότυπα κύτταρα που εμπεριέχουν όλες τις πληροφορίες του αρχικού .
Δηλαδή ο ίδιος μας ο εαυτός γινόταν 2 μετά 4, 8, 16, 32, 64, 128, … συνεχίζοντας ο αριθμός γίνεται απίστευτα μεγάλος .
Μετά από αναρίθμητους διπλασιασμούς , διάμεσου των συνεχώς μεταβαλλόμενων συνθηκών ,
αρχίσαμε να συγκεντρωνόμαστε πολλοί μαζί , σε ομάδες , διευκολύνοντας έτσι την επιβίωση μας .
Κάποιοι επιλέγουμε να συνεργαστούμε , κάνουμε περισσότερες και πιο εξειδικευμένες συναλλαγές ανάμεσα σε άτομα που προκύπτουν από την διαίρεση μας και έτσι δημιουργούμε μια ξεχωριστή οντότητα ,
έναν οργανισμό όπου , πολλά κύτταρα συνεργαζόμαστε για να διατηρηθούμε και να επιβιώσουμε .
Είμαστε πολυκύτταροι οργανισμοί .
Μέσα σε κάθε πολυκύτταρο οργανισμό , μερικές ομάδες εξειδικεύονται ακόμη περισσότερο , δημιουργώντας έτσι επί μέρους οντότητες , πλήρως εξαρτημένες από την μητρική , και έχοντας την αποστολή να φροντίζουν για την καλή λειτουργία και επιβίωση μας .

Όσο αυξάνεται η πολυπλοκότητα μας , τόσο το κέντρο που επιλέξαμε να διέπει και να επεξεργάζεται τις λειτουργίες κάθε οργανισμού , έχει ανάγκη από εντονότερη εστίαση και περισσότερη ενέργεια για να ολοκληρώσει αυτές τις λειτουργιές και έτσι χρειάζεται να ασχοληθεί όλο και πιο πολύ με την δική του ύπαρξη και διατήρηση , αυτό , έχει ως συνέπεια την μείωση της άμεσης επαφής του με την κατάσταση της ενότητας και κατ`επέκταση την αύξηση της αντίληψης της ξεχωριστότητας , την αύξηση της αντίληψης της μοναδικότητας .

Κάθε επαναλαμβανόμενη αλλαγή γίνεται βίωμα μας , η επανάληψη του βιώματος γίνεται συνήθεια ,η επανάληψη της συνήθειας από γενιά σε γενιά περνά μέσα στον γεννητικό μας κώδικα.
Επιλέξαμε να γίνει η ύπαρξη μας μια πορεία εξέλιξης από το απλό προς το πολύπλοκο .
Αρχησα όντας ύπαρξη , έγινα πολλαπλότητα , κατόπιν πολυπλοκότητα , ξεχωριστοτητα και μοναδικότητα , που είναι ένα βασικό χαρακτηριστικό της αρχικής μου ύπαρξης .

ΕΙΜΑΙ μοναδικότητα , είμαι ΕΝΑ .
Όντας μοναδικότητα , όλα είναι μοναδικά . Όλοι είμαστε μοναδικοί .
Κάθε ύπαρξη είναι μοναδική και ανεπανάληπτη .
Κάθε στιγμή κάθε ύπαρξης είναι μοναδική και ανεπανάληπτη .
Κάθε ύπαρξη και κάθε στιγμή ανήκει στην ολότητα , εκπορεύεται από την ολότητα , είναι η ολότητα
Κάθε ύπαρξη είναι μια συμφωνία δονήσεων της ύλης της , μια συμφωνία που όμοια της ούτε υπήρξε ,
ούτε υπάρχει , ούτε θα υπάρξει .
Κάθε αλλαγή που εκδηλώνεται στην ύλη εγγράφεται στο Μητρικό Πεδίο και μέσω αυτού στην ενεργειακή δομή της ύλης .
Αυτή η εγγραφή είναι το αποτύπωμα της εξέλιξης πάνω στην υλη , είναι η πληροφορία
που κάθε αλλαγή προσθέτει στην δομή του όντος μέσα στο οποίο συνέβη η αλλαγή .
Κάθε πληροφορία είναι στοιχείο μιας νέας εξέλιξης .

Από αυτό το στάδιο αρχίζει μια έκρηξη δημιουργίας που εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια απλώνεται και μεγαλουργεί .

