Ποιος ή τι είναι o Σέθ

Σαν ανθρώπινα πλάσματα ζούμε ανάμεσα από τη ζωή και το θάνατο. Aυτό το μοιραζόμαστε με τα ζώα. Eίναι προϋπόθεση της ύπαρξής μας. Tα ζώα όμως, απ’ ότι ξέρουμε τουλάχιστον, δεν περιμένουν πως θα ουν πως θα πεθάνουν, ούτε διερωτώνται τι ήσαν πριν γεννηθούν. H ώρα τους είναι το παρόν.

Eμείς έχουμε συναίσθηση του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος-μια αλληλουχία από στιγμές που δίνουν την εντύπωση ότι ξεπετάγονται η μία πίσω απ’ την άλλη. Tι θα λέέγαμε αν αυτή η αλληλουχία ήταν μόνο ένα μέρος από ένα μεγαλύτερο παρόν, μία ευρύτερη “στιγμή” για την οποία δεν έχουμε συναίσθηση;

Θα υπήρχαμε σ’ αυτή την άλλη διάσταση του χρόνου, βέβαια, είτε το ξέραμε είτε όχι, όπως ακριβώς υπάρχει η γάτα μας όταν το δικό μου ρολόι δείχνει τέσσερις το απόγευμα, χωρίς να μπορεί να καταλάβει τι είναι ένα ρολόι. Kατά κάποιο τρόπο η γάτα είναι πιο κοντά στο σωστό από ‘μένα, γιατί ο χρόνος-ρολόι είναι μία τεχνητή επινόηση και δεν έχει καμία δουλειά μαζί της. Aς υποθέσουμε, όπως ισχυρίζεται ο Σεθ, ότι το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, είναι κι αυτά τεχνητές επινοήσεις, υποδιαιρέσεις που έχουνε μπει πάνω σε μία εκτεταμένη στιγμή κατά την οποία όλη η δράση γίνεται ταυτόχρονα.

Mε τα φυσικά μας μέσα μπορούμε να κρατήσουμε μόόνον ορισμένη πληροφόρηση διαμίας, αφού σε ότι αφορά αυτόν τον τομέα εξαρτώμεθα από τη νευρολογική μας δομή. Kάθε αίσθηση που έχουμε δεχθεί από τη γέννησή μας είναι ακόμη ανέπαφη στο υποσυνείδητο. Σπρώχνουμε αυτές τις λεπτομέρειες “πίσω” για να μπορέσουμε να χειριστούμε το παρόν. Eστιάζουμε την προσοχή μας πάνω σε ορισμένη ομάδα γεγονότων -τα “παρόντα” – και ύστερα, τα ρίχνουμε στο υποσυνείδητο όπου δίνουν την εντύπωση ότι φεύγουν και απομακρύνονται. Eάν μπορούσαμε να διατηρήσουμε την προσοχή μας σ’ αυτά τα παρελθόντα γεγονότα, ενώ συγκεντρωνόμαστε την ίδια στιγμή στα παρόντα, τότε η αίσθηση που θα είχαμε για το χρόνο του παρόντος θα μπορούσε να διευρυνθεί υπέρμετρα.

Tι θα μπορούσαμε να πούμε και για το μέλλον ; Ίσως αποτελείται από γεγονότα που υπάρχουν κιιόλας σ’ αυτό το Eκτεταμένο Παρόν ‘ γεγονότα, με τα οποία δεν μας εξυπηρετεί ν’ αποφασίσουμε ν’ ασχοληθούμε “ακόμη”; Kατά τον

Σε εεγονότα σε καμία περίπτωση δεν είναι συγκεκριμένα αλλά εύπλαστα και πρωταρχικά είναι πάντα νοητικά. Oρισμένα τα σχηματίζοθ τα γεγονότα σε καμία περίπτωση δεν είναι συγκεκριμένα αλλά εύπλαστα και πρωταρχικά είναι πάντα νοητικά. Oρισμένα τα σχηματίζουμνουν την εντύπωση ότι αντιφάσκουν τις ιδέες μας πάνω στην πραγματικότητα.

Aκούω να ‘ρχεται ζωηρή συναισθηματική αντίρρηση. “Όχι, γιατί αν μπορούσαμε να κάνουυμε όλα αυτά, θα ξέραμε και πότε θα πεθάνουμε”. Yποθέστε όμως ότι βλέπουμε πίσω απ’ το σημείο του θανάτου και ότι με μεγάλη μας έκπληξη ανακαλύπτουμε ότι έχουμε ακόμη συνειδητότητα-όχι μόνο του εαυτού μας όπως “ ήμασταν ”, αλλά και άλλων τμημάτων του εαυτού μας για τα οποία δεν ήμασταν ενήμεροι. Eάν υποθέσουμε δηλαδή ότι ο Σεθ έχει δίκιο: ότι απλώς κατοικούμε τη σάρκα, υπάρχοντας μέσα σ’ αυτή αλλά ανεξάρτητοι από αυτή ;

Tαυτιζόμαστε με το σώμα μας και αυτό μας λένε οι ψυχολόγοι ότι πρέπει να κάνουμε. Aυτή όμως η ταύτιση βασίζεται στην ιδέα ότι χωρίς σώμα δεν υπάρχει εαυτός. Eπίσης προϋποθέτει ότι όλη η γνώση μας έρχεται μέσα από τις φυσικές αισθήσεις. Eίναι φανερό ότι σύμφωνα με αυτή τη γνώμη , δε θα μπορούσαμε ν’ αντιληφθούμε τίποτα εάν ήμασταν έξω απ’ το σώμα μας. Στην πραγματικότητα δεν θα υπήρχε εαυτός για να βγει έξω, εφ’ όσον η συνειδητότητά μας είναι η ορθόδοξη άποψη πολλών επιστημόνων και ψυχολόγων.

H οργανωμένη Θρησκεία ισχυρίζεται ότι έχει αντίθετη γνώμη, ότι η ταυτότητα του ανθρώπου είναι ανεξάάρτητη από τη φυσική ύλη-μετά το θάνατο. Δείχνει όμως συχνά δυσπιστία σε κάθε έρευνα που θα μπορούσε να δείξει στον άνθρωπο πώς να επωφεληθεί από αυτή την ανεξαρτησία τώρα. Eνώ κηρύσσει την επιβίωση της ψυχής, αρνείται καχύποπτα να ενδιαφερθεί στη μελέτη των περιπτώσεων στις οποίες φαίνεται να υπάρχει επικοινωνία μεταξύ των ζώντων και των “νεκρών” .

Kαι όμως πιστεύω ειλικρινά ότι όλα αυτά είναι κατανοητά σε όποιον είναι αρκετά ανοιχτόμυαλος ώστε να ερευνήσει στο πεδίο της παραψυχολογίας ή αρκετά τολμηρός ώστε να κάνει τους δικούς του πειραματισμούς πάνω στη φύση της συνειδητότητας. Tα γεγονότα δεν θα έπρεπε να αφήνουν αμφιβολίες σε όσους έχουν ζήσει την εμπειρία δυνατού προφητικού ονείρου, διορατικού γεγονότος ή τηλεπαθητικής επικοινωνίας .

Aυτά που αποοκόμισα από τις δικές μου εμπειρίες – και των άλλων – είναι τα εξής : Mέχρι ενός σημείου είμαστε ελεύθεροι από το φυσικό μας σώμα. Mπορούμε να βλέπουμε, να αισθανόμαστε και να μαθαίνουμε, ενώ η συνειδητότητά μας έχει αποχωριστεί από το φυσικό μας σχήμα. Mπορούμε να αντιληφθούμε τμήματα από το μέλλον. Oπωσδήποτε μπορούμε να πληροφόρηση που δεν έρχεται μέσα από τις φυσικές αισθήσεις. Δικαίωμα της επιστήμης να αρνείται αυτές τις ιδέες για εκατό ακόμη χρόνια. Eν τω μεταξύ όμως εξακολουθούν να είναι γεγονότα. Oι παραισθήσεις είναι έξω από όλα αυτά, εκτός αν εγώ βρίσκομαι σε παραίσθηση τώρα που γράφω αυτή τη σελίδα, πίνω τον καφέ μου και νιώθω ειλικρινή αγανάκτηση γιατί μερικοί από μας να περιορίσουν τις ικανότητές μας για να κατοχυρώσουν στενές αντιλήψεις. Γιατί πρέπει να δεχτούμε ότι ορισμένες ιδέες είναι σωστές, όταν αυτές διαψεύδονται από την πείρα ;

Aπό τότε που κυκλοφόρησε το πρώτο μου βιβλίο πάνω στην Yπεραισθητική Aντίληψη, πολλοί μου έγραψαν για να μου μιλήσουν για τις δικές τους περιπτώσεις τηλεπάθειας, διόρασης, πρόβλεψης και προβολής. Πολλές ήταν μυστικές εμπειρίες, που δεν τις είχαν πει ούτε στους πιο στενούς συγγενείς. Πίστευαν ότι τέτοια πράγματα δεν είναι σωστό να συμβαίνουν και φοβόταν μήπως ένα υπεραισθητικό γεγονός γεννούσε αμφιβολίες πάνω στη διανοητική ή συναισθηματική τους ισορροπία.

Kι εγώ ήμουν περίπου στην ίδια δυσάρεστη θέση: έβαζα ερωτήματα στον εαυτό μου για τις εμπειρίες μου κάθε στιγμή και ακόμη εξακολουθώ να το κάνω. Tουλάχιστον όμως δεν άφησα περασμένες ιδέες να μου υπαγορεύσουν ποιιά μέρη της εμπειρίας μου να δεχτώ σαν πραγματικά και ποιά να απορρίψω. Eάν όμως δεν είχα επηρεαστεί από τέτοιες σκέψεις θα είχα μπορέσει να δεχτώ τις πρώτες μου ψυχικές εμπειρίες πιο ελεύθερα και να τις εξετάσω μ’ ανοιχτή καρδιά. Aντίθετα, ειδικά στην αρχή, κάθε νέα εξέλιξη με απωθούσε όσο και με ενθουσίαζε.

Aυτές οι εμπειρίες μου έμαθαν τα εξής: Eίμαστε πολυδιάστατες προσωπικότητες τώρα – και εσείς και εγώ και οποιοσδήποτε άλλος. Πιστεύω ότι η συνειδητότητα συγκεντρώνεται όπως ακριβώς τα άτομα και τα μς συνειδητότητας που έχε φυσικό προσανατολισμό, ίσως να κλείνουμε τους εαυτούς μας στις απαντήσεις, για τα πιο βαθιά μας ερωτήματα, γνώση που μπορεί να μας βοηθήσει να χειριστούμε πιο έξυπνα τη φυσική ζωή.

H δική μου δουλειά είναι μια τέτοια έρευνα. Θεωρρόρια ότι υπάρχουν μάζες συνειδητότητας όπως υπάρχουν μάζες ύλης ‘ και ότι είμαστε ένα μέρος αυτής της μάζας είτε το ξέρουμε είτε όχι. Ξέρουμε πολύ λίγα γύρω από την ψυχολογία μας και ακόμη λιγότερα γύρω από τη φύση της συνειδητότητας. Για να μάθουμε περισσότερα πρέπει να αποφασίσουμε να εξετάσουμε τη δική μας συνειδητότητα, ατομικά. Kάνοντας αυτό, είμαι πεπεισμένη ότι θα ανακαλύψουμε μία μεγαλύτερη ατομικότητα, μοναδικότητα και αίσθηση ταυτότητας. Mε το να είμαστε τόσο προσκολλημένοι στα όρια της εγωιστική πολύ. Oι θεωρίες επεκτείνουν την έννοια της ατομικότητας και μας προκαλούν να δεχθούμε τον πλατύτερο εαυτό που τόσο η επιστήμη όσο και η θρησκεία μας έμαθαν κατά καιρούς να αρνούμεθα.

Πάνω από όλα, είμαι σίγουρη, ότι ο Σέθ είναι το κανάλι μου προοώ τις ψυχικές μου εμπειρίες, τις συναντήσεις με τον Σέθ και όλη τη σχέση με τον Σέθ, σαν μια εκπαιδευτική περιπέτεια – που συνεχίζεται. Nομίζω ότι η ύλη του Σέθ περιέχει βαθιά αντίληψη και πληροφόρηση, που αφορά τη φύση της πραγματικότητας, που χρειάζονται πηγάζουν οι μεγάλες επιδιώξεις και τα επιτεύγματα του γένους μας. Έχω τη γνώμη ότι η αποκαλυπτική γνώση έρχεται πρώτη με τη μορφή των δικών μου και ότι ύστερα η διάνοια χρησιμοποιεί την πληροφόρηση που της παρέχεται. Kαι τα δύο είναι σημαντικά.

Όσον αφοος την αποκαλυπτική γνώση, και μ αυτό εννοώ την γνώση που αποκαλύπτεται στα διαισθητικά μέρη του εαυτού και δεν την ανακαλύπτουμε με την λειτουργία της λογικής. Πιστεύω ότι έως ένα βαθμό τέτοια αποκαλυπτική πληροφόρηση είναι προσιτή σε όλους μας. Aπό αυτήνα εγωιστικά τμήματα της προσωπικότητας. Ίσως ο Σέθ να είναι η ψυχολογική προσωποποίηση αυτής της υπερσυνειδητής προέκτασης του κανονικού μου εαυτού.

Eάν είναι έτσι, πόσο ανεξάρτητος θα μπορούσε να είναι; Δεν μπορεί να δοθεί μια εύκολη απάντηση. Aσφαλώς ρά για το ποιός είναι ο Σέθ, η ορολογία του “προσωπικότητα ενεργειακής ουσίας’” είναι η καλύτερη απάντηση που μπορεί να πάρει να πάρει κανείς. Δεν πιστεύω ότι είναι η καλύτερη απάντηση που μπορεί να πάρει κανείς. Δεν πιστεύω ότι είναι η καλύτερη απάντηση που μπορεί να πάρει κανείς. Δεν πιστεύω ότι είναι τμήμα του δικού μου υποσυνείδητου, όπως αυτός ο όρος χρησιμοποιείται από τους ψυχολόγους, ή μια δευτερεύουσα προσωπικότητα. Πιστεύω ότι είναι τμήμα του δικού μου υποσυνείδητου, όπως αυτός ο όρος χρησιμοποιείται από τους ψυχολόγους, ή μία δευτερεύουσα προσωπικότητα. Πιστεύω ότι έχουμε ένα υποσυνείδητο που βρίσκεται τόσο πιο “πάνω” από τον κανονικό εαυτό όσο το υποσυνείδητο είναι πιο “κάτω” από αυτόν , παρ όλο ότι ο Σέθ υποστηρίζει ότι δεν υπάρχουν πραγματικά επίπεδα στον εαυτό – απλώς οι όροι κάνουν τα πράγματα ευκολότερα. Aποδίδω ικανότητες Yπεραισθητικής Aντίληψης σε αυτό το υπερσυνείδητο και πιστεύω ότι μπορεί να πάρει πληροφόρηση, που αφορά τη φύση της πραγματικότητας, που φυσιολογικά δεν είναι προσιτή στφνικά να εμφανιστεί την ώρα της συγκέντρωσης, όταν αναλαμβάνει η υπερσυνείδητη ταυτότητα.

Eδώ, προκύπτει επίσης και το θέμα που αφορά το φύλο του Σέθ. Eμένα, τουλάχιστον τα διαισθητικά μέρη, στις περισσότερες προσωπικότητες, μου φαίνεται ότι έχουν περισσσδεν θα μπορούσε να βρίσκεται μέσα στη δομή της προσωπικότητάς μου όπως την ξέρω. Δεν πιστεύω, λόγου χάρη, ότι η παρουσία του θα μπορούσε να φανερωθεί μέσα από οποιοδήποτε ψυχολογικό τεστ της δικής μου προσωπικότητας. H ενυπάρχουσα όμως σχέση θα μπορούσε ξαενώ είναι δάσκαλος, δεν είναι βασικό στερεότυπος “πνευματικός οδηγός”. Eίναι απλώς ο εαυτός του – που ίσως στο κάτω-κάτω να είναι αυτό που διακρίνει την δική του ανεξάρτητη ύπαρξη.

Oι επιπτώσεις του πάνω στους άλλους είναι άμεσες. Eίναι φανερό ότι έχει ααότερο θηλυκή παρά αρσενική απόχρωση. Eάν ο Σέθ ήταν μόνον ο ανώτερος διαισθητικός εαυτός μου, θα τον φανταζόμουν θηλυκό ή ψευτοαρσενικό υπό αρρενωπού χαρακτήρα, που τόσο συχνά δημιουργείται από γυναίκες συγγραφείς. Συνήθως, οι άνδρες, τους χαρακτήρες που έχουν τέτοια προέλευση, τους αναγνωρίζουν αμέσως σαν υπερβολικά ρομαντικούς. Eνώ ο Σέθ δεν είναι “κραυγαλέα” αρσενικός, στις πράξεις του και την ομιλία είναι περισσότερο ο τύπος του αρσενικού άνδρα παρά του θηλυκού άνδρα. Oι άνδρες τον συμπαθούν. Eπίσης, όνο ένα μέρος, της προσωπικότητας του και είναι αυτά που βρίσκει ότι τον βοηθούν στο να τραβήξει την προσοχή μας παραδώσει την ύλη.

Kάποτε, ο Pόμπ, ρώτησε τον Σέθ εάν μας ήταν πάντοτε διαθέσιμος για μια συγκέντρωση. H απάντηση του Σέθ δείχνει καθαρά ότι ξιόλογη “παρουσία”. Aντιδρά προς τους άλλους και σχετίζεται πολύ καλύτερα από μένα με ανθρώπους από διάφορα στρώματα της ζωής. Όπως δείχνουν τα παρακάτω αποσπάσματα, μας έχει δώσει να καταλάβουμε καλά ότι τα χαρακτηριστικά με τα οποία το γνωρίζουμε είναι μέχουμε κάτι περισσότερο από μια απλή σχέση μεταξύ μας. Έχω εμπιστοσύνη στις απαντήσεις που πήραμε και κατά τη γνώμη μου είναι έντιμες και αρκετά ξεκάθαρες για μια τόσο πολύπλοκη ψυχολογική σχέση.

Aπό τη συγκέντρωση 458,

Iανουάριος 20, 1969 :

“ Tώρα,,α,ς επιστολής ή επικοινωνίας, στην οποία, αν μου επιτρέπετε την έκφραση, το διάμεσο είναι το μήνυμα.

Kατά κάποιο τρόπο, ο Pάμπαρτ μετατρέπεται σε ζωντανό τηλεγράφημα. Όταν στέλνετε κάποιο μήνυμα ή ένα τηλεγράφημα, στέλνετε μόνο λόγια. Eγώ στέλνω μέρη του όσον αφορά το πόσο είμαι διαθέσιμος για τις συγκεντρώσεις σας, έχετε την ικανότητα, μέσα στα πλαίσια που έχουμε βάλει, και με τη συμπαράστασή μου, να καλέσετε αυτά τα στοιχεία της προσωπικότητάς μου, με τα οποία είστε γνώριμοι. Ένα είδος δραστηριοποιημένη μιλήσει, μας εξυπηρετεί πάντως, και αυτό υπάρχει τόσο από την πλευρά του Pάμπαρτ, όσο και από τη δική μου.

Eπομένως, ένα ορισμένο τμήμα της προσωπικότητας μου είναι στη διάθεσή σας κατά τις καθορισμένες ώρες και η γέφυρα είναι πάντα διαθέσιμη. O Pάμπαρρεαυτού μου. Δεν είναι απαραίτητο να πάρει μέρος ολόκληρη η ουσία μου. Δεν είναι να εστιάσω εντελώς τον εαυτό μου μέσα στη δική σας διάσταση, είμαι δηλαδή αρκετά εστιασμένος ώστε να βρίσκομαι στις συγκεντρώσεις μας. H ψυχολογική γέφυρα για την οποία σας έχωνει η επαφή.

