Η Ενότητά μας Είναι Επιστημονική Πραγματικότητα

Η Ενότητά μας Είναι Επιστημονική Πραγματικότητα

Από το Βιβλίο

ΟΙ ΡΟΛΟΙ ΠΟΥ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΣΑΝ ΨΥΧΕΣ ΣΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ

του Ρόμπερτ Ηλία Νατζέμυ, Εκδώσεις «Ολιστική Αρμονία»

 unity

 

Είμαστε ψυχές που έχουν μια ανθρώπινη εμπειρία. Γι’ αυτό το λόγο, θα βρούμε τη φράση, «εμείς, ως ψυχές», να επαναλαμβάνεται συχνά.

Δεύτερο. Υπάρχει μόνο μία ύπαρξη, μία συνειδητότητα μέσα σε όλα τα όντα και εμείς είμαστε αυτή η συνειδητότητα. Η έννοια ότι υπάρχουν άλλοι διαχωρισμένοι από μας είναι μια ψευδαίσθηση δημιουργημένη από τις ελλιπείς αισθήσεις μας.

=======================

«Ένα ανθρώπινο ον είναι μέρος ενός συνόλου που αποκαλούμε _σύμπαν_ και είναι οριοθετημένο στο χρόνο και το χώρο. Βιώνει τον εαυτό του, τις σκέψεις και τα συναισθήματά του σαν κάτι διαχωρισμένο από το υπόλοιπο σύμπαν… ένα είδος οπτικής απάτης της συνειδητότητάς του. Αυτή η ψευδαίσθηση είναι για μας ένα είδος φυλακής, περιορίζοντας μας στις προσωπικές μας επιθυμίες και στην αγάπη για λίγα κοντινά σε μας άτομα. Καθήκον μας θα έπρεπε να είναι να απελευθερωθούμε από αυτή τη φυλακή, διευρύνοντας τον κύκλο της συμπάθειάς μας για να αγκαλιάσουμε όλα τα ζωντανά πλάσματα και ολόκληρη τη φύση μέσα στην ομορφιά της»

Albert Einstein

======================= 

 «Η έννοια του διαχωρισμού των υλικών αντικειμένων, ότι εσύ κι εγώ είμαστε ξεχωριστά πράγματα, ή ότι εγώ και το τραπέζι ή εγώ και το δέντρο είμαστε ξεχωριστά πράγματα, είναι μια λανθασμένη αντίληψη δημιουργημένη από τις αισθήσεις μας, λόγω ανικανότητας των αισθήσεών μας να αντιληφθούν την αλήθεια. Αυτή η διαχωρισμένη ύπαρξη δεν είναι πραγματικότητα. Η αδυναμία των αισθήσεων κατατέμνει και διαχωρίζει την ενυπάρχουσα ενότητα κι έτσι έχουμε την ψευδαίσθηση ότι αυτά είναι ξεχωριστά αντικείμενα. Σκεφθείτε το, αν όλα είναι ένα και κάθε μορφή δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα προσωρινό πύκνωμα ενός ενιαίου (πανταχού παρόντος) πεδίου ενέργειας, τότε δεν μπορούμε να μιλάμε για μας και τους άλλους, επειδή όλα είναι ένα.»

 

«Η έννοια του διαχωρισμού είναι προϊόν του ανθρώπινου γενετικού κώδικά μας. Επιλέγουμε (εννοώ ιστορικά και βιολογικά, μην το παίρνετε προσωπικά) τη μοναξιά της ατομικότητάς μας. Η φύση γεννήθηκε ως ένα. Διαχωρισμός, ατομικότητα, μαζί με οτιδήποτε καλό ή κακό συνεπάγεται αυτό, είναι δημιουργίες του DNA μας με αυτόν το συγκεκριμένο τρόπο και όχι με άλλον τρόπο.»

 

«Αν είχαμε ένα διαφορετικό τύπο DNA και άλλου είδους αισθήσεις, θα βλέπαμε τα πράγματα εντελώς διαφορετικά από το πώς τα βλέπουμε σήμερα. Έτσι, αυτό που αποκαλούμε ατομικότητα, το κλείσιμο στον εαυτό μας, είναι αποτέλεσμα της ανικανότητάς μας να αντιληφθούμε την ενότητα του σύμπαντος.»