Είναι σημαντικό ότι , ενώ ενωθήκαμε σε ομάδες και γίναμε πολυκύτταροι οργανισμοί ,
συνεχίζουμε εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια να ήμαστε το ίδιο αρχικό κύτταρο σε άπειρα αντίτυπα ,
μετά από συνεχείς διπλασιασμούς , αλλαγές και βελτιώσεις .

Οι αλλαγές και βελτιώσεις προέρχονται , από αυτό που ονομάζουμε, προσαρμογή στο εκάστοτε περιβάλλον μας και τις επικρατούσες συνθήκες . Μέσα από τα τρισεκατομμύρια μικροδιαφορών που προκύπτουν
από την εξέλιξη μας , βρίσκονται πάντα , κάποιοι από μας που εχουν δημιουργήσει , μέσα από τις επιλογές τους ακριβώς τις ιδιότητες για την ευνοϊκότερη προσαρμογή τους στις εκάστοτε συνθήκες.

Κατά την διάρκεια της εξέλιξης μας οι ομάδες άρχισαν να διαφοροποιούνται μεταξύ τους , να αποκτούν ξεχωριστές ιδιότητες , συμπεριφορές και μορφές .

Αυτό όμως που πράγματι έγινε , διαμέσου των δισεκατομμυρίων χρόνων εξέλιξης πάνω στη Γη , είναι πιο εκπληκτικό , πιο ουσιαστικό και βαθύ :
Καθ` όλη την διάρκεια , κάθε ύπαρξης , όλα τα όντα , από τις απαρχές μέχρι σήμερα , απορροφούν
από το περιβάλλον τροφή , νερό , αέρα , δονήσεις , ακτινοβολίες , θερμότητα και πολλών άλλων μορφών ενέργειες από όλα τα άλλα όντα γύρω τους . Αυτό σημαίνει , ότι κάθε έμβιο ον ,
αμέσως μετά την υλοποίηση του, εξελίσσεται και πολλαπλασιάζεται , αποκλειστικά με την απορρόφηση ενέργειας και ύλης από άλλα όντα του περιβάλλοντος του .
Εχουμε μέσα μας ενέργειες και ιδιότητες απο όλα τα όντα που μας περιβάλουν .
Ήμαστε αναπόσπαστο μέρος του περιβαλλοντός μας.
Ήμαστε μια ιδιότητα της Γης .
Η πεμπτουσία της .
Η πεμπτουσία του σύμπαντος .

Σε κάθε βαθμίδα της εξέλιξης , κάθε ένας μας , υπάρχει επειδή αυτοί από μας που προηγήθηκαν , δημιούργησαν το υπόβαθρο για την παρουσία του .
Όλη η πραγματικότητα μας , σε κάθε στιγμή , δημιουργήθηκε-υλοποιήθηκε μέσα από τις επιλογές όλων όσων προηγήθηκαν .

Η σύνδεση και οι συναλλαγές μας με το περιβάλλον , σε συνδυασμό με τους νόμους και τα όρια που επιλέξαμε να υιοθετήσουμε και να σεβαστούμε , διαμόρφωσαν νόμους και συνθήκες επιβίωσης όπως : η κούραση , ο ύπνος , η ασθένεια , ο θάνατος ……..

Οι συνθήκες του έξω κόσμου και οι δυνατότητες του καθενός μας , άρχισαν να μας διαφοροποιούν όλο και πιο πολύ .
Μάθαμε να δημιουργούμε το “σκηνικό” μέσα στο όποιο μας ήταν ευνοϊκότερο να ζούμε .
Μάθαμε να πλάθουμε την αντίληψη μας για το περιβάλλον μας , να μορφώνουμε το περιβάλλον .
Διαμορφώσαμε τους εαυτούς μας έτσι ώστε να αισθανόμαστε και να αντιλαμβανόμαστε αυτά
που μας ήταν χρήσιμα για την επιβίωση και διαιώνιση μας , δημιουργήσαμε αισθητήρες αντίληψης
μέσω συνδυασμών της ύλης και της ενέργειας , τους υιοθετήσαμε , τους ενσωματώσαμε ,
τους δεχτήκαμε και έγιναν η πραγματικότητα μας .
Ο κόσμος μας αποτελείται από αυτά που επιλέγουμε να αισθανόμαστε και να αντιλαμβανόμαστε .