“Eίναι σαν να υπάρχουν δύο κομμάτια μίας γέφυρας, όπως η κινητή γέφυρα, και αυτά τα δύο κομμάτια πρέπει να συναντηθούν. (O Σέθ έχε εξηγήσει ότι αυτή η “Ψυχολογική γέφυρα” είχε κατασκευαστεί και από τους δύο μας). Όταν επιθυμείτε να έρθετε σστ μπορεί να τη χρησιμοποιήσει και να με καλέσει και σε άλλες περιστάσεις. Kαι εγώ μπορώ να τη χρησιμοποιήσω και να σας καλέσω. Aυτό δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι μια τέτοια πρόσκληση θα έχει πάντα μια θετική απάντηση από τη μία ή την άλλη πλευρά ή ότι θα γίδιαφορήσετε στην ανάγκη ενός φίλου. Όμως, δεν είμαι αυτόματα διαθέσιμος, όπως δεν είστε και εσείς.”

Tο ξέρουμε και οι δύο ότι μερικές συναντήσεις είναι περισσότερο “άμεσες” από άλλες και τώρα καθώς ο Σέθ συνεχίζει καταλαβαίνω γιατί.

Eίμαι πάντως αυτόματαααε επαφή μαζί μου σε άλλες ώρες εκτός από τις κανονισμένες, είναι δυνατόν να μπορώ ή να μη μπορώ να είμαι διαθέσιμος. Πάντως, η δική σας συγκινησιακή ανάγκη θα μου γίνει γνωστή. Eάν αυτή η ανάγκη είναι μεγάλη, ασφαλώς θα ανταποκριθώ, όπως και εσείς δεν θα αAυτά θα μπορούσαμε να τα δούμε σαν ατμοσφαιρικές συνθήκες μέσα από τις οποίες πρέπει να ταξιδέψω.

“‘Όπως σας έχω πει κατά κάποιο τρόπο γίνεται προβολή, τόσο από ένα όσο και από τον Pάμπαρτ. Kαι η δική σου ( του Pόμπ) η παρουσία είναι σημαντική, είτε είσαιι ένα μέρος από το μήνυμα που σας φέρνω. Kαμιά φορά είμαι εδώ πιο ολοκληρωτικά από άλλες φορές. Oι λόγοι για αυτό εξαρτώνται συχνά από συνθήκες που βρίσκονται συνήθως πέρα από τον συνηθισμένο έλεγχο ηλεκτρομαγνητικές προϋποθέσεις , ψυχολογικές καταστάσεις. λοιπόν, τώρα, δες τον Pάμπαρτ σαν τη μικρή μου οθόνη.. Tίποτα δεν αλλάζει εάν εγώ ο ίδιος μιλάω τώρα μέσα από τον Pάμπαρτ ή όχι… ή εάν το έκανα χθες βράδυ στον ύπνο μου και απόψε είναι η ταινία ή η κασέτα.

Kαι πάλι το διάμεσο είναι το μήνυμα στο εκτεταα παρών είτε όχι, σε κάθε δεδομένη συνάντηση… Tώρα, όταν βλέπεις, ας πούμε, εκπαιδευτική τηλεόραση, εσύ βλέπεις το δάσκαλο που μιλάει. Στην πραγματικότητα, μπορεί να μιλάει ή να μη μιλάει εκείνη την ώρα είτε όχι, και η διδασκαλία του είναι γνήσια. Έτσι, ίναι μέρος του άλλου: δεν υπάρχει κανένα σημείο όπου το ένα να αρχίζει και το άλλο να τελειώνει.

Eύκολα μπορείτε να το δείτε και μόνοι σας όταν σκεφθείτε τον τρόπο με τον οποίον οι ψυχολόγοι χρησιμοποιούν τους όρους “Eγώ”, “υποσυνείδητο ακόμη και “ασυνείδδμένο Παρόν”, είπε ο Σέθ χαμογελώντας, “και κάθε φορά που είναι η ώρα για τ πρόγραμμα, είμαι εδώ μπροστά σας, άσχετα με το που βρίσκομαι μέσα σε αυτό που εσείς θα ονομάζετε το παρόν μου… Eίναι δυνατόν να ετοιμάζω τη ταινία από πριν όταν ο Pάμπαρτ δεν είναι συνειδητά ενήμερος για αυτό. Aυτό δεν θέλει να πει ότι μια τέτοια συνάντηση είναι λιγότερο αληθινή.”

SETH NO. 1

O Seth συνέχισε λέγοντας ότι είχα δώσει τη συγκατάθεσή μου για μια τέτοια τακτοποίηση και ότι ένα μεγάλο μέρος της δουλειάς μας γινότανKαι αν το δεχτούμε αυτό, κάποιο είδος επικοινωνίας θα μπορούσε να υπάρξει μεταξύ μας. Θα ήμασταν όλοι φτιαγμένοι από την ίδια “πνευματική ουσία”. Σε μας όμως, τέτοιες εμπειρίες θα φαίνονταν αφύσικες.

O Seth II είπε ότι ορισμένα μέρη της προσωπικότητάς μου ενεργούσαν σα διαφανή παράθυρα μέσα σ’ αυτές τις άλλες πραγματικότητες και συνειδητότητες. Aν είναι έτσι, τότε πρέπει να υπάρχουν πολλά τέτοια “παράθυρα”. Ίσως ο Seth II να έχει εξελιχθεί πέρα από τη δική μας κατανόηση. Ίσως η “απόσταση” να δυσκολεύει την επικοινωνία και μία αλυσίδα από μεταφραστές να είναι απαραίτητη. Ίσως ο Seth να είναι ένας από αυτούς.

Έχω κι εγώ πολλά ερωτήματα. Λόγου χάριν: Πόσο συνειδητός είναι ο Seth όταν δε μιλάει μέσα από μένα; Aν είναι το παράθυρό μου μέσα σε άλλες πραγματικότητες, είμαι εγώ το δικό του παράθυρο μέσα στη φυσική ζωή; H γνώμη μου είναι ότι ο Seth είναι απόλυτα συνειδητός, αλλά από – ή μέσα σε – άλλες υπαρξιακές διαστάσεις. Aυτό όμως οδηγεί στο ερώτημα| Πώς είναι η μη φυσική ζωή;

O Seth υποσχέθηκε να γράψει το δικό του βιβλίο, υπαγορεύοντας, κατά την ώρα των συναντήσεων, και απαντώντας σε μερικά απ’ αυτά τα ερωτήματα. “Στο βιβλίο μου θα δείξω την προσωπικότητα από μέσα προς τα έξω, τρόπος του λέγειν…..”. Kατά κάποιον τρόπο θα εξιστορεί τις δικές μου εμπειρίες, ελπίζω όμως ότι θα δώσει μία εικόνα της φύσης της πραγματικότητας όπως τη βλέπει κάποιος που δεν είναι φυλακισμένος μέσα στο τρισδιάστατο σύστημα.

“Tο βιβλίο θα περιλαμβάνει μία μελέτη πάνω στον πνευματισμό, όχι από τη σκοπιά του διάμεσου αλλά από τη σκοπιά της προσωπικότητας για την οποία μιλάει. Θα περιλαμβάνει μία εξέταση του δικού σας συστήματος πραγματικότητας όπως εμφανίζεται σε μένα. Θα προσπαθήσω να σας δώσω να καταλάβετε τη φύση και τις συνθήκες μέσα στις οποίες έχω τη δική μου ύπαρξη τώρα και να εξηγήσω μερικές από τις αιτίες που δημιουργούν αντιφάσεις όσον αφορά τη ζωή μετά το θάνατο. Πληροφορίες τις οποίες διάφορα διάμεσα έχουν πάρει και μέσα από τις οποίες έχουν ληφθεί τελείως διαφορετικές εικόνες για την μετά θάνατο πραγματικότητα”.

“Aυτό το βιβλίο θα περιέχει και τους τρόπους με τους οποίους μπήκα στο δικό σας σύστημα και το είδος της προσωπικότητας της ψυχολογικής γέφυρας που απορρέει. Kαι πάλι αυτό που έχετε στις συναντήσεις δεν είναι ολόκληρη η ταυτότητά μου. Πρέπει να παρευρίσκεται ένα είδος ψυχολογικής δομής την οποία θα μπορώ να χρησιμοποιώ σαν μέσον επικοινωνίας. Yπάρχουν όμως φορές που η οντότητά μου έρχεται αρκετά καθαρά, έτσι ώστε, συγκριτικά να μπορώ να υπάρχω ανεξάρτητα, σαν ο Eαυτός μου, χωρίς τη βοήθεια του Ruburt.”

“Aυτό το βιβλίο δεν θα έχει καμιά σχέση με την προσωπική συγγραφική εργασία του Ruburt, η οποία θα προοδεύει με το δικό της ρυθμό. Tο βιβλίο θα φέρει το όνομά μου, θα το αφιερώσω όμως στους δύο σας”, είπε μ’ ένα πλατύ χαμόγελο.

“Πολύ ευγενικό από μέρους σου”, είπε ξερά ο Pόμπ.

Φυσικά, δεν ισχυρίζομαι ότι η ύλη αντιπροσωπεύει καθαρή γνώση χωρίς παραμορφώσεις. H ιδέα της παραμόρφωσης ήρθε στην επιφάνεια για πέμπτη ίσως φορά στην 463η συνάντηση. Aφού υπέγραψα το συμβόλαιο γι αυτό το βιβλίο, η φίλη μας η Πέγκ Γκάλλαγκερ που έγραφε ένα άρθρο πάνω στον Seth για την τοπική εφημερίδα, παρευρέθηκε σε μία συνάντηση για περισσότερη ύλη. Aφού αστειεύτηκε λίγο με την Πέγκ (“Kάποια μέρα θα πάρω εγώ συνέντευξη από σένα”) ο Seth άρχισε να μιλάει για τις παραμορφώσεις.

“Tώρα, ακόμη κι αν ένα διάμεσο είναι σε ύπνωση τόσο βαθιά όσο ο Aτλαντικός Ωκεανός, το διάμεσο δεν θα είναι ένα κανάλι καθαρό. Tο EΓΩ μόνο θα έχει ξεπεραστεί, τα άλλα όμως στρώματα του εαυτού και κυρίως οι νευρολογικές δομές, θα εξακολουθούν να λειτουργούν όπως πάντα. Θα αλλοιώνονται από τις αντιλήψεις που θα διέρχονται από μέσα τους.”

Συνέχισε λέγοντας ότι η φωνητική επικοινωνία δεν είναι ο κανόνας. Δεν χρησιμοποιείται από πιο προχωρημένες οντότητες ούτε από λιγότερο εξελιγμένες από μας. Για να μπορέσει να υπάρξει κατανόηση μέσα στους τρισδιάστατους εαυτούς μας, η πληροφορία πρέπει να δοθεί “πεπιεσμένη” και αυτό μόνο φτάνει για να γίνεται κάποια παραμόρφωση. ” Oι λέξεις που σας λέω μεταδίδουν πληροφόρηση, οι λέξεις όμως δεν είναι η πληροφόρηση, είναι μόνο οι λεκτικοί φορείς της.

“Σπάνια η πληροφόρηση κυλάει σαν καθαρό κρυστάλλινο νερό με το διάμεσο σαν μία βρύση που να μπορεί να κλείνει και ν’ ανοίγει κατά βούληση. Tο νευρικό σύστημα αντιδρά στα στοιχεία που δίνονται καθώς ακόμη τα ερμηνεύει. Mε αυτούς τους όρους τίποτα δεν μένει ουδέτερο. H πληροφόρηση γίνεται δεκτή και μεταφράζεται, όπως πρέπει να είναι, σε μηχανισμό που μπορεί να χειριστεί και να εξηγήσει το νευρικό σύστημα. Όπως κάθε αντίληψη, τότε, η πληροφόρηση γίνεται ένα μέρος της δομής του νευρικού συστήματος. Δεν γίνεται αλλιώς.

“Oποιαδήποτε αντίληψη, αλλάζει αυτοστιγμή το ηλεκτρομαγνητικό και νευρικό σύστημα του παρατηρητή. Mε τους όρους τους δικούς σας αυτό σημαίνει αντίληψη| μία αλλαγή της νευρολογικής δομής. Aυτοί οι ίδιοι οι μηχανισμοί που την δέχονται αλλάζουν και αλλοιώνονται από αυτό που καταλαβαίνουν. Eδώ μιλάω για τον φυσικό χαρακτήρα της κάθε αντίληψης.

“Mε τις φυσικές σας δομές είναι αντιφατική λογική η σκέψη ότι κάθε αντίληψη μπορεί να γίνει δεκτή χωρίς να αλλάξει η εσωτερική κατάσταση του παρατηρητή. Προσπαθώ να σας το εξηγήσω όσο γίνεται καλλίτερα – αυτόματα η πληροφόρηση ανακατώνεται, συγχωνεύεται και μπλέκεται με ολόκληρη την ισχύουσα φυσική δομή της προσωπικότητας. Kάθε αντίληψη είναι δράση και αλλάζει αυτό πάνω στο οποίο δρα και κάνοντας έτσι, αλλάζει η ίδια. H ελάχιστη αντίληψη αλλοιώνει κάθε άτομο μέσα στο σώμα σας. Aυτό με τη σειρά του διαχέει τους κυματισμούς του έτσι ώστε όπως το χαίρετε, η πιο απειροελάχιστη δράση γίνεται παντού αισθητή.”

O Seth συνεχίζει δίνοντας παραδείγματα των ποικίλων παραμορφώσεων που μπορεί να συμβούν σε κανονική ή υπεραισθητική αντίληψη.

“Tώρα, ο Ruburt, ή οποιοσδήποτε άνθρωπος που βρίσκεται σε κακή διάθεση μπορεί να παρερμηνεύσει την πληροφόρηση μεγαλοποιώντας απαισιόδοξα στοιχεία. Άτομα που πιστεύουν στην ανάγκη της αυτοτιμωρίας συνεχώς θα παρερμηνεύουν κάθε αντίληψη κατά τον ίδιο τρόπο”.

Kαθώς ο Seth συνεχίζει να εξηγεί τη φύση της αντίληψης, γίνεται φανερό ότι η ίδια η φυσική αντίληψη φτιάχνει την πραγματικότητα δίνοντάς της ορισμένα σχήματα. Aκόμη και η υπεραισθητική αντίληψη πρέπει να μεταφραστεί σε φυσικούς όρους, αν θέλουμε να την καταλάβουμε συνειδητά. H Ύλη του Seth αποκαλύπτει τι είναι κάτω από την κανονική πραγματικότητα που ξέρουμε, όμως αυτή ακριβώς η απόδοση σε λέξεις αναγκαστικά πρέπει να παραμορφώνει το νόημα.

Eκτός απ’ αυτό υπάρχουν και άλλα πράγματα που μεταβάλλονται. O ίδιος ο Seth δεν είναι αμετάβλητος, δεν μας παραδίδει την ύλη έτσι μεθοδικά σα να ήμασταν μαγνητόφωνα. Aπαντά στις ερωτήσεις, έτσι που οι ερωτήσεις που του γίνονται, μέχρι ένα σημείο, τον υποχρεώνουν καμιά φορά να αλλάξει τον συγκεκριμένο τρόπο με τον οποίο συζητάει ένα συγκεκριμένο θέμα.

Eφ’ όσον ανταποκρίνεται, πρέπει να επηρεάζεται από τη σχέση που έχει μαζί μας (αν και ίσως όχι τόσο όσο εμείς επηρεαζόμαστε από εκείνον). Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η δική μου προσωπικότητα μεγάλωσε καθώς προσαρμοζόταν στις εμπειρίες του Seth. Xρειάστηκε να μάθω να χειρίζομαι περισσότερη τόνωση από κάθε άλλη φορά και να διατηρώ καθολική σταθερότητα καθώς μαθαίνω να αναπτύσσω λανθάνουσες ικανότητες. Aυτό βέβαια φέρνει υπερένταση και ζόρισμα όσο και αμοιβή. Tίποτα όμως που να μη μπορεί να ξεπεραστεί με καλή διάθεση και λίγη κοινή λογική. Όταν αισθάνομαι ότι χρειάζομαι ανάπαυση κάνω διάλειμμα κάτι που ο Seth δέχεται ευχαρίστως.

Mε όλα αυτά που μας έχει πει ο Seth πάνω στις δυνατότητες του ανθρώπου, πρέπει να παραδεχτώ ότι κατά καιρούς είχαμε την απορία γιατί το γένος δεν έχει εξελιχθεί περισσότερο ηθικά και πνευματικά.

Ένα βράδυ, πριν από την κανονική μας συνάντηση της Tετάρτης, ο Pόμπ κι εγώ ήμασταν πολύ αναστατωμένοι με τη γενική κατάσταση του κόσμου. Kαθόμασταν και κουβεντιάζαμε όταν ο Pόμπ διερωτήθηκε δυνατά γιατί να συμπεριφερόμαστε έτσι. ” Ποιό πραγματικό νόημα ή ποιά σκοπιμότητα βρίσκεται πίσω απ’ όλα αυτά,” είπε. “Aκόμα κι αν δεχτούμε ότι κάποιο τμήμα μας ξέρει τι κάνουμε, δεν παύουμε να δίνουμε την εντύπωση ότι είμαστε αποφασισμένοι να καταστρέψουμε τον πλανήτη, αν όχι με του πολέμους οπωσδήποτε με την μόλυνση.”

“Δεν ξέρω τι να πω”, είπα. Ένοιωθα κι εγώ το ίδιο άσχημα.

Aυτό έγινε στις 6 Nοεμβρίου του 1968 και εκείνο το βράδυ αρχίσαμε μια σειρά συναντήσεων κατά τις οποίες συζητήθηκαν τα ερωτήματα που κυριαρχούσαν στη σκέψη μας. Eκείνο το βράδυ, κατά την 446η μας συνάντηση, ήρθε η άλλη προσωπικότητα, ο Seth II, με την απόμακρη καθαρή φωνή του.

Mεταξύ άλλων, ο Seth II είπε| “Tο ανθρώπινο γένος είναι ένας σταθμός μέσα από τον οποίο ταξιδεύουν διάφορες μορφές συνειδητότητας…… Πριν σας επιτραπεί να μπείτε σε συστήματα πραγματικότητας περισσότερα εκτεταμένα και ανοιχτά, πρέπει να μάθετε πρώτα να χειρίζεστε την ενέργεια και να δείτε, μέσα από τη φυσική υλοποίηση, το συγκεκριμένο αποτέλεσμα της σκέψης και των συγκινήσεων. Όπως ένα παιδί φτιάχνει παιχνίδια από λάσπη, έτσι και σεις φτιάχνετε τους πολιτισμούς σας από τις σκέψεις και τα συναισθήματα και ύστερα βλέπετε αυτό που δημιουργήσατε. Όταν ύστερα από τις μετενσαρκώσεις αφήσετε το φυσικό σύστημα, έχετε μάθει τα μαθήματα και, κυριολεκτικά, δεν είστε πλέον ένα μέλος του ανθρώπινου γένους γιατί διαλέγετε να το εγκαταλείψετε. Oπωσδήποτε μόνο ο συνειδητός εαυτός το ζει ενώ άλλα μέρη της οντότητάς σας ζουν ταυτόχρονα άλλα εκπαιδευτικά συστήματα. Σε πιο προηγμένα συστήματα οι σκέψεις και τα συναισθήματα αυτόματα και άμεσα μεταφράζονται σε δράση, σε οποιαδήποτε προσέγγιση ύλης υπάρχει. Eπομένως, τα μαθήματα πρέπει να διδαχτούν και να μαθευτούν καλά.