Μάνος Δανέζης, Καθηγητής Αστροφυσικής Πανεπιστημίου Αθηνών

======================= 

Για πολλούς αιώνες πνευματικοί ηγέτες μάς έχουν διδάξει ότι είμαστε μία οικογένεια και ότι η λύση σε όλα τα προβλήματά μας είναι να ζούμε με ενότητα, ειρήνη, αγάπη και συνεργασία. Ο Χριστός έδωσε ιδιαίτερη έμφαση σ’ αυτές τις αξίες και ενθάρρυνε τους πιστούς του να σκέφτονται το Θεό σαν Πατέρα όλων και όλους τους ανθρώπους σαν αδέλφια τους.

 

Αν και έχουν γίνει κάποιες προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση, όπως τα Ηνωμένα Έθνη, η Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλες – κυρίως οικονομικές – μορφές συνεργασίας, είμαστε ακόμη αρκετά μακριά από έναν κόσμο στον οποίο όλοι νιώθουμε αδέλφια στην ίδια οικογένεια.

 

Αυτή η έλλειψη ενότητας έχει ένα διαδεδομένο και βαθύ αρνητικό αντίκτυπο σε όλες τις όψεις της ζωής μας. Δημιουργεί μια πραγματικότητα στην οποία νοιαζόμαστε για τον εαυτό μας και γι’ αυτούς που θεωρούμε δικούς μας και αδιαφορούμε για το τι συμβαίνει σε όλους τους άλλους. Αυτό δεν είναι αποτελεσματικό, επειδή οτιδήποτε συμβαίνει στον καθένα έχει τελικά αντίκτυπο σε όλους μας. Όταν οι άλλοι δεν είναι ευτυχισμένοι, υγιείς και δεν έχουν αρκετά για να ζήσουν με αξιοπρέπεια, αυτό τελικά μακροχρόνια επιδρά αρνητικά στην ατομική πραγματικότητά μας.

 

Μόνο με ενότητα και συνεργασία μπορούμε να δημιουργήσουμε τα συστήματα εκπαίδευσης, επικοινωνιών, υγείας και οικονομικών που εξασφαλίζουν την ευημερία μας πάνω σ’ αυτό τον πλανήτη. Διαφορετικά, η ανθρωπότητα είναι σαν ένα ανθρώπινο σώμα, μέσα στο οποίο συγκεντρώνεται υπερβολικά πολύ αίμα σε ένα μέρος του και πολύ λίγο ή καθόλου αίμα σε μια άλλη περιοχή του. Και τα δύο μέρη του σώματος θα υποφέρουν. Όταν υλικά αγαθά συσσωρεύονται σε ένα μέρος του κόσμου και όχι σε άλλα, είναι φυσικό να έχουμε θυμό, μίσος και τρομοκρατία. Ιδιαίτερα όταν οι πλούσιοι συνεχίζουν να χρησιμοποιούν τους φτωχούς για να γίνουν πλουσιότεροι. Αυτό το πρόβλημα έχει οξυνθεί τώρα ακόμη περισσότερο λόγω της τηλεόρασης και του Διαδικτύου, επειδή αυτοί που δεν έχουν μπορούν να δουν πώς ζουν οι άλλοι και βιώνουν ακόμη περισσότερη μνησικακία. Αναρωτιούνται, «Πώς μπορούν αυτοί να έχουν και να ξοδεύουν τόσα πολλά, όταν βλέπουν ότι εμείς δεν έχουμε τίποτα; Πώς μπορούν να μην μας βοηθούν;»

 

Μόνον όταν όλα τα κύτταρα του σώματος συνεργάζονται, μοιράζονται και εργάζονται για το γενικό καλό όλου του σώματος, μπορεί να είναι καλά το κάθε κύτταρο. Η υγεία του κάθε κυττάρου εξαρτάται από την υγεία του σώματος και η υγεία του σώματος από τη συνεργασία και την ανιδιοτέλεια του κάθε κυττάρου. Αν ένα κύτταρο αποφασίσει να νοιάζεται μόνο για τον εαυτό του και να μην αποδίδει τις λειτουργίες του στο σώμα, θα θεωρούνταν καρκινικό και εχθρός του σώματος. Μόνο μέσα από την ενότητα και τη συνεργασία όλων των κυττάρων μπορεί το σώμα να είναι καλά και, μόνον όταν το σώμα είναι καλά, μπορούν τα κύτταρα να προσλάβουν ό,τι χρειάζονται απ’ αυτό.