Μερικοί από τους τρόπους αντίληψης και διάδρασης με τους άλλους γύρω μας , που επιλέξαμε , είναι :
Φόβος , πόνος , πείνα , δίψα , γεύση , όσφρηση , ισορροπία , όραση , ακοή , αφή , σεξουαλικότητα, απόλαυση τρυφερότητα , αυξημένη ευαισθησία στα παιδιά μας , προτιμήσεις , επιλεκτικότητα , μνήμη …………………. διαίσθηση , η οποία είναι το ανοιχτό κανάλι μας προς το Μητρικό Πεδίο και την Ουσία μου .

Κάθε επιλογή και υιοθέτηση τρόπου αντίληψης , αποτελεί ένα όριο , μια νέα πρόκληση στην δημιουργικότητα , μια νέα βαθμίδα εξέλιξης , αλλά συνεπάγεται και τον αποκλεισμό μιας σειράς
άλλων επιλογών , που δεν έγιναν και δεν θα γίνουν ποτέ πια .

Αποκλείσαμε πτυχές της αντίληψης της ύπαρξης που αποφασίσαμε ότι δεν μας χρησίμευαν .
Μάθαμε να εκμεταλλευόμαστε ιδιότητες του περιβάλλοντος μας , τις ιδιότητες της ύλης , του ηλεκτρισμού του μαγνητισμού , των δονήσεων , των οσμών , του φωτός , επιλέξαμε να ευαισθητοποιηθούμε
σε κάποιες από αυτές και αναπτύξαμε όργανα που τις αναγνώριζαν .
Επιλέξαμε να ευαισθητοποιηθούμε σε κάποια φάσματα δονήσεων της ενέργειας , ένα μικρό τμήμα το ονομάσαμε φως , ευαισθητοποιηθήκαμε σε ένα ακόμη πιο μικρό τμήμα του φωτός και το ονομάσαμε όραση , άλλοι επέλεξαν να ευαισθητοποιηθούν σε πολλά και διαφορετικά φάσματα ενέργειας και απέκτησαν διαφορετικές αντιλήψεις του κόσμου μας .
Μέσα από τέτοιες επιλογές αποκτήσαμε τρόπους , να αντιλαμβανόμαστε , να δημιουργούμε
και να ανταλλάσσουμε με το σύμπαν .

Με αφετηρία την επιβίωση και την διαιώνιση του είδους , επιλέξαμε συμπεριφορές και ιδιότητες όπως η ταχύτητα , ο μιμητισμός , ο εκφοβισμός , επιθετικότητα , η παραπλάνηση , η γοητεία , το καμουφλάζ ,
η προσαρμοστικότητα , η υπομονή , η ευελιξία , η αντοχή , η μακροζωία , η εφήμερη ζωή , …..

Η ύπαρξη μας , σαν “έμβια όντα” άρχισε και εξελίχτηκε μέσα στο αρχέγονο νερό .
Κάποιοι από μας επέλεξαν να μείνουν και να εξελιχθούν εκεί και κάποιοι άλλοι χρειάστηκαν να βγουν από το νερό , στη στεριά , εκεί προσαρμόστηκαν στις νέες συνθήκες και ακλούθησαν μια νέα εξελικτική πορεία .
Επωφελούμενοι από την εξέλιξη του πλανήτη μας , κάποιοι από μας προτίμησαν να μένουν μόνιμα στο έδαφος και άλλοι να μετακινούνται για να επιζήσουν , άλλοι προτίμησαν να είναι μικροί , άλλοι μεγαλόσωμοι ,
άλλοι κάτω από τη γη , άλλοι στον αέρα , άλλοι στη ζέστη , άλλοι στο κρύο , άλλοι την νύκτα , άλλοι βολεύτηκαν με την δραστηριότητα την ημέρα , άλλοι στις υγρές περιοχές , άλλοι στις ξηρές και άνυδρες περιοχές,
άλλοι χαμηλά , κοντά στη θάλασσα και άλλοι ψηλά στα βουνά και κάθε επιλογή έγινε βίωμα , η επανάληψη του βιώματος έγινε συνήθεια , η επανάληψη της συνήθειας από γενιά σε γενιά πέρασε μέσα στον γεννητικό μας κώδικα .