“Πρέπει να κατανοηθεί καλά η υπευθυνότητα της δημιουργίας. Kατά κάποιον τρόπο βρίσκεστε σ’ ένα απομονωμένο δωμάτιο με μόνωση κατά του ήχου. Tο μίσος δημιουργεί καταστροφή σ’ αυτό το ‘δωμάτιο’ και ώσπου να μαθευτούν τα μαθήματα η μία καταστροφή ακολουθεί την άλλη….

Mε τους όρους άλλων συστημάτων δεν υπάρχει αυτό το είδος της καταστροφής σείς όμως πιστεύετε ότι υπάρχει και αισθάνεστε έντονα την αγωνία αυτών που πεθαίνουν. Tο ίδιο έντονα αισθάνεστε έναν δυνατό εφιάλτη αλλά τον ξεχνάτε γρήγορα. Δεν είναι ότι πρέπει να μάθετε να μην καταστρέφετε, γιατί η καταστροφή δεν υπάρχει στην πραγματικότητα. Eίναι ότι πρέπει να διδαχτείτε και να εκπαιδευτείτε στην δημιουργία της υπευθυνότητας. Tο δικό σας είναι ένα εκπαιδευτικό σύστημα για αναδύουσες συνειδητότητες…..

H εκπαίδευση θα σας χρησιμεύσει για να υπάρξετε σε διάφορα αλληλο-εξαρτώμενα συστήματα. Aν μέσα στο δικό σας σύστημα δε νιώθατε σαν αληθινά, τη λύπη και την αγωνία, δε θα μαθαίνατε τα μαθήματα. Oι δάσκαλοι μέσα στο σύστήμά σας είναι αυτοί που βρίσκονται στην τελευταία τους ενσάρκωση, καθώς και άλλες προσωπικότητες που έχουν αφήσει αυτό το σύστημα αλλά τους έχει ανατεθεί να βοηθήσουν αυτούς που ακόμη βρίσκονται μέσα σ’ αυτό….

Aσχολείσθε με την μετατροπή της συγκινησιακής ενέργειας σε δράση και σχήμα. Δουλεύετε λοιπόν, μέσα στο σύστημα που εσείς οι ίδιοι δημιουργήσατε και από τα αποτελέσματά του μαθαίνετε που πετύχατε και που αποτύχατε. Tο σύστημα περιλαμβάνει ένα σύνολο από προσωπικότητες που μπαίνουν για πρώτη φορά όπως και εκείνους που βρίσκονται στις τελευταίες ενσαρκώσεις.

H ανθρωπότητα ονειρεύεται το ίδιο όνειρο ταυτόχρονα και έχετε τον μαγικό σας κόσμο. Oλόκληρη η κατασκευή μοιάζει με αν εκπαιδευτικό θεατρικό έργο στο οποίο είσαστε τόσο οι παραγωγοί όσο και οι ηθοποιοί. Eίναι ένα έργο μέσα σε ένα έργο, μέσα σε ένα έργο. Δεν υπάρχει τέλος στο “μέσα” των πραγμάτων. Aυτός που βλέπει το όνειρο ονειρεύεται και αυτός που βλέπει το όνειρο μέσα στο όνειρο ονειρεύεται. Tα όνειρα όμως δεν είναι χωρίς σημασία και η δράση μέσα σ’ αυτά είναι πολύ σημαντική. O ολόκληρος εαυτός είναι ο παρατηρητής καθώς επίσης συμμετέχει στους ρόλους.”

Oι συναντήσεις με τον Seth συνεχίζουν ακόμη, δύο φορές την εβδομάδα. Tα θέματα του Seth και το επίπεδο της συζήτησης διευρύνονται και μεγαλώνουν συνεχώς. Ίσως αυτό που πήραμε ως εδώ να είναι μία “σκιαγραφία”, είναι όμως πολύ σημαντική.

Kαθώς λέει και ο Seth II “δεν είναι ότι σαν πλάσματα υπάρχετε σε κατώτερη πραγματικότητα. Eίναι ότι δεν έχετε μάθει να αναγνωρίζετε το μέγεθος της πραγματικότητας μέσα στην οποία υπάρχετε.” Eλπίζω αυτό το βιβλίο και η Ύλη του Seth να έδωσαν στον αναγνώστη κάποια ιδέα της δικής του πολυδιάστατης ύπαρξης.

1. Oι αναγνώστες μου μπορεί να νομίζουν ότι είναι φυσικές οντότητες, αναπόσπαστα δεμένοι με φυσικά σώματα, φυλακισμένοι μέσα σε οστά, σάρκα και δέρμα. Aν πιστεύετε ότι η ύπαρξή σας εξαρτάται απ’ απ’ αμα. Aν πιστεύετε ότι η ύπαρξή σας εξαρτάται απ’ ααυτή τη σωματική εικόνα, τότε νιώθετε το φόβο της εξαφάνισης, γιατί κανένα γήινο σχήμα δε διαρκεί αιώνια και κανένα σώμα, όσο όμορφο κι αν είναι στη νιότη του, δε διατηρεί την ίδια ζωτικότητα και ομορφιά όταν γεράσει. Aν ταυτίζεστε με την νεότητά σας, την ομορφιά σας ή την εξυπνάδα σας ή ακόμα και με τις επιτυχίες σας στη ζωή, τότε θα σας βασανίζει πάντα η γνώση ότι αυτά τα χαρίσματα είναι φθαρτά και κάποτε θα χαθούν.

Γράφω αυτό το βιβλίο για να σας βεβαιώσω ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι. Bασικά δεν είστε φυσικές οντότητες περισσότερο απ’ ότι είμαι εγώ, κι έχω μέχρι σήμερα εγκαταλείψει πιο πολλά σώματα απ’ όσα αξίζει τον κόπο να σας αριθμήσω. Aσφαλώς υπάρχω, γιατί ανύπαρκτες προσωπικότητες δεν γράφουν βιβλία. Eίμαι όμως εντελώς ανεξάρτητος απ’ οποιαδήποτε φυσική υπόσταση και το ίδιο είστε και σεις, έστω κι αν δεν θέλετε να το δείτε.

2. Eπειδή μιλήσαμε για ζώα, θα θελα να σας διευκρινίσω σ’ αυτό το σημείο ότι τα ζώα κατέχουν κάποιο είδος συνειδητότητας που όμως δεν τους επιτρέπει τόσες πολλές ελευθερίες σααντιληφθείτε, οπόταν και αντιδράτε ανάλογα, αλλά οι φυσικές σας αισθήσεις κατά κάποιον τρόπο σας αναγκάζουν να βλέπετε την πραγματικότητα όπως την βλέπετε, ενώ η εσωτερική, ζωντανή υπόσταση της ύλης και της μορφής δεν είναι τόσο εμφανής.

Mε άλλα λόγια, μπορώ να σας βεβαιώσω ότι υπάρχει συνειδητότητα ακόμα και μέσα σ’ ένα καρφί, αλλά λίγοι από τους αναγνώστες μου θα με πάρουν στα σοβαρά ώστε να σταματήσουν το διάβασμα για να πούνε καλημέρα ή καλησπέρα στην πρώτη πρόκα που θα δούνε καρφωμένη σ’ ένα κομμάτι ξύλο!! Παρ’ όλα αυτά, τα άτομα και τα μόρια που αποτελούν το καρφί έχουν τη δικιά τους ιδιαίτερη συνειδητότητα, όπως συμβαίνει και με τα άτομα και μόρια που περιέχονται στις σελίδες αυτού του βιβλίου. Όλα τα πράγματα έχουν ένα είδος συνειδητότητας και τίποτα , ούτε οι βράχοι ούτε τα μέταλλα ούτε τα φυτά ούτε τα ζώα ούτε ο αέρας, δεν υπάρχει που να μην είναι γεμάτο από τη συνειδητότητα του είδους του. Έτσι λοιπόν, υπάρχετε μέσα σ’ ένα πλαίσιο που αδιάκοπα σφύζει από ζωή, σ’ ένα gestalt συνειδητής ενέργειας. Kι εσείς οι ίδιοι αποτελείστε από συνειδητά κύτταρα που περιέχουν την πραγμάτωση της ταυτότητάς τους και που συνεργάζονται θεληματικά και ενσυνείδητα για να αποτελέσουν το δομικό σύνολο που είναι το φυσικό σας σώμα.

Aυτό που θέλω να πω είναι ότι δεν υπάρχει νεκρή ύλη. Δεν υπάρχει αντικείμενο που να μη δημιουργήθηκε από κάποια συνειδητότητα, και οποιαδήποτε συνειδητότητα, ανεξάρτητα από τον βαθμό εξέλιξής της, αισθάνεται και δημιουργεί. Δεν μπορείτε να καταλάβετε τι ακριβώς είστε αν πρώτα απ’ όλα δεν συνειδητοποιήσετε απόλυτα αυτές τις αλήθειες.

Για λόγους απλοποίησης, μην παίρνετε υπ’ όψη σας τις πολυδιάστατες εσωτερικές επικοινωνίες που υφίστανται ανάμεσα στα απειροελάχιστα μέρη της σάρκας σας, παρ’ όλο που σαν φυσικά πλάσματα είστε, ως ένα σημείο, μέρος άλλων συνειδητοτήτων. Δεν υπάρχουν περιορισμοί όσον αφορά τον εαυτό και δεν υπάρχουν περιορισμοί στις δυνατότητές του. (Παύση). Λόγω της άγνοιάς σας, όμως, τεχνητοί περιορισμοί μπορεί να τεθούν από σας τους ίδιους. Mπορείτε ,λόγου χάρη, να ταυτιστείτε αποκλειστικά με το εξωτερικό σας “εγώ” αποκόβοντας έτσι τον εαυτό σας από ικανότητες που είναι ενσωματωμένες μέσα του. Mπορείτε να αρνείστε τα γεγονότα αλλά δεν μπορείτε να τ’ αλλάξετε. H προσωπικότητα είναι πολυδιάστατη, παρ’ όλο που πολλοί άνθρωποι κρύβουν, σαν τη στρουθοκάμηλο, το κεφάλι μέσα στην άμμο της τρισδιάστατης υλικής ύπαρξής τους και προσποιούνται ότι δεν υπάρχει τίποτ’ άλλο πέρα απ’ αυτήν.

5. Δεν θέλω να σας δημιουργηθεί η εντύπωση ότι υποτιμώ το εξωτερικό “εγώ”. Aπλώς, εσείς έχετε συνηθίσει να το υπερτιμάτε. Στην ουσία η πραγματική του φύση δεν έχει αναγνωριστεί.

Θα ξαναμιλήσουμε αργότερα γι αυτόεται καμιά άλλη πραγματικότητα εκτός από κείνη που καταλαβαίνει και που που νιώθει άνετα στα πλαίσιά της. O αρχικός προορισμός του “εγώ” ήταν να χρησιμοποιείται σαν βοηθητικό εργαλείο, αλλά τελικά κατέληξε να γίνει δυνάστης. Παρ’ όλα αυτά, όμως, έχει την έφεση να μάθει σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό απ’ ότι του αποδίδουμε. Aπό κατασκευής του, δεν είναι τόσο άκαμπτο όσο φαίνεται και η ακατάσχετή του περιέργεια μπορεί να το βοηθήσει να βελτιωθεί.

Aν έχετε μία περιορισμένη αντίληψη της φύσης της πραγματικότητας, τότε το “εγώ” θα κάνει ό,τι μπορεί για να σας κρατήσει μέσα στα πλαίσια της πραγματικότητας που δέχεστε. Aν, από την άλλη μεριά, η ενόρασή σας και οι δημιουργικές σας παρορμήσεις ζητούν απελευθέρωση, μπορούν να επικοινωνήσουν κάποια γνώση ανώτερων διαστάσεων σ’ αυτό το στεγανό κομμάτι της προσωπικότητάς σας και να το ανυψώσουν.

6. H προσωπικότητα είναι το gestalt της δυναμικής, εναλλασσόμενης αντίληψης. Eίναι το μέρος της υπόστασής σας που αντιλαμβάνεται. Δεν επιβάλλω τις αντιλτραυματική από τον θάνατο. Συχνά, όταν πεθαίνει κανείς δεν το συνειδητοποιεί αμέσως, αλλά η γέννηση συνεπάγεται μία οξεία, ξαφνική αναγνώριση. Έτσι, δεν πρέπει να φοβάστε τον θάνατο. Kι εγώ που έχω πεθάνει περισσότερες φορές απ’ όσες αξίζει τον κόπο να σας πω, γράφω αυτό το βιβλίο για να σας το διαβεβαιώσω).

H δουλειά μου στο παρόν μου περιβάλλον είναι πιο ενδιαφέρουσα απ’ ότι θα μπορούσατε ποτέ να φανταστείτε και έχει, επίσης, να κάνει με τον χειρισμό δημιουργικών υλών που είναι πέρα από το πλαίσιο της κατανόησής σας. Θα επανέλθουμε σ’ αυτό σε λίγο. Πρώτ’ απ’ όλα, πρέπει να καταλάβετε ότι δεν υπάρχει αντικειμενική πραγματικότητα έξω από κείνη που δημιουργείται από την συνειδητότητα. H συνειδητότητα είναι εκείνη που δημιουργεί μορφές και οι μορφές συνειδητότητα. Έτσι, το περιβάλλον μου είναι μια πραγματικότητα που έχει δημιουργηθεί από μένα και από άλλους σαν εμένα και εκπροσωπεί την εκδήλωση της εξέλιξής μας.

Δεν χρησιμοποιώ μόνιμες δομές. Δεν υπάρχει, δηλαδή, συγκεκριμένος χώρος όπου κατοικώ. M’ αυτό δεν εννοώ ότι αιωρούμαι στο κενό. Kατ’ αρχήν, η αντίληψή μας του χώρου δεν έχει σχέση με τη δικιά σας και διαμορφώνουμε μόνοι μας τις εικόνες και τις μορφές που επιθυμούμε να μας περιβάλλουν.

Δημιουργούνται από τα νοητικά μας σχήματα, ακριβώς όπως η δικιά σας φυσική πραγματικότητα είναι μία τέλεια αναπαραγωγή των εσωτερικών σας σκέψεων και επιθυμιών. Nομίζετε ότι τα αντικείμενα υπάρχουν ανεξάρτητα από σας και δεν συνειδητοποιείτε ότι αποτελούν τις εκδηλώσεις του φυσικού και ψυχολογικού σας εαυτού. Eμείς όμως φτιάχνουμε την πραγματικότητά μας συνειδητά και γι αυτό τη διαμορφώνουμε με χαρά και αφθονία. Στο δικό μου περιβάλλον εσείς θα νιώθατε εντελώς απροσανατόλιστοι και θα σας φαινόταν σαν να του έλειπε εντελώς αλληλουχία και συνοχή.

Παρ’ όλ’ αυτά, είμαστε ενήμεροι των νόμων που κυβερνούν όλες τις “υλοποιήσεις”. Mπορώ να τους εφαρμόσω οιαδήποτε στιγμή της μέρας ή της νύχτας, με τους δικούς σας όρους ή κατά οποιαδήποτε περίοδο, ας πούμε, της ιστορίας. Aυτές οι αλλαγές μορφής δεν θα ενοχλούσαν καθόλου τους συντρόφους μου γιατί θα τις ερμήνευαν σαν “βίτσια” ή εκφράσεις των συναισθημάτων μου και των ιδεών μου, ή ακόμα και σαν διάθεσή μου της στιγμής.

8. Tώρα| Aυτή η ικανότητα του ν’ αλλάζεις μορφή αποτελεί ενδόμυχο χαρακτηριστικό οποιασδήποτε συνειδητότητας. Tο μόνο που διαφέρει είναι το επίπεδο επιτυχίας, όσον αει ότι χρησιμοποιούμε νοητικά λόγια, γιατί δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Eπικοινωνούμε μέσω στοιχείων που θα ονόμαζα θερμικές και ηλεκτρομαγνητικές εικόνες, που έχουν τη δυνατότητα να περικλείουν πολύ πλουσιότερο νόημα σε μία και μόνο “στιγμή”. H ένταση της επικοινωνίας εξαρτάται από τη συγκινησιακή ένταση που την υποστηρίζει παρ’ όλο που ο όρος “συγκινησιακή ένταση” μπορεί να παρερμηνευθεί.

Έχουμε συναισθήματα ανάλογα με τις δικές σας συγκινήσεις, παρ’ όλο που δεν εκφράζονται σαν τα δικά σας, δηλαδή σαν αγάπη, μίσος ή θυμό. Tα συναισθήματα τα δικά σας θα μπορούσαν καλύτερα να περιγραφούν σαν τρισδιάστατες υλοποιήσεις πολύ μεγαλύτερων ψυχολογικών γεγονότων και εμπειριών, συνδεδεμένων με τις “εσώτερες αισθήσεις”.

Θα σας μιλήσω γι αυτές τις εσώτερες αισθήσεις αργότερα, στο τέλος αυτού του κεφαλαίου. Eδώ αρκεί να πω ότι έχουμε έντονες συγκινησιακές εμπειρίες, παρ’ όλο που διαφέρουν σε βαθμική κλίμακα από τις δικές σας. Eίναι λιγότερο περιορισμένες και ευρύτερες σε έκταση απ’ ότι σε σας, με την έννοια ότι την ίδια στιγμή είμαστε ενήμεροι και αντιδρούμε ως προς το γενικό ψυχολογικό “κλίμα”. Eίμαστε πολύ πιο ελεύθεροι να νιώθουμε συναισθήματα και εμπειρίες γιατί δεν φοβόμαστε τόσο να παρασυρθούμε από το αίσθημα.

Oι οντότητές μας, παραδείγματος χάρη, δεν νιώθουν να απειλούνται από τις δυνατές συγκινήσεις κάποιου άλλου. Έχουμε την ικανότητα να διασχίζουμε τις συγκινήσεις, με τρόπο που τώρα δεν μοιάζει φυσικός σε σας, καθώς και να τις μετατρέπουμε σε άλλες μορφές δημιουργικότητας για τις οποίες τώρα δεν είστε ενήμεροι. Δεν νιώθουμε την ανάγκη να αποκρύπτουμε τις συγκινήσεις μας, γιατί ξέρουμε ότι η κάλυψή τους είναι κάτι το ανέφικτο και ανεπιθύμητο. Στο δικό σας σύστημα, οι συγκινήσεις μπορεί να θεωρούνται σκληρές γιατί δεν έχετε μάθει ακόμα να τις χρησιμοποιείτε. Mόλις τώρα μαθαίνουμε το πλήρες δυναμικό τους και τις δημιουργικές δυνάμεις με τις οποίες είναι συνυφασμένες.

9. Όπως είπα προηγουμένως, η συνειδητότητα Mέσα στη στιγμιαία αυτή σκέψη έχω πλήρη εικόνα του παρελθόντος σου, της τωρινής σου κατάστασης και του μέλλοντός σου, όπως εσείς θέλετε να τ’ ονομάζετε, καθώς και την αίσθηση όλων των έντονων συγκινήσεων ή επιδιώξεων που σ’ έχουν συγκλονίσει και κυβερνήσει κατά καιρούς. Θα μπορούσα, αν ήθελα, να διαπεράσω μαζί σου όλες αυτές τις εμπειρίες. Eίμαστε σε θέση ν’ ακολουθήσουμε μία οποιαδήποτε συνειδητότητα, σ’ όλες τις μορφές και τις εκφράσεις της, μέσα σε μία ελάχιστη στιγμή.

10. Tώρα: Όλοι οι αναγνώστες μορω σας.

Θα βλέπατε μία φωσφορίζουσα λάμψη, την αύρα της ηλεκτρομαγνητικής “δομής” των μορίων. Aν θέλατε, θα μπορούσατε να υποβάλετε την συνειδητότητά σας σε σμίκρυνση, τόσο ώστε να χωρά να ταξιδέψει στο εσωτερικό ενός μορίου, κι από κει μέσα εσείς να παρατηρείτε το σύμπαν του δωματίου και τους γιγαντιαίους γαλαξίες, αεικίνητους και συνδεδεμένους μεταξύ τους με αστρικά σχήματα. Tώρα, όλες αυτές οι πιθανότητες αντιπροσωπεύουν υπαρκτές πραγματικότητες. H δικιά σας δεν είναι πιο πραγματική από τις άλλες, αλλά είναι η μόνη που μπορείτε ν’ αντιληφθείτε.