 

Με τον ίδιο τρόπο κάθε άνθρωπος είναι σαν ένα κύτταρο στο σώμα της ανθρωπότητας και σκοπός του είναι να αναζητά αυτό που είναι ταυτόχρονα το ανώτερο καλό για τον ίδιο, αλλά επίσης και για το σύνολο. Το σώμα της ανθρωπότητας θα θεραπευτεί από τη σοβαρή αρρώστια της αποξένωσης, της δυσαρέσκειας, του πολέμου, της φτώχιας, της πείνας, των ναρκωτικών και της αδικίας, όταν όλοι οι άνθρωποι συνειδητοποιήσουμε ότι μόνο φροντίζοντας για το σύνολο μπορούμε πραγματικά να δημιουργήσουμε αυτό που ατομικά χρειαζόμαστε.

 

Όλο αυτό έχει να κάνει με τον κύκλο της ταύτισης και τον κύκλο της δράσης. Ο καθένας μας έχει έναν κύκλο ανθρώπων με τους οποίους ταυτιζόμαστε και ενδιαφερόμαστε για την ευημερία τους. Για κάποιους ανθρώπους αυτός ο κύκλος δεν συμπεριλαμβάνει ούτε τον ίδιο τον εαυτό τους. Δεν νοιάζονται για τον εαυτό τους και δεν φροντίζουν την υγεία ή την ευτυχία τους. Υπονομεύουν τον εαυτό τους ή αυτοτιμωρούνται.

 

Ο κύκλος ταύτισης των περισσοτέρων ανθρώπων περιλαμβάνει το σύντροφό τους, γονείς, παιδιά και συγγενείς. Πέρα απ’ αυτόν τον κύκλο δεν νοιάζονται πώς τα καταφέρνουν οι άλλοι. Καθώς εξελισσόμαστε συναισθηματικά, νοητικά και πνευματικά, ο κύκλος μας διευρύνεται για να συμπεριλάβει συναδέλφους, ανθρώπους από την ίδια περιοχή, φυλή, χώρα και θρησκεία και μετά πέρα από αυτούς προς όλα τα όντα, ανεξάρτητα από εθνικότητα, φυλή ή θρησκεία. Τελικά ο κύκλος ταύτισής μας απλώνεται για να συμπεριλάβει όλα τα ζώα, τα έντομα και τα φυτά – σαν εκφράσεις της θεϊκής συνειδητότητας – με τα οποία είμαστε ένα.

 

Ο Χριστός αναφέρθηκε σ’ αυτό στην παραβολή του για τον άνθρωπο στον οποίο παρουσιάστηκε ο Θεός και του είπε, «Δεν νοιάστηκες για μένα όταν ήμουν φτωχός, γυμνός, φυλακισμένος ή άρρωστος». Και ο άνδρας ρώτησε έκπληκτος, «Πότε ήσουν έτσι;» Και ο Θεός απάντησε, «Κάθε φορά που ένα από τα παιδιά μου ήταν σ’ αυτή την κατάσταση, ήμουν εγώ.»

 

Είναι επιτακτικό να συνειδητοποιήσουμε ότι στην πραγματικότητα υπάρχει μία θεϊκή συνειδητότητα σ’ αυτό το σύμπαν και ότι εκφράζεται μέσα από όλα τα όντα, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μας. Η ίδια θεϊκή συνειδητότητα που βρίσκεται στο κέντρο της ύπαρξής μας είναι στο κέντρο όλων των άλλων όντων, ανεξάρτητα από θρησκεία, φύλο, φυλή ή εθνικότητα. Έτσι, στην πραγματικότητα κάθε άνθρωπος που βλέπουμε είναι το ίδιο το θείο που εκφράζεται μέσα από τη μοναδική μορφή και προσωπικότητα αυτού του όντος. Το ίδιο ισχύει για όλα τα όντα.