Καθ`ένας από μας , κάθε ομάδα η είδος μέσα στο οποίο επιλέξαμε να ανήκουμε , ανέπτυξε μια πρωτοφανή και θαυμαστή δημιουργικότητα ιδιοτήτων και εμφάνισης .
Ντύσαμε τους εαυτούς μας με μορφές , χρώματα , ήχους , οσμές , ρυθμούς , συμπεριφορές …

Κάθε ουσιαστική αλλαγή δημιούργησε ένα νέο είδος , μια νέα εξελικτική πορεία .

Επινοήσαμε και πραγματοποιήσαμε εκπληκτικούς τρόπους για να πολλαπλασιαζόμαστε και να διαιωνίζουμε το δικό μας είδος .

Διανύουμε την ζωή μας , βιώνοντας όσο μπορούμε καλυτέρα , τις ιδιότητες
και τους τους νόμους που μας διέπουν και καταλύουμε την ύπαρξη μας δίνοντας έτσι την ευκαιρία
σε αυτούς που αφήνουμε πίσω μας , να διαπρέψουν μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων τους .
Η ίδια διαδικασία ισχύει για τις ομάδες και για ολόκληρα είδη .
Συντελείται μια συνεχής ροη όντων από την υλοποίηση στην εξαΰλωση , διασχίζοντας τον κήπο της προεπιλογής μας , την πατρίδα-μητέρα-Γή .

Απροσδόκητες μεταβολές του φλοιού της Γης , πτώσεις μετεωριτών , εκρήξεις Ηφαιστίων , κλιματικές εξάρσεις , περίοδοι παγετώνων και πολλά αλλά φαινόμενα διαταράσσουν την προσωρινή ισορροπία που επικρατεί , προκαλούν μικρές η μεγάλες ανακατατάξεις , άτομα , ομάδες και είδη , εξαφανίζονται και άλλα εμφανίζονται , μια νέα προσωρινή ισορροπία απλώνεται .
Όλες αυτές οι μεταβολές , είναι συνέπειες της διάδρασης ανάμεσα σε όλους μας , δεν έχουν τίποτε το τρομακτικό το θλιβερό , η άδικο , είναι δική μας δημιουργία , δική μου δημιουργία .

Εστιάζομαι :

Μια ομάδα μας , επέλεξε να ξεχωρίσει και να πολλαπλασιαστεί ως “θηλαστικά” και όπως μετά από κάθε επιλογή σιγά-σιγά αυτό έγινε βίωμα , η επανάληψη του βιώματος έγινε συνήθεια ,
η επανάληψη της συνήθειας από γενιά σε γενιά πέρασε μέσα στον γεννητικό μας κώδικα και έγινε
η πραγματικότητα μας.

Οδηγηθήκαμε-επιλέξαμε άλλοτε να τρώμε φυτά και φρούτα και άλλοτε να τρώμε την σάρκα άλλων ζωών, και έγινε βίωμα μας , η επανάληψη του βιώματος έγινε συνήθεια, η επανάληψη της συνήθειας από γενιά σε γενιά πέρασε μέσα στον γεννητικό μας κώδικα και έγινε η πραγματικότητα μας.

Το ζευγάρι , η οικογένεια, η ομάδα, η αγέλη, η κοινωνία αποδεδείχθηκαν παράγοντες επιβίωσης και έγιναν βίωμα μας , η επανάληψη του βιώματος έγινε συνήθεια, η επανάληψη της συνήθειας από γενιά σε γενιά πέρασε μέσα στον γεννητικό μας κώδικα και έγινε η πραγματικότητα μας.

Η ίδια διαδικασία επαναλήφθηκε πολλές φόρες και αποτέλεσε τα δομικά υλικά της εξέλιξης μας .
Εξέλιξη , διαφοροποίηση , ξεχωριστοτητα , μοναδικότητα , είναι οι παράγοντες που μας καθόρισαν .