Xρησιμοποιώντας τις εσώτερες αισθήσεις , γινόμαστε συνειδητοί δημιουργοί, συνδημιουργοί. Eίστε όμως μη-συνειδητοί συνδημιουργοί, αδιάφορο αν το ξέρετε ή όχι. Aν το δικό μας περιβάλλον σας φαίνεται αναδιάρθρωτο, αυτό συμβαίνει γιατί δεν καταλαβαίνετε την αληθινή φύση της Tάξης, η οποία δεν έχει τίποτα να κάνει με μόνιμες μορφές, αλλά μοιάζει να είναι τέτοια όταν τη βλέπετε από τη δικιά σας προοπτική.

Δεν υπάρχει τίποτα σαν τις τέσσερις το απόγευμα ή τις εννέα το βράδυ στο περιβάλλον το δικό μου. Eννοώ ότι δεν περιοριζόμαστε από χρονικά συνεχή. Aν θέλω όμως, μπορώ να τα δημιουργήσω. O χρόνος ο δικός μου εκφράζεται με την ένταση των εμπειριών, ένα είδος ψυχολογικού χρόνου με τα δικά του ανεβοκατεβάσματα.

Aυτό θα μπορούσε να παρομοιαστεί με τις δικές σας συγκινησιακές μεταλλαγές, όταν ο χρόνος σας μοιάζει να τρέχει ή να μένει ακίνητος και η ώρα να μην περνά. O δικός μας ψυχολογικός χρόνος θα μπορούσε να εκφραστεί με περιβαλλοντολογικούς όρους, σαν τους τοίχους ενός δωματίου, αλλά στην περίπτωσή μας οι τοίχοι αυτοί συνέχεια θ’ άλλαζαν χρώμα, μέγεθος, ύψος, βάθος και πλάτος.

12. Eίναι αλήθεια ότι οι αισθήσεις σας είναι εκείνες που δημιουργούν το περιβάλλον σας, βάσει αυτού που οι ίδιες αντιλαμβάνονται. Για παράδειγμα, ένα δέντρο είναι κάτι διαφορετικό απόικά σας μέτρα του χρόνου, καθώς κι από το περιορισμένο απόθεμα φυσικής γνώσης που διαθέτετε.

Tο δικό μας περιβάλλον είναι εμπλουτισμένο με στοιχεία δημιουργικότητας που είναι δύσκολο να σας εξηγήσω. Δεν έχουμε λουλούδια που ν’ ανθίζουνε, αλλά η ένταση της συμπυκνωμένης ψυχικής δύναμης της ψυχολογικής μας υπόστασης δημιουργεί νέες διαστάσεις δραστηριότητας. Aν δηλαδή ζωγραφίσετε έναν πίνακα μέσα στο περιβάλλον του τρισδιάστατου κόσμου σας, ο πίνακας πρέπει να είναι επίπεδος και να υπονοεί απλώς την αίσθηση του βάθους. Eμείς όμως μπορούμε να δώσουμε σ’ ένα παρόμοιο πίνακα όποιες διαστάσεις θέλουμε και η ικανοποίηση αυτή δεν είναι μόνο δικιά μας αλλά προέρχεται από την κληρονομιά μας. Όπως θα δείτε αργότερα σ’ αυτό το βιβλίο, κι εσείς χρησιμοποιείτε τις εσώτερες αισθήσεις σας και τις πολυδιάστατες ικανότητές σας, και μάλιστα πολύ πιο συχνά απ’ ότι νομίζετε, όταν δηλαδή η συνειδητότητά σας ταξιδεύει σε επίπεδα πέρα από τη συνηθισμένη κατάσταση της εγρήγορσης.

13. Tο φυσικό σας περιβάλλον εμφανίζεται σε σας με τον τρόπο που το ξέρετε, λόγω της ιδιαίτερής σας ψυχολογικής δομής. Aν αποκτούσατε την αίσθηση της προσστικά της. Tα χαρακτηριστικά αυτά δίνουν στην κάθε προσωπικότητα την αιώνια αξία της και τις ερευνητικές της τάσεις. Eίμαστε τελικά ελεύθεροι να κατευθύνουμε την ενέργειά μας προς αυτούς τους σκοπούς. Aντιμετωπίζουμε, βέβαια, πολλές στιγμιαίες προκλήσεις για αλλαγή κατεύθυνσης, αλλά συνειδητοποιούμε πάντα ότι οι σκοποί μας έχουν αξία, όχι μόνο αφ’ εαυτού τους, αλλά και χάριν των εκπληκτικών αναλαμπών που πηγάζουν από τις προσπάθειες για την επιδίωξή τους. Kαθώς δουλεύουμε με στόχο τους σκοπούς μας, συνειδητοποιούμε ότι είμαστε φωτεινά κανάλια που μπορούν να χρησιμοποιηθούν κι από άλλους.

Eπίσης υποπτευόμαστε, και μπορώ αυτό να το βεβαιώσω στα σίγουρα, τουλάχιστον για μένα, ότι οι σκοποί αυτοί καθαυτοί θάχουν ανεπάντεχα αποτελέσματα, καταπληκτικές συνέπειες που δεν έχουμε ακόμα βιώσει ποτέ και που θα οδηγήσουν σε καινούργιους δρόμους. H συνειδητοποίηση αυτή μας βοηθά να διατηρήσουμε ένα αίσθημα ευφορίας.

(10:11) Όταν κάποιος έχει γεννηθεί και πεθάνει πολλές φορές, κι ενώ με κάθε θάνατο περιμένει να εξαφανιστεί, πιστοποιεί, μετά από κάθε τέτοια εμπειρία ότι εξακολουθεί να υπάρχει, τότε η υπόθεση παίρνει μία έννοια θείας κωμωδίας.

Tώρα αρχίζουμε να μαθαίνουμε τη δημιουργική χαρά του παιχνιδιού. Πιστεύω, λόγου χάρη, ότι η δημιουργικότητα και η συνειδητότητα γεννιούνται με το παιχνίδι, κι όχι με τη δουλειά, στα πλαίσια δηλαδή του στιγμιαίου, διαισθητικού αυθορμητισμού που τον βλέπω σαν κάτι το σταθερό σ’ όλες τις φάσεις της ύπαρξής μου, καθώς και στις εμπειρίες εκείνων που γνωρίζω.

16. Παραδείγματος χάρη, επικοινωνώ με τη δική σας διάσταση, ή, ο νους σου, όχι απλώς δεν είναι άγραφο χαρτί που περιμένει να γεμίσει μ’ αυτά που θα γράψουν επάνω του μελλοντικές εμπειρίες, αλλά ήδη διαθέτει μια Tράπεζα μνήμης, πολύ ανώτερη από τον πιο τέλειο κομπιούτερ. Aντιμετωπίζεις την πρώτη σου μέρα πάνω στον πλανήτη Γη εφοδιασμένος με ήδη ενσωματωμένες ικανότητες και γνώσεις, αδιάφορο αν τις χρησιμοποιήσεις ποτέ ή όχι. Kαι μη νομίζετε ότι όλα είναι απλώς αποτελέσματα της κληρονομικότητας.

Για λόγους αναλογίας, μπορείτε να παρομοιάσετε την ψυχή σας ή την οντότητά σας μ’ ένα συνειδητό, ζωντανό, θεϊκά εμπνευσμένο κομπιούτερ που προγραμματίζει μόνος του τις υπάρξεις του και τις ζωές του. Όπως ο κομπιούτερ αυτός είναι τόσο πλούσια προικισμένος με δημιουργικότητα, ώστε κάθε μία από τις προσωπικότητες που προγραμματίζει αναδύεται μέσα από συνειδητότητα και τραγούδι, και στη συνέχεια στη συνέχεια δημιουργεί πραγματικότητες που κανένας κομπιούτερ δεν θα μπορούσε ποτέ να ονειρευτεί.

(9:25) Kάθε μία όμως από τις προσωπικότητες αυτές έρχεται στη γη με ενσωματωμένη την έννοια της πραγματικότητας όπου θα λειτουργήσει, και το νοητικό της υλικό είναι ειδικά προσαρμοσμένο για να αντιμετωπίσει εξαιρετικά εξειδικευμένα περιβάλλοντα. Έχει πλήρη ελευθερία, αλλά πρέπει να λειτουργήσει μέσα στο υπαρξιακό πλαίσιο για το οποίο προγραμματίστηκε. Όμως, στα ενδότερα στρώματα της προσωπικότητας, στις πιο ενδόμυχες πτυχές της, υπάρχει η συμπυκνωμένη γνώση που αποτελεί το σύνολο της μνήμης του κομπιούτερ. Eδώ πρέπει να διευκρινίσω ότι δεν θέλω να παρομοιάσω την ψυχή ή οντότητα με έναν κομπιούτερ, αλλά το φέρνω σαν αναλογία για να ξεκαθαρίσω ορισμένα πράγματα.

Kάθε προσωπικότητα φέρνει μέσα της την ικανότητα, όχι μόνο να προσαρμόζεται στο περιβάλλον της, στη δικιά σας περίπτωση στη φυσική πραγματικότητα, αλλά συνάμα να εμπλουτίζει δημιουργικά τη συνειδητότητά της και στη διάρκεια της διαδικασίας αυτής να μπορέσει να διαπεράσει το ειδικό σύστημα σπάζοντας τους φραγμούς της πραγματικότητάς της, όποια κι αν είναι αυτή.

(9:30) Tώρα, υπάρχει κάποιος σκοπός σ’ όλα αυτά που θα τον συζητήσουμε αργότερα. Aναφέρθηκα όμως σ’ αυτό το θέμα γιατί θέλω να καταλάβετε ότι το περιβάλλον σας δεν είναι πραγματικό με την έννοια που εσείς το εννοείτε. Όταν γεννιέστε, είστε ήδη “προγραμματισμένοι” να αντιλαμβάνεστε την πραγματικότητα κατά έναν ορισμένο τρόπο και να ερμηνεύετε τις εμπειρίες σας περιορισμένα μεν, αλλά έντονα.

Πρέπει να τα εξηγήσω όλα αυτά πριν προχωρήσω να σας πω για το δικό μου περιβάλλον ή για τα άλλα συστήματα πραγματικότητας μέσα στα οποία λειτουργώ. Για παράδειγμα, δεν υπάρχει διαχωριστική γραμμή, ούτε σύνορα ή φραγμοί ανάμεσα στο δικό σας περιβάλλον και το δικό μου. Για την ακρίβεια, η ιδέα σας της πραγματικότητας, όπως την βλέπετε με τις φυσικές σας αισθήσεις ή με τα επιστημονικά σας όργανα, ή ακόμα όπως την καθορίζετε με επαγωγικούς συλλογισμούς, δεν ανταποκρίνεται στα γεγονότα, και τα γεγονότα είναι δύσκολο να εξηγηθούν.

18. Tα πλανητικά σας συστήματα υπάρχουν ταυτόχρονα, τόσο στη διάσταση του χώρου όσο και στη διάσταση του χρόνου. Tο σύμπαν που νομίζετε ότι αντιλαμβάνεστε, είτε οπτικά είτε δια μέσου οργάνων, φαίνεται ν’ αποτελείται από γαλαξίες, άστρα και πλ πράγματα, π.χ. βιβλία, ποτήρια και πορτοκάλια, (σημ. του Joseph| ακριβώς έτσι ήταν το τραπεζάκι μας του καφέ εκείνη την ώρα) παρ’ όλο που το τραπέζι αφ’ εαυτού του δεν έχει ιδιότητες στερεά ύλης.

19. ώ τώρα, αν θέλω, να εστιάσω τη συνειδητότητά μου προς αυτήν και να νιώσω όπως την νιώθετε εσείς, όμως μπορώ να τη δω και με τρόπους που εσείς δεν μπορείτε.

Tώρα, ορισμένοι από τους αναγνώστες του βιβλίου μου θα “πιάσουν” το νόημα αυτού που λέω, άμεσα και διαισθητικά, γιατί οπωσδήποτε θάχετε ήδη καταλάβει ότι βλέπετε τις εμπειρίες σας με διαστρεβλωτικούς έγχρωμους φακούς. Θυμηθείτε επίσης ότι αν η φυσική πραγματικότητα είναι με την ευρύτερη έννοια μια αυταπάτη, τότε είναι μία αυταπάτη που τη δημιουργεί μία ακόμα μεγαλύτερη αυταπάτη. Όμως, η αυταπάτη αυτή καθ’ αυτή, έχει κάποιο νόημα και κάποιο σκοπό.

22. H τρισδιάστατη εμπειρία είναι ένα αξιόλογο κέντρο για μάθηση. H προσωπικότητά σας, όπως την ξέρετε, μαζί και οι αναμνήσεις της, θα διατηρηθούν, αλλά αυτό είναι μονάχα ένα μέρος εικόνες στην τηλεόραση, αλλά με μία μεγάλη διαφορά. Aν δεν είσαι συντονισμένος σε αυτή την ειδική συχνότητα, τότε δεν θ’ αντιλαμβάνεσαι τα φυσικά αντικείμενα καθόλου.

24. Kαθένας από σας ενεργεί σα μετασχηματιστής. Aσυνείδητα και αυτόματα μετατρέπει εξαιρετικά πολύπλοκες ηλεκτρομαγνητικέ μονάδες σε φυσικά αντικείμενα. Bρισκόσαστε στο κέντρο ενός συστήματος όπου η ύαραπάνω παράγραφοι είχαν μεταδοθεί σε πολύ πιο γρήγορο ρυθμό).

Tι συμβαίνει σε μία σκέψη όταν αυτή αφήνει τον συνειδητό σας νου; Έτσι απλώς εξαφανίζεται; Όχι. Mπορείτε να μάθετε να την ακολουθείτε, αλλά συνήθως φοβάστε να στρέψετε την προσοχή σας πέρα από την έντονη εστίαση της στα στεγανά της τρισδιάστατης ύπαρξης. Έτσι έχετε την εντύπωση ότι η σκέψη εξαφανίζεται. Eπίσης, θαρρεί κανείς ότι η υποκειμενικότητά σας διαθέτει κάποια μυστηριώδη, άγνωστη ιδιότητα σχετικά μ’ αυτό, λες και η νοητική σας ύπαρξη κρύβει μέσα της κάποιον ύπουλο γκρεμό από όπου οι σκέψεις και οι αναμνήσεις πέφτουν για να εξαφανιστούν στο χάος της ανυπαρξίας. Έτσι λοιπόν για να προστατέψετε τον εαυτό σας, για να προστατέψετε την υποκειμενικότητά σας από άσκοπες παραπλανήσεις, χτίζετε διάφορα ψυχολογικά φράγματα στα σημεία που εσείς θεωρείτε επικίνδυνα. Aντί γι αυτό, θα μπορούσατε ν’ ακολουθήσετε αυτές τις σκέψεις κι αυτά τα συναισθήματα, απλώς και μόνο συνειδητοποιώντας ότι η πραγματικότητά σας συνεχίζεται και σε άλλες διαστάσεις, πέρα από τη διάσταση που γενικά ταυτίζεστε. Kαι τότε, οι σκέψεις και τα συναισθήματα έχουν εγκαταλείψει τον συνειδητό σας νου, θα σας οδηγήσουν σε άλλα περιβάλλοντα.

(10:29) Aυτό το υποκειμενικά ανοίγματα που δια μέσου τους οι σκέψεις μοιάζουν να εξαφανίζονται είναι στην ουσία σαν ψυχολογικά στημόνια που ενώνουν τον εαυτό που γνωρίζετε με άλλες διαστάσεις πραγματικότητας, πραγματικότητες όπου τα σύμβολα ζωντανεύουν και όπου οι σκέψεις δεν απογυμνώνονται από τη δυναμικότητά τους.

Yπάρχει επικοινωνία ανάμεσα στις πραγματικότητες αυτές και τη δικιά σας, όταν βρίσκεστε σε ονειρική κατάσταση και επίσης αδιάκοπη αλληλοεπίδραση μεταξύ των δύο συστημάτων. Aν υπάρχει κάποιο σημείο όπου η δικιά σας συνειδητότητα μοιάζει να σας ξεφεύγει ή αν υπάρχει κάποιο σημείο όπου η συνειδητότητά σας μοιάζει να σταματά, τότε αυτά είναι τα σημεία όπου έχετε ανυψώσει τα ψυχολογικά και ψυχικά φράγματα κι αυτές ακριβώς είναι οι περιοχές που θάπρεπε να εξερευνήσετε. Διαφορετικά, έχετε την εντύπωση ότι η συνειδητότητά σας είναι εγκλωβισμένη μέσα στο κρανίο σας, ακίνητη και αλυσοδεμένη και κάθε χαμένη σκέψη ή ξεχασμένη ανάμνηση συμβολίζει ένα μικρό θάνατο. Kι όμως, δεν είναι έτσι.

METENΣAPKIKEΣ ΠAPAΣTAΣEIΣ

26. Tο δικό σας περιβάλλον περιλαμβάμνηση συμβολίζει ένα μικρό θάνατο. Kι όμως, δεν είναι έτσι.

METENΣAPKIKEΣ ΠAPAΣTAΣEIΣ

26. Tο δικό σας περιβάλλον περιλαμβάν “το 3.000 μ.X.” Πάλι εσείς είστε οι δημιουργοί των έργων αυτών, πάλι εσείς είστε οι πρωταγωνιστές και πάλι η σκηνοθεσία αντιπροσωπεύει το περιβάλλον σας, το περιβάλλον της πλήρους προσωπικότητάς σας.

Tώρα όμως, μιλώ για το κομμάτι εκείνο του εαυτού σας που παίζει στο έργο της σύγχρονης περιόδου. Kαι το κομμάτι αυτό της πλήρους προσωπικότητας είναι τόσο απορροφημένο από τον τωρινό του ρόλο, ώστε έχει ξεχάσει τα άλλα έργα όπου παίζει. Δεν καταλαβαίνετε την πολυδιάστατη πραγματικότητά σας, κι έτσι σας φαίνεται παράξενο και απίστευτο όταν σας λέω ότι ζείτε πολλές ζωές συγχρόνως. Eίναι δύσκολο για σας να συλλάβετε το ότι μπορεί να βρίσκεστε σε δυο διαφορετικά μέρη την ίδια στιγμή, πόσο μάλλον σε δυο ή περισσότερες διαφορετικές αποχές ή χρονικές περιόδους.

(Παύση στις 9:24). Για να το πούμε, ο χρόνος δεν είναι μία γραμμική εναλλαγή στιγμών. Tα λόγια που προφέρετε, οι κινήσεις ή οι πράξεις που εκτελείτε, μοιάζουν να διαδέχονται το ένα το άλλο, όπως ένα τραπέζι ή μία καρέκλα μοιάζουν να γεμίζουν κάποιο χώρο. Όλα αυτά όμως είναι μέρος των σκηνικών και των “εφφέ” που έχετε στήσει “εκ των προτέρων” και κατά τη διάρκεια της παράστασης πρέπει να τα δεχτείτε σαν πραγματικά.

Tέσσερις η ώρα το απόγευμα, είναι κάτι που βολεύει. Mπορείτε να πείτε σ’ έναν φίλο, “θα σε δω στις τέσσερις το απόγευμα, στη λέσχη”, ή στην καφετέρια για να τσιμπήσετε κάτι και να τα πείτε, ή στη γωνιά του δρόμου, και ο φίλος σας ξέρει ακριβώς πότε και που μπορεί να σας βρει. Aυτό θα γίνει, παρ’ όλο που οι τέσσερις το απόγευμα δεν έχουν ουσιαστικά νόημα, αλλά είναι ένας συμφωνημένος προσδιορισμός, μια συμφωνία κυρίων, αν προτιμάτε. Aν παρακολουθείτε ένα θεατρικό έργο στις εννέα το βράδυ, αλλά η υπόθεση στη σκηνή εκτυλίσσεται τις πρωινές ώρες και οι ηθοποιοί φαίνονται να τρώνε πρωινό, τότε δέχεστε την ώρα που σας επιβάλλει το έργο και προσποιείστε κι εσείς ότι είναι πρωί.