 

Φανταστείτε ένα φως που εκπέμπεται από ένα κέντρο μέσα από εκατομμύρια οπές της σφαίρας που το περιβάλλει. Φανταστείτε ότι κάθε οπή έχει μια διαφορετική εικόνα πάνω της, ώστε το φως περνώντας μέσα απ’ αυτήν να παίρνει τη μορφή αυτής της εικόνας. Αυτές οι εκατομμύρια εικόνες προβάλλονται πάνω σε μια σφαιρική οθόνη γύρω από τη σφαίρα δίνοντας εκατομμύρια διαφορετικές μορφές πάνω στην οθόνη. Όμως, στην πραγματικότητα, όλες οι εικόνες είναι διαφορετικές εκφράσεις του ενός φωτός. Έχουν μία πηγή ύπαρξης και η ύπαρξή τους εξαρτάται από τη συνεχή προβολή τους από αυτήν την πηγή. Αν η προβολή σταματήσει, παύουν να υπάρχουν. Η ύπαρξή τους εξαρτάται συνεχώς από αυτή τη μία πηγή.

 

Το σώμα και ο νους μας είναι αυτές οι εικόνες που εμφανίζονται πάνω στην οθόνη και μοιάζουν να είναι διαχωρισμένες η μία από την άλλη. Αλλά, στην πραγματικότητα, έχουμε όλοι μία κοινή θεϊκή πηγή.

 

Αυτό δεν σημαίνει ότι αυτά τα όντα έχουν επίγνωση αυτού του γεγονότος ή συμπεριφέρονται σύμφωνα με την εσώτερη θεϊκή φύση τους. Μπορεί να είναι αναίσθητοι, άπληστοι και βίαιοι. Αλλά στο κέντρο της ύπαρξής τους, είναι θεϊκή συνειδητότητα – η ίδια συνειδητότητα που εκφράζεται και μέσα από μας.

 

Ο κύκλος της δράσης μας είναι συνήθως μικρότερος από τον κύκλο της ταύτισής μας. Υπάρχουν ομάδες ανθρώπων για τους οποίους νοιαζόμαστε, αλλά δεν είμαστε πρόθυμοι να αφιερώσουμε χρόνο, χρήμα και ενέργεια γι’ αυτούς. Το ενδιαφέρον μας δεν φθάνει στη δράση, το μοίρασμα ή τη θυσία.

 

Είναι ουσιαστικό για την προσωπική, κοινωνική και πλανητική ευημερία μας να διευρύνουμε τον κύκλο του ενδιαφέροντός μας και τον κύκλο της δράσης μας. Μόνο μ’ αυτό τον τρόπο θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε υλική, συναισθηματική και πνευματική αφθονία για όλους – που όλοι μας αξίζουμε.

 

Αυτό μπορεί να συμβεί μόνον όταν απαλλαγούμε από τις πολιτικές, εθνικές και θρησκευτικές διαφορές και επιθυμούμε να έχουν όλοι αυτό που χρειάζονται. Είναι σημαντικό να αφήσουμε το φόβο μας γι’ αυτούς που ανήκουν σε άλλες θρησκευτικές και εθνικές ομάδες και να συνειδητοποιήσουμε ότι είναι κι αυτοί αδέλφια μας εδώ πάνω σ’ αυτό το πλανητικό διαστημόπλοιο που κινείται μέσα στο διάστημα. Χρειάζεται να νοιαζόμαστε το ίδιο για όλους τους Αμερικάνους, τους Ιρακινούς, τους Ιρανούς, τους Ισραηλίτες, τους Παλαιστίνιους, τους Σομαλούς, τους Έλληνες, τους Τούρκους, τους Χριστιανούς, τους Μουσουλμάνους, τους Εβραίους, τους Ινδουιστές και τους Βουδιστές. Σαν ψυχές δεν έχουμε φυλή, εθνικότητα, θρησκεία ή φύλο. Είμαστε πέρα από όλα αυτά. Αυτά είναι ετικέτες που φοράμε κατά τη διάρκεια της ζωής μας εδώ στη γη. Χρειάζεται να τα υπερβούμε και να νοιαζόμαστε το ίδιο για όλους.

 

Αυτό το ένα της ύπαρξής μας έχει επαληθευτεί σε πολλά επίπεδα. Πνευματικές διδασκαλίες αναφέρουν ξεκάθαρα ότι υπάρχει μία θεϊκή συνειδητότητα που εκφράζεται μέσα από όλα τα όντα.

Είμαστε ένα πνεύμα.

 

Comments are closed.