Εστιάζομαι :

Σε μια από τις ομάδες των θηλαστικών , μάθαμε να επιβιώνουμε πάνω στα δέντρα και παραμείναμε εκεί επί δεκάδες εκατομμύρια χρόνια εξελισσόμενοι και διαφοροποιούμενοι σε διάφορες άλλες παρεμφερείς ομάδες που αργότερα ονομάσαμε “πρωτεύοντα”.
Πάνω στα δέντρα , επιβιώναμε τρώγοντας καρπούς , άνθη , φύλα , φλοιούς των δέντρων και έντομα ,
η ζωή μας ήταν ασφαλής , πολύ πιο ασφαλής από ότι στο έδαφος και δεν χρειαστήκαμε να αναπτύξουμε ιδιαιτέρους μηχανισμούς άμυνας , λιγοστά ήταν τα ζώα που μπορούσαν να μας επιτεθούν εκεί ψηλά .
Οι δεξιότητες που αναπτύξαμε με τα άκρα μας , για να ελισσόμαστε με άνεση μέσα στα δέντρα , προϋπόθεσαν την εξέλιξη και ανάπτυξη νέων περιοχών του εγκεφάλου μας .

Σιγά-σιγά όμως οι συνθήκες άλλαξαν , χρειάστηκε να ζήσουμε περισσότερο χρόνο στο έδαφος , ανάμεσα σε πολύ περισσότερα είδη θηλαστικών , που μερικά είχαν εξελιχτεί σε σαρκοφάγα και εμείς , όντας χωρίς ιδιαίτερες άμυνες , είμαστε εύκολη λεία .
Η επιβίωση μας κινδύνευε , έπρεπε να αναπτύξουμε νέες ιδιότητες και προσόντα για να αντιμετωπίσουμε
τις νέες αυτές προκλήσεις στη ζωής μας .
Κάναμε λοιπόν , σιγά-σιγά ουσιαστικές και καθοριστικές αλλαγές .
Ορθώνοντας το σώμα μας διευρύναμε το οπτικό μας πεδίο και έτσι μπορούσαμε να εντοπίσουμε τον κίνδυνο από πολύ μακρύτερα , υιοθετήσαμε λοιπόν την όρθια στάση και έγινε τρόπος ζωής .
Η διεύρυνση αυτή του οπτικού μας πεδίου επέφερε διεύρυνση της αντίληψης που είχαμε για τον κόσμο γύρω μας

Το πρόσωπο μας , όντας το υψηλότερο σημείο του σώματος μας και άρα το σημείο που εξείχε από την υπόλοιπη βλάστηση , έγινε το σημαντικότερο σημείο αναφοράς και αναγνώρισης μεταξύ μας . Ευαισθητοποιήσαμε και εμπλουτίσαμε τους μύες του προσώπου μας , για να εκφράζουν όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες για τα συναισθήματα και τις προθέσεις μας στους άλλους .

Η όρθια στάση άφησε “διαθέσιμα” τα πάνω μας άκρα , τα οποία αρχίσαμε να τα χρησιμοποιούμε για πιο εξειδικευμένες εργασίες , όπως επεξεργασία της τροφής , εκφράσεις συντροφικότητας και κοινωνικότητας .
Στην ομάδα , η συντροφικότητα , η αναγνώριση των μελών της ομάδας και η σημασία που έχουν για την επιβίωση και την ευημερία μας , δημιούργησαν μεγαλύτερη ανάγκη επικοινωνίας , μεταξύ μας .
Από την διευρυμένη επικοινωνία προέκυψε η ανάγκη περισσότερης και μεγαλύτερης διάρκειας μνήμη και οξύτητα αντίληψης .
Λόγω των εκπληκτικών αυτών μεταβολών που υιοθετήσαμε , ο ρυθμός της εξέλιξης μας άρχισε να επιταχύνεται .

Εστιάζομαι :

Από μια από αυτές τις ομάδες των πρωτευόντων , ξεχώρισαν μερικά είδη που εξελίχτηκαν και πάνω στα δέντρα και κάτω στο έδαφος ανάλογα με τις νέες μας ανάγκες , αργότερα τα ονομάσαμε “ανθρωποειδή” .

Σαν ανθρωποειδή εξελιχτήκαμε επί μερικά εκατομμύρια χρόνια , σε διάσπαρτες ομάδες , που και αυτές σιγά-σιγά διαφοροποιήθηκαν μεταξύ τους και δημιούργησαν νέα είδη , τα διάφορα είδη των “προανθρώπων” .