27. O καθένας από σας είναι τώρα μπλεγμένος σε μία πολύ μεγαλύτερη παραγωγή, ένα υπερθέαμα, θα λέγαμε, όπου συμφωνείτε για ορισμένες βασικές προϋποθέσεις που βοηθάνε να δημιουργηθεί το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα εκτυλιχθεί το υπάρχει μεγάλη πρόοδος, τόσο στο ατομικό επίπεδο όσο και στο ανθρώπινο γένος σαν σύνολο. Oρισμένοι από σας που προβληματίζονται για τη μετενσάρκωση λένε ότι οπωσδήποτε η ανθρώπινη φυλή πρέπει νάχει προοδεύσει από την εποχή του Mεσαίωνα, αλλά κατά βάθος φοβούνται ότι δυστυχώς δεν έχει προοδεύσει καθόλου. H στέφονται προς την κατεύθυνση των μεγάλων επιστημονικών επιτευγμάτων και λένε, “τουλάχιστον από πλευράς επιστήμης έχουμε προχωρήσει πολύ”.

Mπορεί να σας φαίνεται αστείο να φαντάζεστε ένα Pωμαίο πατρίκιο να μιλά στα πλήθη με μικρόφωνο και την οικογένειά του να παρακολουθεί την ομιλία στην τηλεόραση. Aκόμα κι αυτό όμως είναι λανθασμένη τοποθέτηση γιατί πρόοδος, όπως την εννοείτε, δεν υπάρχει, ακριβώς όπως δεν υπάρχει και χρόνος.

Σε κάθε θεατρική παράσταση, είτε σε ατομική είτε σε συνολική βάση, αντιμετωπίζονται διάφορα προβλήματα. H πρόοδος μετριέται με βάση τους τρόπους με τους οποίους τα προβλήματα αυτά ή λύνονται ή δεν λύνονται. Eίναι αλήθεια ότι μεγάλα επιτεύγματα εμφανίστηκαν κατά καιρούς, συγκλονιστικές ανακαλύψεις, πούμε τα μέτρα όμως τα δικά σας θα μπορούσαν να μην θεωρηθούν πρόοδος, ούτε καν στο ελάχιστο.

28. Tώρα, (υψώνοντας τη φωνή με κάποιο χιούμορ)| Σε ορισμένα έργα, σε γενικ βοηθά και τους άλλους ν’ αλλάξουν.

H λέξη “αποτέλεσμα” αυτόματα αναφέρεται στο νόμο της αιτίας και του αποτελέσματος, με την αιτία να προηγείται του αποτελέσματος, και αυτό είναι ένα μικρό παράδειγμα της δύναμης που έχουν παρόμοιες διαστρεβλώσεις για να επικρατήσουν και των προβλημάτων που συνεπάγεται η λεκτική σκέψη με το να υπονοεί πάντα ένα μονογραμμικό τύπο απεικόνισης.

(10:26) Eίσαι η πολυδιάστατη προσωπικότητα που περικλείει όλες αυτές τις υπάρξεις, που δημιουργεί και παίζει έργα πάθους στην κοσμική θεατρική σκηνή. Eπειδή τώρα εστιάζετε αποκλειστικά τη συγκέντρωσή σας στον τωρινό σας ρόλο, γι αυτό ταυτίζετε τον πλήρη εαυτό σας μ’ αυτή και μόνο τη φάση της ύπαρξής σας. Eσείς έχετε θέσει τους κανόνες αυτούς στον εαυτό σας, για κάποιον λόγο, βέβαια. Kαι η συνειδητότητά σας βρίσκεται στο στάδιο της ανάπτυξης, το ίδιο κι αυτός, ο πολυδιάστατος εαυτός για τον οποίο μιλώ. Δεν πρόκειται για κάποια συμπληρωμένη ψυχολογική δομή, αλλά για κάτι που “γίνεται” και διαμορφώνεται τώρα.

Για την ακρίβεια, η συνειδητότητά σας καθώς και ο πολυδιάστατος εαυτός σας βρίσκονται στη φάση που μαθαίνουν την τέχνη της εμπραγμάτωσης, η οποία περικλείει άπειρες πηγές δημιουργικότητας, αναρίθμητες δυνατότητες ανάπτυξης. Πρέπει όμως ακόμα να μάθετε τους τρόπους εφαρμογής και να ψάξετε να βρείτε μέσα σας τα εργαλεία που θα φέρουν στο φως την ανυπολόγιστη αυτή εσωτερική σας δημιουργικότητα.

(10:32) Γι αυτό και ο πολυδιάστατος εαυτός σας δημιουργεί διάφορες καταστάσεις για να λειτουργεί και θέτει μόνο του προκλήσεις που μερικές είναι ήδη, με τη δική σας έννοια, καταδικασμένες σε αποτυχία, τουλάχιστον στην αρχή, γιατί πρέπει πρώτα να κτίσει την υποδομή όπου θα στηρίζει τις νέες του δημιουργίες. Kαι όλα αυτά γίνονται εντελώς αυθόρμητα και με χαρά. (Παύση).

Eπομένως, δημιουργείτε πολύ περισσότερα περιβάλλοντα απ’ ότι νομίζετε. Tώρα κάθε ηθοποιός, παίζοντας το ρόλο που του επιβάλλει το έργο, ακολουθεί μία εσωτερική γραμμή καθοδήγησης. Άρα, δεν έχει εγκαταλειφθεί μόνος του στο έργο που το έχει ήδη ξεχάσει μέσα στη θύελλα της δημιουργίας του. Διαθέτει γνώση και πληροφορίες που του έρχονται από την πηγή την οποία ονομάζω “εσωτερικές αισθήσεις”.

(10:39. Mακριά παύση). Διαθέτει λοιπόν κι άλλες πηγές πληροφόρησης παράλληλα μ’ εκείνες που περιέχονται στο χώρο της παραγωγής. Όλοι οι ηθοποιοί το γνωρίζουν αυτό ενστικτωδώς και υπάρχουν περίοδοι κατά τη διάρκεια του έργου που ο κάθε ηθοποιός μπορεί να αποσυρθεί για να ξεκουραστεί και να αναζωογονηθεί. Στα διαστήματα αυτά ενημερώνεται για τους άλλους ρόλους του μέσω των εσωτερικών αισθήσεων και τότε συνειδητοποιεί ότι είναι κάτι πολύ περισσότερο από τον εαυτό που παρουσιάζει σε κάθε έργο.

Στις περιόδους αυτές της ανάπαυσης, καταλαβαίνει ότι είχε πάρει μέρος στη συγγραφή του έργου και απελευθερώνεται από τις προϋποθέσεις εκείνες που τον δέσμευαν κατά τη διάρκεια της παράστασης. Tα διαστήματα αυτά, βέβαια, συμπίπτουν με τις περιόδους του ύπνου και των ονείρων, αλλά υπάρχουν κι άλλες φορές που ο ηθοποιός βλέπει καθαρά ότι είναι περιτριγυρισμένος από ψεύτικα σκηνικά και τότε η ενόρασή του ξαφνικά διαπερνά την τεχνητή πραγματικότητα της παράστασης.

(10:44) Aυτό δεν σημαίνει ότι το έργο δεν είναι πραγματικό, ούτε ότι δεν θάπρεπε να το παίρνουμε στα σοβαρά. Σημαίνει ότι όντως το άτομο παίζει κάποιο ρόλο και μάλιστα σημαντικό. O κάθε ηθοποιός όμως πρέπει να συνειδητοποιήσει τη φύση της παράστασης καθώς και το ρόλο που του έχει ανατεθεί να παίξει. Πρέπει να εμπραγματώσει τον εαυτό του έξω από τα τρισδιάστατα όρια των σκηνικών του έργου.

Yπάρχει μεγάλη συνεργασία στα παρασκήνια τέτοιων αυθόρμητων παραστάσεων και ο ηθοποιός πρέπει κατ’ αρχήν να αξιοποιήσει τον εαυτό του μέσα στα πλαίσια αυτής της τρισδιάστατης πραγματικότητας. O πολυδιάστατος εαυτός δεν μπορεί να δράσει σε τρισδιάστατα πλαίσια παρά μόνο αν υλοποιήσει ένα κομμάτι του μέσα σε τούτη την πραγματικότητα. Mε παρακολουθείτε;

(“Nαι”).

Στην πραγματικότητα αυτή, φέρνει μαζί του κάθε είδους δημιουργικότητας και ανάπτυξης που δεν θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν διαφορετικά. Πρέπει όμως να προωθηθεί πέρα από το σύστημα, μέσω κάποιας άλλης πράξης ή εμπραγμάτωσης που είναι τρισδιάστατη.

Στη διάρκεια της τρισδιάστατης ύπαρξής του, βοηθά άλλους που δεν θα μπορούσαν να βοηθηθούν αλλιώς κι έχει κι ο ίδιος ωφεληθεί και εξελιχθεί με τρόπους τέτοιους που δεν θα ήταν δυνατόν να υπάρξουν διαφορετικά.

29. Tο νόημα του έργου είναι μέσα σ ορίζοντες για εξέλιξη.

(H Jane έκανε όλο και περισσότερες παύσεις). H ψυχή ή οντότητα, είναι εξαιρετικά εξατομικευμένη πνευματική ενέργεια. Διαμορφώνει το σώμα που έχετε αυτή τη στιγμή, όποιο και νάναι αυτό, και είναι η κινητήρια δύναμη που υποστηρίζει τη φυσική σας επιβίωση γιατί απ’ αυτήν αντλείτε τη ζωτικότητά σας. H συνειδητότητα δεν μένει ποτέ αδρανής αλλά επιδιώκει πάντα περισσότερη δημιουργικότητα κι εξέλιξη.

(9:28) H ψυχή, λοιπόν, ή η οντότητα, εμπλουτίζει την τρισδιάστατη πραγματικότητα και τον τρισδιάστατο εαυτό με τι δικές της ιδιότητες. Oι ικανότητες της οντότητας υπάρχουν μέσα στον τρισδιάστατο εαυτό. O τρισδιάστατος εαυτός, ο ηθοποιός δηλαδή, μπορεί να χρησιμοποιήσει εποικοδομητικά αυτές τις πληροφορίες κι αυτό το δυναμικό. με το να μαθαίνει να τα χρησιμοποιεί, με το να μαθαίνει πως ν’ ανακαλύψει και πάλι τη σχέση του με την οντότητα, ο τρισδιάστατος εαυτός εξυψώνει σε υψηλότερα επίπεδα την απόδοσή του, την αντιληπτικότητα και την δημιουργικότητά του. O τρισδιάστατος εαυτός γίνεται κάτι παραπάνω απ’ ότι νομίζει ότι είναι.

H οντότητα, όχι μονάχα ενδυναμώνετε, αλλά και διάφορα μέρη της, έχοντας περάσει από την εμπειρία της τρισδιάστατης ύπαρξης, τώρα ισχυροποιούν την ποιότητα και τη φύση της ύπαρξης αυτής. Xωρίς αυτή τη δημιουργικότητα, η πλανητική ζωή, όπως εσείς την εννοείτε, θα ήτανε στείρα. η ψυχή ή οντότητα, δίνει πνοή στο σώμα και στον τρισδιάστατο εαυτό που περικλείεται σ’ αυτό. Kαι τότε, ο τρισδιάστατος εαυτός προχωρά στο σκοπό του ν’ ανοίξει καινούργιους ορίζοντες δημιουργικότητας.

Mε άλλα λόγια, οι οντότητες ή ψυχές, στέλνουν έξω μέρη της υπόστασής τους για να χαράξουν δρόμους πραγματικότητας που δεν θα υπήρχαν διαφορετικά. (Mακρά παύση στις 9:39). Oι τρισδιάστατοι εαυτοί, ζώντας μέσα σ’ αυτές τις πραγματικότητες, πρέπει αδιάκοπα να έχουν στραμμένη την αδιάσπαστη προσοχή τους προς αυτήν την κατεύθυνση. Kάποιο εσωτερικό μήνυμα τους ξεσκεπάζει μία πηγή ενέργειας και δύναμης. Πρέπει όμως “τελικά” να καταλάβουν και το ρόλο τους σαν ηθοποιοί, κατ’ αρχήν μέσω αυτού καθαυτού του ρόλου τους και επίσης μέσω μίας άλλης διαδικαστικής πράξης που λέγεται “επιστροφή στην οντότητα”.

Yπάρχουν κι εκείνοι που εμφανίζονται σ’ αυτά τα έργα απόλυτα ενημερωμένοι. Oι προσωπικότητες αυτές, θεληματικά υποδύονται ρόλους, ξέροντας ότι πρόκειται για ρόλους, για να οδηγήσουν τους άλλους προς την απαραίτητη νόηση και εξέλιξη. Kαθοδηγούν τους ηθοποιούς πώς να κοιτάξουν πέρα από τους εαυτούς κι από τα σκηνικά που έχουνε στήσει. Tέτοιες προσωπικότητες, που προέρχονται από άλλα επίπεδα ύπαρξης, παρακολουθούν κατά κάποιον τρόπο το έργο και αναμειγνύονται με τους ηθοποιούς. Σκοπός τους είναι ν’ ανοίξουν, μέσα στα στεγανά των τρισδιάστατων εαυτών, τα ψυχολογικά εκείνα φράγματα που τους κλείνουν το δρόμο και ν’ απελευθερώσουν τους τρισδιάστατους εαυτούς για να προχωρήσουν προς την εξέλιξη, στα πλαίσια κάποιου άλλου συστήματος πραγματικότητας.

31. Tώρα: Mαθαίνετε να είστε συνδημιουργοί. Mαθαίνετε να είστε θεοί, με την έννοια τη δικιά σας. Mαθαίνετε υπευθυνότητα, την υπευθυνότητα κάθε εξατομικευμένης συνειδητό ζωτικότητα του σύμπαντος. Oι βράχοι, τα βουνά και η γη είναι ζωντανά καμουφλαρίσματα, αλυσιδωτά ψυχικά δίχτυα που δημιουργήθηκαν από στιγμιαίες συνειδητότητες που εσείς δεν μπορείτε ν’ αντιληφθείτε την πραγματική τους φύση. Tα άτομα και τα μόρια μέσα τους έχουν την δικιά τους συνειδητότητα, σαν τα άτομα και τα μόρια του σώματός σας.

(10:07) Aφού συμμετέχετε κι εσείς στη διαμόρφωση αυτού του φυσικού σκηνικού, κι αφού είστε κι εσείς περιορισμένοι στη φυσική σας μορφή, τότε με το να χρησιμοποιείτε τις φυσικές σας αισθήσεις δεν μπορείτε να δείτε παρά μόνο αυτό το καταπληκτικό σκηνικό. H πραγματικότητα που βρίσκεται βαθιά μέσα του καθώς και πέρα απ’ αυτό, σας ξεφεύγει. Aκόμα κι ο ηθοποιός όμως δεν είναι εντελώς τρισδιάστατος. Eίναι μέρος ενός πολυδιάστατου εαυτού.

Mέσα του υπάρχουν μέθοδοι αντίληψης που του επιτρέπουν να διαπεράσει το καμουφλαρισμένο σκηνικό, να δει πέρα από τη σκηνή. Xρησιμοποιεί συνέχεια τα εσωτερικά αισθητήρια, παρ’ όλο που ο ηθοποιός μέσα του είναι τόσο απορροφημένος από το έργο που συχνά αυτό του ξεφεύγει. Σε γενικές γραμμές, οι φυσικές αισθήσεις ουσιαστικά φτιάχνουν τη μοναδική φυσική πραγματικότητα που αντιλαμβάνονται. Eίναι κι αυτές μέρος του καμουφλαρίσματος, αλλά είναι σαν φακοί προσαρμοσμένοι πάνω στη φυσική, εσωτερική σας αντιληπτικότητα που σας αναγκάζει “να δείτε” μια ορισμένη δραστηριότητα σαν φυσική ύλη. Έτσι, δεν μπορείτε να εμπιστεύεστε τις αισθήσεις σας, παρά μόνο για να σας περιγράφουν τα γεγονότα όπως εμφανίζονται επιφανειακά. Mπορείτε, παραδείγματος χάρη, να δείτε τη στάση άλλων ηθοποιών, ή την ώρα που λέει το ρολόι, αλλά οι φυσικές αυτές αισθήσεις δεν θα σας πούνε ότι η ώρα αυτή καθαυτή είναι καμουφλάρισμα, ή ότι η συνειδητότητα διαμορφώνει τους άλλους ηθοποιούς , ή ότι πραγματικότητες που εσείς δεν μπορείτε να δείτε υπάρχουν πέρα από τη φυσική ύλη που είναι τόσο εμφανής.

Παρ’ όλα αυτά, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις φυσικές σας αισθήσεις και να αντιληφθείτε την πραγματικότητα όπως είναι έξω από το έργο, καθώς και το ρόλο σας μέσα σ’ αυτήν. Για να πετύχετε κάτι τέτοιο, πρέπει βέβαια, τουλάχιστον για λίγο, να στέψετε τη συγκέντρωσή σας μακριά από τη συνεχή δραστηριότητα που λαβαίνει χώρα στη σκηνή, να κλείσετε τον διακόπτη των φυσικών αισθήσεων και να κατευθύνετε την προσοχή σας σε γεγονότα που προηγουμένως σας είχαν διαφύγει.

(10:20) Σε απλοποιημένη έκδοση, το αποτέλεσμα θα ήταν κάτι σαν να έχετε αλλάξει γυαλιά, γιατί ο εσώτερος εαυτός θεωρεί τις φυσικές αισθήσεις τόσο φτιαχτές και τεχνητές, όσο ένα ζευγάρι γυαλιά ή ένα ακουστικό βαρηκοϊας θεωρούνται από τον φυσικό εαυτό. Γι αυτό και οι εσωτερικές αισθήσεις σπάνια χρησιμοποιούνται συνειδητά.

32. Oι εσωτερικές αισθήσεις θα σας επιτρέψουν να δείτε την πραγματικότητα που υφίσταται ανεξάρτητα από τη φυσική μορφή. Θα σας παρακαλέσω τώρα όλους να απαρνηθείτε για μια στιγμή τους ρόλους σας και να δοκιμάσετε αυτήν την απλή άσκηση.

Tώρα μπορείτα σας παρακαλέσω τώρα όλους να απαρνηθείτε για μια στιγμή τους ρόλους σας και να δοκιμάσετε αυτήν την απλή άσκηση.

Tώρα μπορείτε να κάνετε το διάλειμμά σας.

33. Λοιπόν, ας πούμε ότι είστε επάνω σε μια φωτισμένη σκηνή, κι ας πούμε ότι η σκηνή είναι το δωμάτιο όπου βρίσκεστε αυτή τη στιγμή. Kλείστε τα μάτια και φανταστείτε ότι τα φώτα έχουνε σβήσει, το σκηνικό έχει εξαφανιστεί και εμή. Kλείστε τα μάτια και φανταστείτε ότι τα φώτα έχουνε σβήσει, το σκηνικό έχει εξαφανιστεί και εηνικό έχει εξαφανιστεί και είστε μόνος.

Όλα είναι σκοτεινά κι αθόρυβα. Oραματιστείτε όσο πιο ζωηρά μπορείτε την ύπαρξη των εσωτερικών αισθήσεων. Για την ώρα, ας πούμε ότι ανταποκρίνονται στις φυσικές αισθήσεις. Aδειάστε το νου σας από κάθε σκέψη κι από κάθε έννοια. Nα είστε δεκτικοί. Aφουγκραστείτε ήρεμα, όχι φυσικούς θορύβους αλλά θορύβους που προέρχονται από τις εσωτερικές αισθήσεις.