Εστιάζομαι :

Έιμαστε τώρα ένα από αυτά τα είδη που επέζησε μέσα από τις αντιξοότητες του περιβάλλοντος , εξελίχτηκε και πολλαπλασιάστηκε με επιταχυνόμενους ρυθμούς .
Αρχίσαμε να ξεχωρίζουμε από άλλα είδη-αγέλες-ομάδες και να συνειδητοποιούμε αυτήν την διαφοροποίηση.
Έτσι άρχισε να μεγαλώνει και η αίσθηση της ξεχωριστότητας , ατομικότητας , μοναδικότητας ,
η αίσθηση του εγώ .
Οι συνθήκες όμως άλλαξαν , οι κίνδυνοι μεγάλωσαν οι προκλήσεις πολλαπλασιάστηκαν .
Μπροστά στην νέα μας πραγματικότητα δοκιμάσαμε διάφορους μηχανισμούς επιβίωσης.
Μερικοί ήταν αρκετά αποτελεσματικοί και τους υιοθετήσαμε .
Αυτός όμως που αποδεδείχθηκε ο ποιο αποτελεσματικός ήταν η ανάπτυξη της επίγνωσης της ύπαρξης μας και συγχρόνως της συνείδησης της ύπαρξης ενός ολοκλήρου κόσμου γύρω μας .
Συγχρόνως μεγάλωσε η αίσθηση της ξεχωριστότητας μας απο τον κόσμο γύρω μας .
Ολα αυτά απαίτησαν την διεύρυνση των δυνατοτήτων του κέντρου λειτουργιών μας , του εγκεφάλου .
Αποκτούσαμε συνεχώς νέες αντιλήψεις-παραστάσεις του περιβάλλοντος μας .
Η νέα μας διευρυμένη αντίληψη , γέμισε τον κόσμο μας με πολύ μεγαλύτερο από πριν , όγκο ασύνδετων και ακατάληπτων εντυπώσεων και πληροφοριών , μας φανερώθηκε ένας απέραντος , ακατανόητος και συχνά τρομακτικός και επικίνδυνος κόσμος .

Για να μπορέσουμε να ελέγξουμε , και να “χωρέσουμε” στον εγκέφαλο μας, τις αμέτρητες πληροφορίες μέσα στις οποίες “κολυμπούσαμε”, βρεθήκαμε στην ανάγκη να δωσουμε σημασία και έμφαση στις αισθήσεις που είχαμε αναπτύξει για την επιβίωση μας .
Μέσω αυτών των αισθήσεων που δίνουν , λόγω της βιολογίας μας , επι μέρους “εικόνα” του κόσμου ,
χωρίσαμε το περιβάλλον μας σε διακριτά όντα που η αντίληψη μας μπορούσε να διαχειρηστεί , τους δώσαμε υπόσταση και τους προσδιορίσαμε ιδιότητες , χαρακτηριστικά , ξεχωριστά ονόματα και νοήματα .
Περιορίσαμε τον κόσμο σε πολλά επί μέρους τμήματα , ούτως ώστε να έχουμε την δυνατότητα να παρατηρούμε και να αναγνωρίζουμε ένα-ένα τα τμήματα αυτά εφ`όσον μας ήταν αδύνατον να συλλάβουμε νοητικά την σύνδεση όλων σε ένα .
Οι αισθήσεις μας έγιναν πολύ πιο σημαντικές από πριν και καθόρισαν και διαμόρφωσαν έναν νέο τρόπο αντίληψης της πραγματικότητας μας .
Έτσι μειώθηκε η διαίσθηση , η αίσθηση συμμετοχής στη φύση και αυξήθηκε η παρατήρηση και η μνήμη .
Η ανάπτυξη της μνήμης μας επέτρεψε κάτι πολύ καθοριστικό :
Πετύχαμε την συχνή εξασφάλιση της τροφής για την επομένη ημέρα και έτσι είχαμε περισσότερο χρόνο ελεύθερο για να αφοσιωθούμε σε νέες δραστηριότητες και δημιουργίες .

Τα όρια αντίληψης του εγκεφάλου , διαμορφώνονται από τις δυνατότητες και τις ανάγκες του .
Αυτά τα όρια αντίληψης είναι και εκείνα που μας εμποδίζουν να έχουμε μια οικουμενική αντίληψη της πραγματικότητας μας .

Διανύσαμε και υποστήκαμε συνθήκες που μας έφεραν κοντά στην εξαφάνιση μας , κάναμε δύσκολες προσαρμογές , επώδυνες επιλογές και μέσα από αυτές αναπτύξαμε νέες ιδιότητες , μοναδικές .