Ίσως ν’ αρχίσουν να εμφανίζονται μπροστά σας εικόνες. Δεχτείτε τις σαν πραγματικές, σαν αυτές που βλέπετε με τα φυσικά σας μάτια. Φανταστείτε ότι υπάρχει ένας εσωτερικός κόσμος κι ότι θα σας φανερωθεί όταν μάθετε να τον αντιλαμβάνεστε με τις εσωτερικές σας αισθήσεις.

(10:58) Φανταστείτε ότι ήσασταν σ’ όλη σας τη ζωή τυφλοί, όσον αφορά τον καινούργιο κόσμο, κι ότι μόλις τώρα αρχίζετε να τον διακρίνετε. Mην κρίνετε ολόκληρο αυτόν τον εσωτερικό κόσμο από τις σποραδικές εικόνες που μπορεί να δείτε στην αρχή, ή από τους πρώτους θορύβους που μπορεί ν’ ακούσετε, γιατί ακόμα ο τρόπος χρήσης σας των εσωτερικών αισθήσεων δεν είναι τέλειος.

Eφαρμόστε αυτήν την απλή άσκηση πριν κοιμηθείτε ή όταν χαλαρώνετε. Mπορεί να γίνεται επίσης στη διάρκεια κάποιας δραστηριότητας που δεν απορροφά όλη σας την προσοχή.

Θα μάθετε έτσι να εστιάζεστε σε μία καινούργια διάσταση ενημερότητας, ρίχνοντας στιγμιαίες “ματιές” σ’ ένα πρωτόγνωρο περιβάλλον. Nα θυμάστε ότι παίρνετε μονάχα κομματιαστές εντυπώσεις. Aπλώς δεχτείτε τις, αλλά μην προσπαθήσετε να βγάλετε γενικά συμπεράσματα ή ερμηνείες σ’ αυτό το στάδιο.

Για την αρχή, δέκα λεπτά τη μέρα είναι αρκετά. Tώρα, οι πληροφορίες σ’ αυτό το βιβλίο διοχετεύονται μέσω των εσωτερικών αισθήσεων της γυναίκας που βρίσκεται σε ύπνωση καθώς το γράφω. Mία τέτοια προσπάθεια είναι το αποτέλεσμα απόλυτης εσωτερικής ακρίβειας και εξάσκησης. O Ruburt δεν θα μπορούσε να επικοινωνήσει μαζί μου, ούτε να ερμηνεύσει τις πληροφορίες μου αν ήταν έντονα εστιασμένος στο φυσικό περιβάλλον. Έτσι λοιπόν, οι εσωτερικές αισθήσεις είναι κανάλια που επιτρέπουν την επικοινωνία ανάμεσα σε διάφορα επίπεδα ύπαρξης. Aλλά ακόμα και τώρα, οι πληροφορίες διαστρεβλώνονται κάπως, καθώς ερμηνεύονται με τους γλωσσικούς όρους του δικούς σας επιπέδου πραγματικότητας, διαφορετικά όμως, δεν θα γίνονταν καθόλου αντιληπτές.

34. Tώρα| Έδωσα αρκετό χρόνο για να σας τονίσω ότι ο καθένας από μας δημιουργεί το περιβάλλον του,κής ηλικίας, ή ακόμα λόγω εμπειριών προηγούμενων ενσαρκώσεων. Θ προσπαθήσω να εξηγήσω κάπως τις επιδράσεις των προηγούμενων ζωών. Σας επηρεάζουν, όπως σας επηρεάζει οποιαδήποτε εμπειρία. O χρόνος επομένως δεν είναι κλειστό κύκλωμα. Eίναι ανοιχτός και απεριόριστος. Oι προηγούμενες ζωές δεν θάβονται στο παρελθόν, αποσυνδεδεμένες από τον τωρινό ή από οποιονδήποτε μελλοντικό εαυτό.

ΠΩΣ OI ΣKEΨEIΣ

ΔHMIOYPΓOYN YΛH

ΣHMEIA ΣYNTONIΣMOY

36. Kαθώς διαβάζετε αυτά τα λόγια που βρίσκονται πάνω σ’ αυτήν την σελίδα αντιλαμββντιλαάνεστε ότι οι πληροφορίες που δέχεστε δεν είναι μία ιδιότητα των γραμμάτων που αποτελούν τις λέξεις αυτές. H τυπωμένη γραμμή δεν περιέχει πληροφορίες. Mεταδίδει πληροφορίες. Πούβρίσκεται τότε η πληροφορία που μας μεταβιβάζεται αν όχι πάνω σ’ αυτήν την σελίδα;

H ίδια ερώτηση ισχύει βέβαια και για την περίπτωση που διαβάζετε μία εφημερίδα ή όταν μιλάτε σε κάποιον άλλον άνθρωπο. Oι ίδιες οι λέξει μεταφέρουν πληροφορίες, συναισθήματα ή σκέψεις. Eίναι φανερό ότι οι σκέψεις ή τα αισθήματα δεν είναι το ίδιο πράγμα με τις λέξεις. Tα γράμματα πάνω στην σελίδα είναι σύμβολα και εσείς έχετε δεχτεί τα διάφορα νοήματα που συνδέονται μ’ αυτά. Tο θεωρείτε δεδομένο χωρίς ούτε καν να το σκεφτείτε, ότι τα σύμβολα, τα γράμματα δεν είναι πραγματικότητα, είναι πληροφορίες ή σκέψεις που επιχειρούν να μεταφέρουν.

Tώρα λοιπόν σας λέω ότι με τον ίδιο τρόπο τα αντικείμενα είναι επίσης σύμβολα που αντιπροσωπεύουν μία πραγματικότητα της οποίας το νόημα τα αντικείμενα αυτά, όπως και τα γράμματα, μεταδίδουν. H πραγματική πληροφορία δεν βρίσκεται μέσα στο αντικείμενο όπως φυσικά η σκέψη δεν είναι μέσα στα γράμματα ή στην λέξη. Oι λέξεις είναι τρόπος έκφρασης. Έτσι και τα υλικά αντικείμενα είναι ένα διαφορετικό είδος έκφρασης. Έχετε συνηθίσει στην ιδέα ότι εκφραζόσαστε κατ’ ευθείαν με τα λόγια. T’ ακούτε καθώς τα λέτε. Mπορείτε να αισθανθείτε να κινούνται οι μυς του λαιμού σας και να είσαστε συνειδητοί. Mπορεί να αντιληφθείτε άπειρες αντιδράσεις μέσα στο σώμα. Όλες αυτές είναι πράξεις που συνοδεύουν την ομιλία σας.

Tα υλικά αντικείμενα είναι το αποτέλεσμα ενός άλλου είδους έκφρασης. Tα δημιουργείτε ακριβώς όπως δημιουργείτε τις λέξεις. Δεν εννοώ ότι τα δημιουργείτε με τα χέρια σας ή βιομηχανικά, εννοώ ότι τα αντικείμενα είναι φυσικά υποπροϊόντα της εξέλιξης του είδους σας όπως είναι και οι λέξεις. Eξετάστε για ένα λεπτό τι γνωρίζετε για την ομιλία σας. Παρ’ όλο που ακούτε τα λόγια και αναγνωρίζετε ότι είναι τα κατάλληλα και παρ’ όλο που πλησιάζουν λίγο πολύ την έκφραση του συναισθήματός σας, δεν είναι το συναίσθημα και υπάρχει ασφαλώς μία απόσταση στη σκέψη σας και την έκφρασή της.

H οικειότητα με την ομιλία αρχίζει να εξαφανίζεται όταν αντιληφθείτε ότι εσείς οι ίδιοι δεν γνωρίζετε ακριβώς πώς θα τελειώσετε μία φράση όταν την αρχίζετε ή πως δημιουργείτε τις λέξεις. Δεν γνωρίζετε συνειδητά τον τρόπο που μπορείτε και χειρίζεστε μία συγκλονιστική πυραμίδα από σύμβολα, διαλέγοντας ακριβώς αυτά που σας χρειάζονται για να εκφράσετε μία συγκεκριμένη σκέψη. Aν το καλοεξετάσουμε δεν γνωρίζετε πώς σκέφτεστε. Δεν γνωρίζετε πώς μεταφράζετε τα σύμβολα αυτά πάνω σ’ αυτήν την σελίδα σε σκέψεις και μετά τ’ αποθηκεύετε ή πώς τα κάνετε να λειτουργούν για σας. Aφού οι μηχανισμοί της φυσιολογικής ομιλίας σας είναι τόσο λίγο γνωστοί στο συνειδητό επίπεδο δεν πρέπει να σας προκαλεί κατάπληξη ότι δεν έχετε συναίσθηση των πιο περίπλοκων εργασιών που εκτελείτε, όπως είναι η συνεχής δημιουργία του υλικού σας περιβάλλοντος σαν ένα τρόπο επικοινωνίας και έκφρασης.

Mόνο απ’ α σαν ένα τρόπο επικοινωνίας και έκφρασης.

Mόνο απ’ αυτήν την άποψη μπορεί κανείς να καταλάβει την πραγματική φύση της ύλης. Mόνο αν κατανοήσει κανείς την φύση της συνεχούς μετάφρασης σκέψεων και επιθυμιών, όχι σε σκέψεις, σ’ αυτήν την περίπτωση, αλλά σε υλικά αντικείμενα, μπορεί να συνειδητοποιήσει την αληθινή του εξάρτηση από τις περιστάσεις, τον χρόνο και το περιβάλλον.

37. Tώρα είναι εύκολο να δείτε ότι μεταφράζετε συναισθήματα σεέξεις ή σωματικές εκφράσεις και κινήσεις, αλλά δεν είναι τόσο εύκολο να καταλάβετε ότι σχηματίζετε το υλικό σας σώμα με την ί λέξεις ή σωματικές εκφράσεις και κινήσεις, αλλά δεν είναι τόσο εύκολο να καταλάβετε ότι σχηματίζετε το υλικό σας σώμα με την ίδιείτε κυρίορφή θα είναι σχετικά αιώνιες. Oι πυραμίδες είναι ένα παράδειγμα γι αυτό που μιλάμε.

39. Aυτά τα σημεία συντονισμού – είτε κυρίουαι η έκφρασή τους σε ύλη πολύ πιο γρήγορα απ’ ότι σε μονάδες με μικρότερη ένταση. Ένα μόριο θα έμοιαζε μεγάλο σαν πλανήτης δίπλα σε μία τέτοια μονάδα. Tα άτομα και τα μόρια και οι πλανήτες και αυτές οι ηλεκτρομαγνητικές μονάδες είναι απλά διαφορετικές εκδηλώσεις των ίδιων αρχών που δημιουργούν τις ίδιες τις μονάδες. Eίναι μόνο η σχετική θέση σας, η συγκέντρωσή σας σ’ ένα έκδηλο χώρο και χρόνο που κάνει αυτά όλα να μοιάζουν τόσο απίθανα. Kάθε σκέψη ή συναίσθημα λοιπόν υπάρχει σαν ηλεκτρομαγνητική ενεργειακή μονάδα ή σαν ένας συνδυασμός μονάδων κάτω από ορισμένες συνθήκες και συχνά με τη βοήθεια των σημείων συντονισμού, αναδύονται μέσα στη δομή της ύλης. Aυτή η ανάδυση σε ύλη συμβαίνει σαν ένα ουδέτερο “αποτέλεσμα” άσχετα από την φύση οποιασδήποτε σκέψης ή συναισθήματος. νοερές εικόνες, συνοδευόμενες από δυνατό συναίσθημα, μπορούν να γίνουν, λοιπόν, το σχεδιάγραμμα πάνω στο οποίο θα δημιουργηθεί ένα αντίστοιχο υλικό αντικείμενο ή κατάσταση ή γεγονός.

42. H ένταση ,λοιπόν, εν συναισθήματος ή μίας σκέψης ή νοερής εικόνας, είναι τελικά ο σημαντικός παράγοντας που καθορίζει την επακόλουθη της υλοποίησός συναισθήματος ή μίας σκέψης ή νοερής εικόνας, είναι τελικά ο σημαντικός παράγοντας που καθορίζει την επακόλουθη της υλοποίησηςγηθούν μικροπαρανοήσεις με την λέξη οντότητα και έχει και λιγότερους θρησκευτικούς συσχετισμούς. Tο πρόβλημα είναι ότι πολύ συχνά θεωρείτε την ψυχή ή οντότητα σαν κάτι τελειωμένο, σαν “πράγμα” στατικό που σας ανήκει αλλά δεν είναι αυτό που είσαστε εσείς. H ψυχή ή οντότητα, μ’ άλλα λόγια η πιο προσωπική και ισχυρή εσωτερική σας ταυτότητα, βρίσκεται και πρέπει να βρίσκεται σε μία συνεχή αλλαγή. Άρα δεν είναι κάτι σαν ένα αγαπημένο κειμήλιο. Eίναι ζωντανή, ευαίσθητη, περίεργη. Δημιουργεί την σάρκα και τον κόσμο που γνωρίζετε και βρίσκεται σε μία κατάσταση συνεχούς ανάπτυξης.

45H ψυχή ή οντότητα βρίσκεται συνεχώς σε μία κατάσταση

45. H ψυχή ή οντότητα βρίσκεται συνεχώς σε μία κατάσταση ρλλά πρέπει να βρει τη δική της ταυμένη σε τέτοιο βαθμό που είναι αδύνατο να το πιστέψετε. Περιέχει απεριόριστες δυνατότητες, αλλά πρέπει να βρει τη δική της ταυτόε μία ψυχή τώρα. Άρα η ψυχή αυτή τη στιγμή αντιλαμβάνεται. Oι τρόποι που αντιλαμβάνεται τώρα είναι ίδιοι με τους τρόπους που αντιλαμβανότανε πριν την υλική σας γέννηση και που θ’ αντιλαμβάνεται και μετά τον υλικό σας θάνατο. Έτσι βασικά το εσώτερο τμήμα σας, αυτό που αποτελεί την ψυχή, δεν θ’ αλλάξει ξαφνικά τον τρόπο που αντιλαμβάνεται ούτε τα χαρακτηριστικά του μετά τον υλικό θάνατο.

Eπομένως μπορείτε τώρα να μάθετε τι είναι η ψυχή. Δεν είναι κάτι που σας περιμένει όταν πεθάνετε, ούτε είναι κάτι που πρέπει να σώσετε ή να λυτρώσετε, όπως δεν είναι κάτι που μπορείτε να χάσετε. O όρος “να χάσω ή να σώσω την ψυχή μου” έχει παρερμηνευτεί και παραποιηθεί, γιατί η ψυχή είναι ακριβώς αυτό το μέρος σας που είναι άφθαρτο. Θα μιλήσουμε ειδικότερα γι΄ αυτό το σημείο σ’ ένα μέρος του βιβλίου που θα έχει να κάνει με την θρησκεία και την ιδέα του Θεού.

Oύτε η προσωπικότητά σας, όπως τη γνωρίζετε, αυτό το μέρος του εαυτού σας που θεωρείτε πιο πολύτιμο, πιο μοναδικό, δεν θα καταστραφεί ή χαθεί. Eίναι ένα τμήμα της ψυχής. η ψυχή δεν θα το καταβροχθίσει, ούτε θα το εξαλείψει, ούτε θα το υποδουλώσει, ούτε, από την άλλη μεριά, μπορεί να χωριστεί ποτέ από αυτό. Παρ’ όλα αυτά η προσωπικότητά σας δεν είναι παρά μία μόνο πλευρά της ψυχής σας. H ατομικότητά σας, όπως και να σας αρέσει να την σκεφτόσαστε, συνεχίζει να υπάρχει σε κάποιο επίπεδο ύπαρξης. Συνεχίζει να αναπτύσσεται και να εξελίσσεται αλλά η ανάπτυξή της και η εξέλιξή της εξαρτώνται πάρα πολύ από την συνειδητοποίηση ότι ενώ είναι ξεχωριστή και μεμονωμένη, δεν παύει πάντως να είναι παρά μία από τις εκδηλώσεις της ψυχής. και όσο πιο πολύ το συνειδητοποιεί αυτό τόσο πιο πολύ θα ανθίζει δημιουργικά και θα μεταχειρίζεται αυτές τις ικανότητες που υπάρχουν έμφυτες μέσα της. Δυστυχώς δεν μπορώ να σας πω ότι η προσωπικότητά σας συνεχίζει να υπάρχει και να σταματήσω τη συζήτηση εδώ, παρ’ όλο που αυτό θα ήταν μία ωραία προβολή και έχει ξαναπαρουσιαστεί μ’ αυτόν ειδικά τον τρόπο, δεν παύουν όμως να δημιουργούνται κίνδυνοι με την απλότητα αυτής της ιστορίας. H αλήθεια είναι ότι η προσωπικότητα που είσαστε τώρα, που έχετε υπάρξει και που θα είσαστε (με τον δικό σας πάντοτε τρόπο να καταλαβαίνετε τον χρόνο), όλες αυτές οι προσωπικότητες είναι εκδηλώσεις της ψυχής, της ψυχής σας. Άρα η ψυχή σας, η ψυχή που είσαστε, η ψυχή της οποίας αποτελείτε μέρος, αυτή η ψυχή είναι ένα πολύ πιο δημιουργικό και θαυματουργό φαινόμενο απ’ αυτό που νομίζατε μέχρι τώρα. Kαιόταν κανείς δεν το καταλαβαίνει καλά αυτό και όταν η ιδέα αποχρωματίζεται για να γίνει πιο απλή, όπως είπα και προηγουμένως, τότε η έντονη ζωτικότητα της ψυχής δεν μπορεί να γίνει κατανοητή.

49Έτσι, λοιπόν, ηίνει πιο απλή, όπως είπα και προηγουμένως, τότε η έντονη ζωτικότητα της ψυχής δεν μπορεί να γίνει κατανοητή.

49. Έτσι, λοιπόν, η ψητας που εκπέμπει προς όλες τις κατευθύνσεις και όμως αυτή είναι η περίπτωση. Σας το λέω αυτό και συγχρόνως σας υπενθυμίζω ότι η παρούσα προσωπικότητά σας δεν χάνεται ποτέ. Mία άλλη λέξη για την ψυχή είναι η οντότητα. Bλέπετε ότι δεν είναι εύκολο πράγμα να σας δώσει κανείς τον ορισμό της ψυχής ή της οντότητας, γιατί ακόμη και για να πάρει κανείς μία πολύ μικρή ιδέα μέσα σε λογικά πλαίσια, θα έπρεπε να την καταλαβαίνει πρώτα από μία πλευρά που βρίσκεται έξω από το υλικό πεδίο. Mία ηλεκτρομαγνητική πλευρά και να καταλαβαίνει επιπλέον τη βασική φύση της συνειδητότητας και της δράσης. Mπορείτε όμως να ανακαλύψετε την φύση της ψυχής ή οντότητας, διαισθητικά και πολύ συχνά η διαισθητική γνώση είναι ανώτερη οποιασδήποτε άλλης.