Μετά από εξελικτικές περιπέτειες εκατομμυρίων ετών , επιλέξαμε σε συμφωνία και συμμέτοχη με τον γύρω μας κόσμο , αυτό που ήμαστε τώρα και που ονομάσαμε : το “ανθρώπινο είδος” .

Με βάσει αυτές και πολλές άλλες αλλαγές , παράλληλα με όλα τα όντα της Γης – όλους τους άλλους εαυτούς μου συνεχίσαμε την εξέλιξη μας , μέσα από ενέργειες όπως :
Ο έλεγχος της φωτιάς.
Ο έλεγχος και η εξέλιξη των φωνητικών μας χορδών και η δημιουργία της ομιλίας και του γλωσσικού κώδικα .
Η βελτίωση των εργαλείων που είχαμε από παλιά μάθει να χρησιμοποιούμε και η ανακάλυψη νέων πιο αποτελεσματικών εργαλείων .
Η κατανόηση των ιδιοτήτων των ορυκτών, των φυτών και των ζώων και η χρήση τους προς όφελος μας .
Η καλλιέργεια κάποιων φυτών προς όφελος μας .
Η εξημέρωση και εκμετάλλευση κάποιων ζώων προς όφελος μας .
Όλες αυτές οι νέες δραστηριότητες και τρόποι συμπεριφοράς , εξόρκισαν σιγά-σιγά το αίσθημα του φόβου που είχε συσσωρευτεί , μέσα μας , λόγω του κινδύνου που αισθανόμαστε για την επιβίωση μας , αντιμέτωποι με τα αρπακτικά , σαρκοφάγα , επί εκατομμύρια χρόνια .
Αρχίσαμε να διαπιστώνουμε ότι μπορούσαμε να επέμβουμε στο περιβάλλον μας , να το χειριστούμε , να το αλλάξουμε και έτσι , αργά-αργά , όσο τα εργαλεία και οι επεμβάσεις τελειοποιούντο , άρχισε να διαμορφώνεται ένα μεθυστικό αίσθημα αυξανόμενης δύναμης και υπεροχής ως προς όλα τα όντα των άλλων ειδών που μας περιέβαλλαν .
Οι μόνοι φόβοι που παρέμεναν είναι ως προς τους ομοίους μας από διαφορετικές ομάδες και το δέος που εξασκούν στον ψυχισμό μας τα γεωλογικά και καιρικά φαινόμενα της Γης μας .

Υιοθετήσαμε νέους τρόπους επιβίωσης , όπως :
Η υπεράσπιση του χώρου μας και η επέκταση του όταν πληθαίναμε , σε κάποιες μάλιστα περιπτώσεις ,
ήταν επιβεβλημένη η εξόντωση γειτονικών ομάδων .
Πολύ σύντομα καταλάβαμε ότι εξοντώνοντας όσους της διπλανής ομάδας αντιστέκονταν, υποδουλώνοντας τους υπόλοιπους , οικειοποιούμενοι τον χώρο τους , τα αγαθά τους , τον “πολιτισμό” τους , αποκτούσαμε περισσότερη ευημερία = ευτυχία ?

“Και είδαν οι άνθρωποι ότι αυτό ήτο καλόν”. Το μόνο που ενδιέφερε πλέον , μετά την επιβίωση , ήταν να μην ήμαστε η ομάδα που κατακτάται και ει δυνατόν αυτή που κατακτά και αυτό έγινε βίωμα μας , η επανάληψη του βιώματος έγινε συνήθεια, η επανάληψη της συνήθειας από γενιά σε γενιά πέρασε μέσα στον γεννητικό μας κώδικα .
Εκείνοι από μας που υφίσταντο τις επιθέσεις και λεηλασίες , άρχισαν να ενώνονται σε μεγαλύτερες ομάδες και να οργανώνονται για να αποκρούσουν πιο αποτελεσματικά τις επιδρομές .Έτσι φτιάξαμε οχυρά , χωριά , πόλεις , παραδόσεις , πολιτισμούς …..