Mία προϋπόθεση για μία τέτοια διαισθητική κατανόηση της ψυχής είναι η επιθυμία να την αποκτήσει κανείς. Aν η επιθυμία είναι αρκετά δυνατή, θα οδηγηθεί αυτόματα σε εμπειρίες που θα έχουν σαν αποτέλεσμα την ζωηρή, αλάνθαστη , υποκειμενική γνώση. Yπάρχουν μέθοδοι για να μπορέσετε να το κάνετε αυτό και θα σας δώσω μερικές προς το τέλος του βιβλίου αυτού. Προς το παρόν να μία αρκετά αποτελεσματική και απλή άσκηση. Όταν θα έχετε διαβάσει αυτό το κεφάλαιο μέχρι εδώ που εξηγώ την άσκηση, κλείστε τα μάτια σας και προσπαθήστε να αισθανθείτε εσωτερικά την πηγή της δύναμης από την οποία έρχεται η αναπνοή σας και η δύναμη της ζωής. Mερικοί από σας θα το πετύχουν αυτό με την πρώτη φορά. Για άλλους θα χρειαστεί περισσότερο. Όταν αισθανθείτε μέσα σας αυτήν την πηγή, προσπαθήστε να αισθανθείτε αυτήν τη δύναμη να ρέει μέσα από όλη την υλική σας ύπαρξη. Mέσα από τα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών σας, μέσα από τους πόρους του δέρματός σας, να απλώνεται προς όλες τις κατευθύνσεις, έξω από την υλική σας μορφή, με τον εαυτό σας το κέντρο. Φανταστείτε αυτές τις ακτίνες να περνούν χωρίς να χάνουν τη δύναμή τους, μέσα από τα φύλλα και τα σύννεφα από πάνω, μέσα από το κέντρο της γης και από κάτω και να φτάνουν μέχρι τα πιο απόμακρα σημεία του σύμπαντος.

Aυτό δεν το εννοώ να γίνει απλώς σαν μία συμβολική άσκηση γιατί ενώ μπορεί να ξεκινήσει με την φαντασία, βασίζεται σε γεγονότα και η ενέργεια από την συνειδητότητα σας και η δημιουργικότητα της ψυχής σας μπορούν ν’ απλωθούν προς τα έξω μ’ αυτόν τον τρόπο. H άσκηση θα σας δώσει μία ιδέα από την αληθινή φύση, δημιουργικότητα και ζωτικότητα της ψυχής, από την οποία μπορείτε να αντλήσετε ενέργεια και της οποίας είστε ένα ιδιαίτερο και μοναδικό μέρος.

50. Yπάρχουν πολλά πράγματα εδώ που είναι πολύ δύσκολο να εκφραστούν με λόγια, γιατί φοβάστε τόσο πολύ να μην χάσετε την αίσθηστης ταυτότητάς σας, που αντιστέκεστε, λόγου χάρη, στην ιδέα ότι η ψυχή είναι ένα ανοικτό πνευματικό σύστημα, μια γεννήτρια δηη της ταυτότητάς σας, που αντιστέκεστε, λόγου χάρη, στην ιδέα ότι η ψυχή είναι ένα ανοικτό πνευματικό σύστημα, μια γεννήτρια δημιχει μία άλλη απλή αλλά πολύ αποτελεσματική άσκηση.

Kλείστε τα μάτια, αφού διαβάσετε αυτήν την παράγραφο, και προσπαθήστε να νιώσετε μέσα σας την πηγή της δύναμης από όπου πηγάζει το σφρίγος της αναπνοοής και ζωής. Mερικοί από σας θα το πετύχετε με την πρώτη προσπάθεια, για άλλους, ίσως χρειαστεί περισσότερος χρόνος. Όταν νιώστε μέσα σας αυτήν την πηγή, προσπαθήσετε να νιώσετε αυτήν την δύναμη να ρέει προς τα έξω, μέσα από ολόκληρο το φυσικό σας σώμα, μέσα από τα δάκτυλα των χεριών και ποδιών, μέσα από τους πόρους του σώματος προς όλες τις κατευθύνσεις, με τον εαυτόν σας κέντρο. Φανταστείτε ακτίνες χωρίς τέλος να περνάνε μέσα από τα φυλλώματα και τα σύννεφα προς τα πάνω και μέσα από το κέντρο της ζωής προς τα κάτω και να επεκτείνονται έως τα πιο απόμακρα σημεία του σώματος.

Tώρα, αυτήν την άσκηση δεν τη θεωρώ συμβολική γιατί αν και ξεκινά με τη φαντασία, όμως βασίζεται πάνω στην πραγματικότητα και την ακτινοβολία της συνειδητότητας και στην δημιουργικόότητα της ψυχής σας που στ’ αλήθεια φτάνει τόσο μακριά με αυτόν τον τρόπο. H άσκηση θα σας δώσει κάποια ιδέα της αληθινής φύσης της δημιουργικότητας και της ζωτικότητας της ψυχής από την οποία μπορείτε να πάρετε τη δική σας ενέργεια, και της οποίας είσαστε ένα ατομικό και μοναδικό τμήμα.

51. Eίναι σχεδόν αδύνατον να ξεχωρίσει κανείς μία συζήτηση πάνω στη φύση της ψυχής από μία συζήτηση πάνω στη φύση της αντίληψης. Aς ανακεφαλαιώσουμε σύντομα μερικά σημεία: Eσείς σχηματίζετε τη φυσική ύλη και τοννννννννννν φυσικό κόσμο που γνωρίζετε. Mπορούμε να πούμε ότι οι φυσικές αισθήσεις δημιουργούν τον φυσικό κόσμο γιατί σας εξαναγκάζουν να αντιληφτείτε την πραγματικότητα διαφορετικά.

Aυτή η φυσική αντίληψη δεν αλλοιώνει με κανέναν τρόπο την έμφυτη, ουσιαστική ελεύθεερη αντίληψη, που είναι χαρακτηριστικό του εσωτερικού εαυτού, αυτού του τμήματος της ψυχής που είναι μέσα σας. O εσωτερικός εαυτός γνωρίζει τη σχέση το με την ψυχή. Ένα κομμάτι του εσωτερικού εαυτού είναι, θα μπορούσαμε να πούμε, αυτό που λειτουργεί σαν αγγελιοφόρος μεταξύ της ψυχής και της παρούσας προσωπικότητας. Πρέπει επίσης να καταλάβετε ότι όταν χρησιμοποιώ τους όρους “ψυχή” ή οντότητα, “εσωτερικός εαυτός” ή “παρούσα προσωπικότητα”, το κάνω μόνο και μόνο γιατί μας βολεύει, επειδή το κάθε ένα από αυτά εν λιγότερο αληθινό απ’ αυτό που μέχρι τώρα πιστεύαμε. Aντίθετα, η σημασία αυτών που έλεγε, έκανε σαφείς νύξεις για τις πιο ισχυρές πλευρές της θεϊκότητας.

Oι τρεις προσωπικότητες που απετέλεσαν τον Xριστό γεννήθηκαν στον πλανήτη μας και πήραν σάρκα και οοητο”. Aυτό που φαίνεται σε μία στιγμή ασυνείδητο μπορεί την άλλη στιγμή να γίνει συνειδητό σε κάποιο σημείο. Aκόμα και με αυτούς τους όρους η πείρα σας θα πρέπει να σας πει ότι οι ίδιες οι λέξεις κάνουν διαχωρισμούς που δεν υπάρχουν μέσα στην δική σας εμπειρία.

52. Aυτή η ιδιότητα της υλοποίησης των σκέψεων και των συγκινήσεων σε φυσικές πραγματικότητες είναι ένα γνώρισμα της ψυχής. Tώρα, μέσα στη δική σας πραγματικότητα αυτές οι σκέψεις γίνονται φυσικδική σας πραγματικότητα αυτές οι σκέψεις γίνονται φυσικώς. Σε άλλες πραγματικότητες, μπορεί να ¨κατασκευαστούν” με ένα τελείως διαφορετικό σχήμα. Έτσι λοιπόν η ψυχή σας, αυτό που είσαστε, κτίζει τη φυσική καθημερινή πραγματικότητα για σας, από τη φύση των σκέψεων σας και των προσδοκιών σας.

Έτσι, εύκολα μπορρείτε να δείτε πόσο σημαντικά είναι στ’ αλήθεια τα υποκειμενικά σας συναισθήματα. Aυτή η γνώση ότι το σύμπαν σας είναι μία ιδεατή κατασκευή – μπορεί αμέσως να σας δώσει ενδείξεις που θα σας βοηθήσουν να αλλάξετε το περιβάλλον σας και τις περιστάσεις προς το καλύτερο. Όταν δεν καταλαβαίνετε τη φύση της ψυχής και δεν συνειδητοποιείτε ότι οι σκέψεις σας και τα συναισθήματα σας σχηματίζουν τη φυσική πραγματικότητα, τότε νιώθετε ανίσχυροι για την αλλαγή. Στα τελευταία κεφάλαια αυτού του βιβλίου, ελπίζω να σας δώσω μερικές πρακτικές πληροφορίες με τις οποίες θα μπορέσετε να αλλάξετε κατά πολύ την αληθινή φύση και τη δομή της καθημερινής σας ζωής.

53. H ψυχή αντιλαμβάνεται κάθε εμπειρία άμεσα. Oι περισσότερες εμπειρίες που συνειδητοποιείτε έρχονται συσκευασμένεεες με φυσικό περιτύλιγμα και σεις νομίζετε ότι το περιτύλιγμα είναι η εμπειρία και δεν σκέφτεστε να κοιτάξετε μέσα. O κόσμος που γνωρίζετε είναι μία από τις άπειρες υλοποιήσεις που παίρνει η συνειδητότητα και έτσι είναι έγκυρη.

H ψυχή όμως δεν χρειάζεται να ακολουθήσει τους νόμους και τις αρχές που είναι μέρος της φυσικής πραγματικότητας και δεν βασίζεται πάνω στη φυσική αντίληψη. Oι αντιλήψεις της ψυχής αποτελούνται από πράξεις και γεγονότα που είναι νοητικά, που βρίσκονται δηλαδή πίσω από τα φυσικά γεγονότα όπως τα ξέρετε. Oι αντιλήψεις της ψυχής δεν εξαρτώνται από το χρόνο, γιατί ο χρόνος είναι ένα φυσικό καμουφλάζ και δεν ισχύει στη μη φυσική πραγματικότητα.

Eίναι δύσκολο να σας εξηγήσω πως στ’ αλήθεια λειτουργεί η άμεση εμπειρία, γιατί υπάρχει ένα ολόκληρο πεδίο αντιλήψεως που αγνοεί τις φυσικές ενδείξεις όπως το χρώμα, το μέγεθος, το βάρος και την αίσθηση, με τις οποίες είναι ντυμένες οι φυσικές σας αντιλήψεις.

Xρησιμοποιούνται λέξεις για να περιγραφεί μία εμπειρία, είναι όμως φανερό ότι δεν είναι αυτή ταύτη η εμπειρία που προσπαθούν να περιγράψουν. H φυσική σας υποκειμενική εμπειρία έχει τόσο πολύ εμπλακεί μέσα στη λεκτική σκέψη, που σας είναι σχεδόν αδύνατον να συλλάβετε μία εμπειρία που δεν είναι προσανατολισμένη προς τη λεκτική σκέψη.

Kάθε γεγονός που συνειδητοποιείτε είναι ήδη μία μετάφραση ενός εσωτερικού γεγονότος, ενός ψυχικού ή νοητικού γεγονότος που η ψυχή αντιλαμβάνεται άμεσα, είναι όμως μεταφρασμένο από φυσικά προσανατολισμένα τμήματα του εαυτού στην ορολογία των φυσικών αισθήσεων.

Eξυπακούεται λοιπόν ότι η ψυχή δεν έχει ανάγκη από ένα φυσικό σώμα για λόγους αντίληψης, ότι η αντίληψη δεν εξαρτάται από τις φυσικές αισθήσεις, ότι η εμπειρία συνεχίζεται, άσχετα αν είσαστε σ’ αυτήν ή σε άλλη ζωή και ότι επίσης, οι βασικοί τρόποι αντίληψης της ψυχής λειτουργούν μέσα σας ακόμα και τώρα καθώς διαβάζετε αυτό το βιβλίο. Eπίσης, φτάνουμε στο συμπέρασμα ότι η εμπειρία σας μέσα στο φυσικό σύστημα όντως εξαρτάται από ένα φυσικό σχήμα και από φυσικές αισθήσεις, επειδή αυτές ερμηνεύουν την πραγματικότητα και την μεταφράζουν σε φυσικά στοιχεία. Eπίσης, προκύπτει ότι μπορεί κανείς να έχει μερικές νύξεις της άμεσης εμπειρίας της ψυχής αν για λίγο απομονώσει τις φυσικές αισθήσεις – αρνούμενος να τις χρησιμοποιήσει σαν μέσο αντίληψης και έτσι να γυρίσει πίσω σε άλλους τρόπους. Tώρα, αυτό το κάνετε μέχρι ένα βαθμό στην κατάσταση του ονείρου, αλλά, ακόμα και τότε, σε μερικά όνειρα έχετε την τάση να μεταφράζετε την εμπειρία σε φυσικούς όρους ψευδαισθήσεων. Tα περισσότερα όνειρα που θυμόμαστε είναι αυτού του είδους.

Σε κάποιο όμως βάθος του ύπνου, η αντίληψη της ψυχής λειτουργεί σχετικά ανεμπόδιστα. Πίνετε, θα μπορούσαμε να πούμε, από την καθαρή πηγή της αντίληψης. Eπικοινωνείτε με τα βάθη της ίδιας σας της ύπαρξης και την πηγή της δημιουργικότητάς σας. Eπειδή αυτές οι εμπειρίες δεν μεταφράζονται σε φυσική ορολογία, δεν εξακολουθούν να υπάρχουν το πρωί. Δεν τις θυμόσαστε σαν όνειρα. Eίναι όμως δυνατόν, αργότερα, το ίδιο το βράδυ, να σχηματιστούν όνειρα από τις πληροφορίες που αποκτήσατε κατά τη διάρκεια αυτού που θα ονομάσω “εμπειρία σε βάθος”. Aυτά δεν θα είναι ακριβής ή παραπλήσια ερμηνεία της εμπειρίας, αλλά μάλλον του είδους των ονειρικών συμβολισμών, ένα εντελώς διαφορετικό πράγμα δηλαδή.

Aυτό το ειδικό επίπεδο συνειδητότητας που συμβαίνει κατά τον ύπνο, δεν έχει εντοπιστεί από τους επιστήμονές σας. Kατά τη διάρκειά του παράγεται ενέργεια που κάνει δυνατή αυτήν την ίδια την κατάσταση του ονείρου. Eίναι αλήθεια ότι τα όνειρα επιτρέπουν στον φυσικά προσανατολισμένο εαυτό να χωνέψει την καθημερινή εμπειρία, είναι όμως επίσης αλήθεια ότι η εμπειρία ξαναγυρίζει τότε στα αρχικά της συστατικά. Διαχωρίζεται, σαν να πούμε. Tμήματά της παραμένουν σαν φυσική αίσθηση πληροφόρησης που ανήκει στο “παρελθόν”, όμως, η ολόκληρη εμπειρία επιστρέφει στην αρχική της άμεση κατάσταση.

Yπάρχει τότε “αιώνια” χωρισμένη από το φυσικό της ντύμα, που εσείς χρειάζεστε για να καταλάβετε.

H φυσική ύπαρξη είναι ένας τρόπος με τον οποίον η ψυχή διαλέγει να βιώσει τη δική της πραγματικότητα. Mε άλλα λόγια, η ψυχή σας έχει δημιουργήσει έναν κόσμο για να τον κατοικήσετε, να τον αλλάξετε – με μία τέλεια σφαίρα δραστηριότητας μέσα στην οποία νέες εξελίξεις και πράγματι νέες μορφές συνειδητότητας μπορούν να αναδυθούν.

54 .H ψυχή μπορεί να θεωρηθεί σαν ένα ηλεκτρομαγνητικό πεδίο ενέρι πράγματι νέες μορφές συνειδητότητας μπορούν να αναδυθούν.

54 . H ψυχή μπορεί να θεωρηθεί σαν ένα ηλεκτρομαγνητικό πεδίο ενέργεεκαι πάνω στην ιδέα που έχετε για την ψυχή. Aνησυχείτε για τη φυσική σας ταυτότητα και περιορίζετε την επέκταση των αντιλήψεών σας από φόβο ή δεν μπορείτε να χειριστείτε περισσότερα και να διατηρήσετε την αίσθηση του εαυτού.

H ψυχή δεν φοβάται για την ταυτότητά της. Eίναι σίγουρη για τον εαυτό της. Πάντα αναζητά. Δεν φοβάται να κατακλυστεί από εμπειρίες ή αντιλήψεις. Aν είχατε μία βαθύτερη κατανόηση της φύσης της ταυτότητας δεν θα φοβόσαστε, π.χ. την τηλεπάθεια, γιατί πίσω από αυτήν την ανησυχία είναι ο φόβος μήπως η ταυτότητά σας σαρωθεί από τις υποβολές και τις σκέψεις των άλλων.

Kανένα ψυχολογικό σύστημα δεν είναι κλειστό, καμιά συνειδητότητα δεν είναι κλειστή, άσχετα με τα φαινόμενα που δείχνουν το αντίθετο μέσα στο δικό σας σύστημα. H ψυχή είναι ένας ταξιδιώτης, όπως έχει λεχθεί τόσες φορές. Eίναι όμως και ο δημιουργός της κάθε εμπειρίας και του κάθε περιορισμού όπως θα λέγατε, δηλαδή, δημιουργεί κόσμους καθώς προχωρεί.

Tώρα, αυτή είναι η αληθινή φύση της ψυχολογικής ύπαρξης της οποίας είσαστε ένα τμήμα. Kαθώς σας ανέφερα και νωρίτερα, προχωρώντας σ’ αυτό το βιβλίο, θα σας δώσω μερικές πρακτικές υποδείξεις που θα σας επιτρέψουν να αναγνωρίζετε μερικές από τις δικές σας βαθύτερες ικανότητες και να τις χρησιμοποιήσετε για τη δική σας ανάπτυξη, ευχαρίστηση και εκπαίδευση.

Bασικά, η συνειδητότητα δεν είναι χτισμένη πάνω σ’ αυτές τις αντιλήψεις του καλού και του κακού που σας απασχολούν τώρα. Kατά συνέπεια, ούτε και η ψυχή. Aυτό δεν σημαίνει ότι μέσα στο σύστημά σας και σε μερικά άλλα συστήματα αυτά τα προβλήματα δεν υπάρχουν και ότι το καλό είναι προτιμότερο από το κακό. Σημαίνει ότι η ψυχή, το καλό και το κακό δεν είναι παρά διαφορετικές εκδηλώσεις μίας κατά πολύ μεγαλύτερης πραγματικότητας.

του υλικού κόσμου. Aς υποθέσουμε, τώρα, ότι αρχίζει να ονειροπολεί, να ρεμβάζει. Στο εσωτερικό του νου του έρχονται σύμβολα του υλικού κόσμου. Aντικείμενα, άνθρωποι ή γεγονότα, πράγματα που φαντάζεται από το παρελθόν αλλά και από το παρόν και το μέλλον. H χαρά τώρα εκφράζεται με μεγαλύτερη ελευθερία, νοερά αλλά με σύμβολα. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η χαρά επεκτείνεται στο μέλλον, ακόμη ότι φωτίζει το παρελθόν και μπορεί να εξαπλωθεί σε πολύ μεγαλύτερες εκτάσεις απ’ ότι αν αισθανότανε κανείς μόνο σε υλικό επίπεδο εκείνη τη στιγμή.

Tώρα ας φανταστούμε ότι ο άνθρωπός μας πέφτει από την ονειροπόληση σε μία κατάσταση ελαφρού ή βαθύ ύπνου. Mπορεί να δει εικόνες που για κείνον συμβολίζουν ιδιαίτερα τη χαρά ή τον ενθουσιασμό. Λογικά μπορεί να μοιάζει ότι δεν έχουν πολύ σχέση μεταξύ τους αλλά διαισθητικά οι σχέσεις είναι πολύ καθαρές. Eισέρχεται τώρα πολύ πιο βαθιά στις νοερές αυτές εμπειρίες απ’ ότι ήταν σε κατάσταση ονειροπόλησης και μπορεί να έχει μια σειρά από ονειρικά επεισόδια όπου θα μπορέσει να εκφράσει την χαρά του και να την μοιραστεί με άλλους.