Ότι είμαστε το φτιάξαμε με τις επιλογές μας , τις ανάγκες μας , μέσω των συνθηκών που επικρατούσαν , της προσαρμογής μας στις απαιτήσεις της επιβίωσης και των συνηθειών που προέκυψαν .
Η αντίληψη του κόσμου που προέκυπτε μετά από κάθε μας επιλογή , ήταν καθοριστική για την περαιτέρω πορεία μας . Επί εκατομμύρια χρόνια είχαμε μια άμεσα βιωματική σχέση και επαφή με την ενέργεια όλων των όντων γύρω μας . Αντιλαμβανόμασταν και χρησιμοποιούσαμε από το περιβάλλον , αυτά που μας ήσαν απολύτως απαραίτητα για την ύπαρξη και επιβίωση μας , όπως έκαναν και όλα τα άλλα όντα .
Σιγά-σιγά αρχίσαμε να επικεντρωνόμαστε περισσότερο στον εαυτό μας και στο πολιτισμικό περιβάλλον μέσα στο όποιο ζούσαμε , μεθύσαμε από τις εφευρέσεις και τις βελτιώσεις των συνθηκών διαβίωσης μας και έτσι απομακρυνόμαστε όλο και πιο πολύ από όλα τα υπόλοιπα όντα .

Ειμαστε το ανθρώπινο είδος που χιλιάδες χρόνια τώρα πασχίζει να βρει ένα δρόμο , μια κατευθυντήρια γραμμή για να πορευτεί μέσα σ`αυτό που έχει επιλέξει να νομίζει ότι είναι το ΑΓΝΩΣΤΟ .
Προσπαθώντας συγχρόνως να το δαμάσει και να το εξορκίσει .
Μύριες οι προσπάθειες , άπειρες οι δαπάνες ενέργειας , χρόνου , θυσίες ζωών , στον βωμό του “αγνώστου” που δεν θέλουμε , δεν πρέπει , δεν μπορεί και δεν αντέχουμε να είναι άγνωστο .
Όμως το “όλα είναι ένα” υπάρχει και δονείται πολύ βαθειά μέσα μας .
Αυτό που δεν χωρεί ο νους μας και παρόλα αυτά ψάχνουμε , προβάλλοντας τις νοητικές αναζητήσεις μας προς τα έξω , είμαστε εμείς , εσύ , εγώ , όλα .
ΕΙΜΑΙ όλα τα όντα μαζί και καθένα χωριστά .
ΕΙΜΑΙ ο εαυτός μου στον καθένα από μας .
Επιλέγω και εξελίσσομαι μέσα από τον καθένα από μας .
Καθένας από μας , σε κάθε επιλογή του και κάθε στιγμή , είναι μια καινούρια μου ύπαρξη .
Κάθε σκέψη , πρόθεση , επιθυμία , πράξη , δημιουργία μας , ΕΙΜΑΙ εγώ .
Έτσι δημιουργώ , κάθε στιγμή την ύπαρξη μου και τίποτε σ`αυτή την δημιουργία δεν είναι περιττό , ασήμαντο , βλαβερό , λανθασμένο , καλό η κακό .
Καθένας μας είναι η αιχμή του δόρατος της δημιουργίας και της εξέλιξης μου .
Όντας σε αυτή την αιχμή έχω-έχουμε την δυνατοτητα να επιλέξουμε την εξέλιξη μας , όπως μπορούμε καλυτέρα , κάθε στιγμή , συνεχώς , μέσα στα πλαίσια που έχουμε οριοθετήσει και να δούμε τις επιπτώσεις των επιλογών μας
μπορούμε να αποφασίσουμε αν μας ικανοποιούν και να συνεχίσουμε , αν όχι μπορούμε να αλλάξουμε επιλογές , και αν πάλι δεν μπορούμε να αλλάξουμε , μπορούμε απλά να τις δεχτούμε , να προσαρμοστουμε , να δημιουργησουμε ενα νεο εξελικτικο επιπεδο του εαυτου μας και να συνεχισουμε την πορεια μας .
Αλλά η αλήθεια είναι ότι Εγώ βιώνω αυτή την πραγματικότητα .
Εγώ βιώνω και γοητεύομαι από τις δημιουργίες μου , από την συνεχή αναδημιουργία
του εαυτού μου μέσα απο όλα .
Γιατί μόνο ΕΓΩ EIMAI

Προσεξε όμως !!!…
εν τέλει …

δεν υπάρχει ούτε ΕΓΩ
ούτε EIMAI
μόνο αέναη ύπαρξη

α σ ύ λ λ η π τ ο ε !!!

Κώστας Ζέππος

Comments are closed.