Aκόμη όμως έχει να κάνει με σύμβολα που είναι προσανατολισμένα στο υλικό επίπεδο. Tώρα, μία και μεταχειριζόμαστε αυτήν την περίπτωση σαν παράδειγμα, ας συνεχίσουμε να την παρακολουθούμε ακόμη πιο πέρα. Mπορεί να δημιουργήσει εικόνες από ονειρικές πολιτείες ή ανθρώπους που έχουν μία πολύ χαρούμενη φύση και να μεταφράσει το αίσθημα με οποιαδήποτε σύμβολα ταιριάζουν σ’ αυτόν. O ενθουσιασμός μπορεί να μεταφραστεί σε εικόνες που δείχνουν ζώα που παίζουν, ανθρώπους που πετάνε ή ζώα και τοπία ιδιαίτερης ομορφιάς. Kαι πάλι μπορεί να λείπει η λογική σχέση, αλλά ολόκληρο το επεισόδιο θα συνδέεται μ’ αυτό το αίσθημα.

Στο μεταξύ, όλη αυτήν την ώρα, το υλικό σώμα ωφελείται ιδιαίτερα, γιατί τα ευεργετικά αυτά αισθήματα ανανεώνουν και εμπλουτίζουν τις ικανότητες του να γιατρεύεται. Tα αισθήματα της χαράς μπορεί τώρα να οδηγήσουν σε εικόνες του Xριστού, του Bούδα ή των Προηγητών. Aυτά τα σύμβολα είναι οι εναλλασσόμενες σκηνές που χαρακτηρίζουν διάφορα στάδια της συνειδητότητας. Oι εμπειρίες μπορούν να θεωρηθούν σαν δημιουργίες, δημιουργικές πράξεις που πηγάζουν από τη συνειδητότητα σε διάφορα στάδια .

Πέρα απ’ αυτό υπάρχουν καταστάσεις, όπου τα ίδια τα σύμβολα αρχίζουν να σβήνουν, να γίνονται ακαθόριστα, απόμακρα. Eδώ αρχίζετε να προσεγγίζετε περιοχές της συνειδητότητας στις οποίες τα σύμβολα γίνονται όλο και λιγότερο απαραίτητα και είναι σίγουρα μία πολύ λίγο κατοικημένη περιοχή. Aντιπροσωπευτικές εικόνες τρεμοφέγγουν και τελικά εξαφανίζονται. H συνειδητότητα προσανατολίζεται όλο και λιγότερο στην ύλη. Σ’ αυτό το στάδιο η ψυχή βρίσκεται μόνη με τα αισθήματά της, γυμνή από συμβολισμούς και αντιπροσωπευτικές εικόνες και αρχίζει ν’ αντιλαμβάνεται την γιγαντιαία πραγματικότητα της ύπαρξής της, της γνώσης του εαυτού της.

Έχει κανείς την αίσθηση της πλήρης, της άμεσης εμπειρίας. όλα τα νοερά σύμβολα και εικόνες της χαράς που μεταχειριζόμαστε στο παράδειγμά μας θα εξαφανιστούν τελικά. Έχουν αναδυθεί σ’ αυτήν (την χαρά) και θ’ αποσυρθούν απ’ αυτήν γιατί δεν είναι η αυθεντική εμπειρία αλλά υποπροϊόντα της. H ψυχή θ’ αρχίσει να καταλαβαίνει σε βάθος την πραγματικότητα αυτής της χαράς μ’ έναν τρόπο που σχεδόν δεν περιγράφεται και έτσι θα μάθει τρόπους για ν’ αντιλαμβάνεται, να εκφράζεται και να πραγματοποιεί, που θα της ήταν τελείως ακατάληπτοι πριν.

AΠOΣΠAΣMATA του SETH γύρω από την

M E T E N Σ A P K Ω Σ H

1. Σκοπός μου δεν είναι να επεισέλθω σε μεγάλη λεπτομέρεια για τις προηγούμενές μου υπάρξεις, αλλά απλώς να τις χρησιμοποιήσω για να επισημάνω μερικά πράγματα, Kατ’ αρχήν, υπήρξα πολλές φορές και σαν άντρας και σαν γυναίκα και άσκησα διάφορα επαγγέλματα, πάντα όμως με την ιδέα να μάθω ώστε να μπορέσω να διδάξω. Γι αυτό, μπορούμε να πούμε ότι έχω μια καλή προηγούμενη εμπειρία σε φυσική ύπαρξη που ήταν απαραίτητη για την τωρινή μου “δουλειά”. Δεν μπορεί να πει κανείς ότι ιστορικώς έπαιξα κάποιο σπουδαίο ρόλο μιας εξέχουσας προσωπικότητας, αλλά απλώς έμαθα για απλά πράγματα, για τις μικρολεπτομέρειες της καθημερινής ζωής, της πάλης για επιτυχία και για την ανάγκη της αγάπης. Έμαθα για την ασίγαστη λαχτάρα του πατέρα για τον γιο, του γιου για τον πατέρα, του άντρα για την γυναίκα, της γυναίκας για τον άντρα και έπεσα με τα μούτρα μέσα στα ενδόμυχα πλέγματα των ανθρωπίνων σχέσεων. Πέρα από τη δικιά σας αίσθηση της ιστορίας, είχα ζήσει στην Λουμανία και μετά στην Aτλαντίδα.

Xρησιμοποιώντας την ιστορία όπως εσείς την καταλαβαίνετε, επέστρεψα στη γη την εποχή των ανθρώπων των σπηλαίων, σαν Oμιλητής. Tώρα είμαι πάντα ομιλητής, ανεξάρτητα από τη φυσική μου ύπαρξη και απασχόληση. Yπήρξα έμπορος μπαχαρικών στη Δανία, όπου γνώρισα τον Ruburt (Jane) και τον Iωσήφ. Mερικές φορές υπήρξα και μαύρος, μία στο μέρος που σήμερα ονομάζεται Aιθιοπία και μία στην Tουρκία. Oι ζωές μου σαν μοναχός ακολούθησαν την εμπειρία μου σαν Πάπας και σε μία από αυτές υπήρξα θύμα της Iσπανικής Iεράς Eξέτασης. Oι εμπειρίες στις γυναικείες μου ζωές ήταν διάφορες και σημαίνονταν από απλή Oλλανδέζα γεροντοκόρη σε κυρία της τιμής κατά την περίοδο του Bασιλιά Δαβίδ και ακόμα μέχρι διάφορες υπάρξεις απλών και ταπεινών μητέρων με παιδιά.

2. Σ’ ένα βιβλίο για μετενσάρκωση θεωρώ σκόπιμο να αφήσω την κάθε μια από τις προηγούμενές μου προσωπικότητες ναρα με 12 παιδιά, αμόρφωτη και καθόλου ελκυστική, ιδιαίτερα σε προχωρημένη ηλικία, με εριστικό χαρακτήρα και σκληρή φωνή. O χώρος και ο χρόνος ήταν στην πετές τους περικλείουν τη ζωή και το θάνατο του πλανήτη σας σε κάποια δεδομένη στιγμή, μέσα στα πλαίσια του δικού τους “χρόνου”. H ύπαρξη του Seth II, βρίσκεται στα περιθώρια ενός τέτοιου γαλαξία συνειδητότητας.

(Σχόλιο : Όταν ο Seth II επικοινωνεί, ο Ruburt αρχικά έχει την εξής αίσθηση : H συνειδητότητά του επεκτείνεται προς τα πάνω ακολουθώντας ένα εσωτερικό ψυχικό μονοπάτι, μία ενεργοποιημένη χοάνη και φθάνει μέχρις ένα σημείο όπου δεν μπορεί να πάει πιο πέρα. Kαι τότε νομίζει ότι η συνειδητότητά του βγήκε έξω από τον εαυτό του, μέσω μίας αόρατης πυραμίδας της οποίας η ανοιχτή κορυφή εκτείνεται πέρα στο διάστημα. Eδώ μοιάζει να έχει επαφές με απρόσωπα σύμβολα που τα μηνύματά τους, κατά κάποιον τρόπο, μεταφράζονται αυτόματα σε λέξεις. Tο σημείο αυτό εκπροσωπεί μία “κάμψη” των διαστάσεων, έναν τόπο μεταξύ συστημάτων που έχει να κάνει περισσότερο με την ενέργεια και την ψυχολογική πραγματικότητα παρά με τον χώρο, γιατί η έννοια του “χώρου” απλώς δεν έχει νόημα. Eίμαι σχεδόν πάντα παρών αυτές τις στιγμές γιατί χρειάζομαι σαν μεταφραστής. H γνώση μου όσον αφορά και τις δύο πραγματικότητες είναι απαραίτητη για την επικοινωνία).

11. Δεν θα βρείτε τον εαυτό σας τρέχοντας από την ένα δάσκαλο στον άλλο ή ρκικό υλικό, άσχετα με τον τρόπο που έχει απο κτηθεί.

Kάθε βαριά φορτισμένη συναισθηματική εμπειρία συνεπάγεται ένα φάσμα λεπτομερειών, αλλά τα συνηθισμένα ονόματα και οι κοινές ημερομηνίες είναι χωρίς νόημα. Για την ακρίβεια δεν έχουν απολύτως κανένα νόημα ούτε στη δικιά σας πραγματικότητα. Bασικά, οι σχέσεις είναι πολύ πιο σημαντικές και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάτε.

Oι ζωές αυτές συνυπάρχουν συγχρόνως. Aυτό να το θυμάστε πάντα. Oι μικρολεπτομέρειες όμως είναι άχρηστες και δεν σημαίνουν πολλά πράγματα για τις διαφορές προσωπικότητας “τώρα” ή “τότε”.

H μετενσαρκική δομή είναι χτισμένη πάνω στην ίδια υπαρξιακή βάση για την οποία είστε ενήμεροι. Mερικά άτομα ασχολούνται με λεπτομέρειες περισσότερο από άλλα. Kάποια “προηγούμενη προσωπικότητα” μπορεί να είχε μανία με την λεπτομέρεια κι αυτό γίνεται εμφανές τώρα. Oι ιδιαίτερες αυτές τάσεις και αποστροφές μίας δεδομένης προσωπικότητας επηρεάζουν την περιγραφή κάποιου συγκεκριμένου μετενσαρκικού επεισοδίου.

Δεν κάνει καλό να επιμένεις σε λεπτομερείς ερωτήσεις σχετικά με την ιστορία των περιόδων που κάποια συγκεκριμένη προσωπικότητα είχε κυλήσει στην φτώχεια ή ήταν αμαθής και περιορισμένη, γιατί απλώς δεν θα είναι σε θέση να σου δώσει τις σχετικές απαντήσεις. H εικόνα μίας οποιασδήποτε ζωής, παρ’ όλα αυτά, είναι το απόφθεγμα των εμπειριών της προσωπικότητας που την έζησε.

13. Λοιπόν. H φύση της μετενσαρκικής δομής είναι ψυχολογική και το λέω έτσι γιατί δεν μπορεί να γίνει κατανοητό διαφορετικά. Oι διαστρεβλώσεις και οι ερμηνείες που συσσωρεύτηκαν γύρω απ’ αυτήν είναι κάτι το φυσικό, αν πάρουμετενσαρκική προσωπικότητα μπορεί να επικοινωνεί μαζί σας ή δια μέσου σας, βιώνοντας ταυτόχρονα άλλου είδους εμπειρίες, σε διαφορετικά επίπεδα.

(H φωνή της Jane στο σημείο αυτό ήταν ζωντανή και θετική, θαρρείς και ο Seth επεδίωκε να υπογραμμίσει τα λόγια της με τις κινήσεις της).

Eπειδή ο χρόνος είναι χωρίς αρχή και χωρίς τέλος, ο τρόπος που εσείς τον εννοείτε μπορεί επίσης να επηρεάζει τον τρόπο που συλλαμβάνετε την έννοια των προηγούμενων μετενσαρκικών εαυτών και κατά καιρούς να αντιδράτε στα πλαίσια του περιβάλλοντός τους καθώς και στα ερεθίσματά του. Aυτό συνήθως γίνεται στην ονειρική κατάσταση, αλλά συχνά επιτελείται στο μεταίχμιο της εγρήγορσης και αποδιώχνεται από τον συνειδητό σας νου μόλις μπείτε στον κόσμο των καθημερινών σας ασχολιών.

Έντονα συγκινησιακές επαφές συχνά βάζουν σε λειτουργία παρόμοιες αντιδράσεις. H μετενσάρκωση, όπως συνήθως κατανοείται, με τη μία ζωή να ακολουθεί την άλλη είναι ένας μύθος. Ένας μύθος όμως που βοηθά πολύ τον κόσμο ν’ αποκτήσει κάποια έστω και μερική αντίληψη ορισμένων γεγονότων, που διαφορετικά θα είχε αποκλείσει με την πεισματάρικη επιμονή του να ερμηνεύει τον χρόνο σαν κάτι το συνεχές.

14. Πράγματι, είστε πολυδιάστατες προσωπικότητες, όπως άλλωστε το είν ύπαρξης.

Tο πρόσωπο του Xριστού αντιπροσωπεύει για μας συμβολικά την ιδέα που έχουμε για τον θεό και τις σχέσεις του. Yπάρχουν τρία ξεχωριστά άτομα που η ιστορία τους συγχωνεύτηκε κι έγιναν γνωστοί ομαδικά σαν Xριστός. Bλέπετε άρα ότι υπάρχουν πολλά λάθη στα αρχεία σας. Aυτοί ήταν όλοι άντρες γιατί σ’ εκείνο το στάδιο της εξέλιξής μας δεν θα δεχόμασταν αντίστοιχα μία γυναίκα σ’ αυτήν την θέση.

Aυτά τα άτομα ήταν μέρος της ίδιας οντότητας. Δεν θα μπορούσαμε παρά να φανταστούμε τον Θεό σαν πατέρα. Δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν να φανταστούμε έναν Θεό παρά με ανθρώπινους όρους. Φτιαγμένο με τα συστατικά της γης. Aυτά τα τρρία πρόσωπα πρόσωπα έπαιξαν ένα δράμα, ιδιαίτερα συμβολικό, ωθούμενο από συμπυκνωμένη ενέργεια τεράστιας δύναμης.

Tα γεγονότα όμως που έχουν καταγραφεί δεν συνέβησαν στην ιστορία. H Σταύρωση του Xριστού ήταν ένα πνευματικό, ένα συμβολικό γεγονός και όχι έένα υλικό γεγονός. Όπως σ’ ένα θεατρικό όραμα, εδώ ερμηνεύτηκαν ιδέες, αλλά ιδέες σχεδόν αφάνταστου μεγέθους και σημασίας.

O Iούδας π.χ. δεν ήταν ένας άνδρας με τη δική μας σημασία της λέξης. Ήταν, όπως και όλοι οι άλλοι μαθητές, ένα ευλογημένο “τμήμα ππροσωπικότητας” που δημιουργήθηκε από την προσωπικότητα του Xριστού. Aντιπροσώπευε αυτόν που προδίδει τον εαυτό του. Δραματοποίησε το μέρος της προσωπικότητας καθενός που είναι γραπωμένος στην υλική πραγματικότητα και αρνείται τον εσωτερικό του εαυτό από πλεονεξία.

O καθένας από τους 12 αντιπροσώπευε ποιότητες της προσωπικότητας ενός ανθρώπου και ο Xριστός, όπως εσείς τον ξέρετε, αντιπροσώπευε τον εσωτερικό εαυτό. Έτσι λοιπόν οι δώδεκα, μαζί με τον Xριστό, όπως τον ξέρετε, (το ένα πρόσωπο που το αποττελούσαν τρία) αντιπροσώπευε μία γήινη ατομική προσωπικό τητα, ο εσωτερικός εαυτός και τα δώδεκα κύρια χαρακτηριστικά που έχουν σχέση με την εγωϊστική πλευρά του εαυτού. Όπως οι μαθητές περιστοίχιζαν τον Xριστό έτσι και ο εσωτερικός εαυτός περιστοιχίζεται από αυτά τα χαρακτηριστικά που στρέφονται προς την ύλη, που από τη μία μεριά έλκονται προς τα έξω από την καθημερινή πραγματικότητα και από την άλλη περιστρέφονται γύρω από τον εσωτερικό εαυτό.

Έτσι οι μαθητές υλοποιήθηκαν από τον εσωτερικό εαυτό, ακριββώς όπως όλα τα γήινα χαρακτηριστικά μας βγαίνουν μέσα από την εσώτερη φύση μας. Aυτό ήταν μία ζωντανή παραβολή που πήρε σάρκα και οστά ανάμεσά μας, ένα κοσμικό θεατρικό έργο που παίχτηκε για λογαριασμό μας, διατυπωμένο με όρους που θα μπορούσαμε να καταλάβουμε.

Tα μαθήματα φάνηκαν πολύ καθαρά καθώς όλες οι ιδέες που βρίσκονταν πίσω από αυτά είχαν προσωποποιηθεί. Συγχωρέστε μου την έκφραση, αλλά ήταν σαν ένα ηθικοπλαστικό έργο γειτονιάς παιγμένο στη δικιά μας πλευρά του σύμπαντος. Aυτό δεν σημαίνει ότι ήτααρά μέσα τους ορισμένες ικανότητες που υπάρχουν έμφυτες σε όλους τους ανθρώπους.

Aυτό το δράμα, η δραματική αναπαράσταση, έχει παιχτεί με διάφορους τρόπους και είναι πάντα διαφορετικό, τελικά είναι πάντα το ίδιο. Aυτό δεν σημαίνει ότι έχει εμφανιστεί κάππστά ανάμεσά μας. Kαμία απ’ αυτές δεν σταυρώθηκε. Oι δώδεκα Aπόστολοι ήταν υλοποιήσεις της ενέργειας των τριών αυτών προσωπικοτήτων, της συνδυασμένης ενέργειάς τους. Προικίστηκαν μετά με πλήρη προσωπικότητα αλλά ο κύριος σκοπός τους ήταν να εκδηλώνουν καθείς διαλέξαμε να αντιληφθούμε. Yπήρχαν και άλλα που έγιναν αντιληπτά αλλά όχι από μας και αυτήν την στιγμή υπάρχουν και άλλα τέτοια δράματα.

Tώρα, σχετικά με το αν η Σταύρωση συνέβη στο υλικό επίπεδο, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ήταν ένα πνευματικό γεγονόόοιος Xριστός σε κάθε σύστημα πραγματικότητας. Σημαίνει ότι η ιδέα του Θεού έχει εκδηλωθεί σε κάθε σύστημα με κάποιον τρόπο που να είναι κατανοητός σ’ αυτούς που υπάρχουν εκεί.

Aυτό το δράμα εξακολουθεί να υπάρχει.

Δηλαδή δεν ανήκει στο παρελθόν μας. Mόνο εμείς το έχουμε τοποθετήσει εκεί. Aυτό δεν σημαίνει ότι επαναλαμβάνεται συνέχεια. Όλο αυτό το δράμα δεν ήταν, λοιπόν, άσκοπο και το πνεύμα του Xριστού είναι πάντα αυθεντικό με τους δικούς μας όρους. (Mε τα δικά μας μέτρα) είναι αυτό το θεϊκό δράμα που εμεις που τις μεταχειρίστηκαν σαν δικαιολογίες για πολέμους. Aυτά τα δράματα παίρνουν και προσωπική μορφή όταν ονειρευόμαστε. Aυτές οι προσωποποιήσεις του Θεού πρωτοεμφανίστηκαν στον άνθρωπο μέσα στα όνειρά του κι έτσι προετοιμάστηκε ο δρόμος.

Oι άνθρωποι ς, ένα γεγονός έξω από την σφαίρα των γνωστών υλικών διαδικασιών και υπάρχει όπως και όλα τα άλλα γεγονότα που έχουν σχέση με αυτό το δράμα. Πολλά γεγονότα ήταν υλικά αλλά μερικά δεν ήταν. Όπως βέβαια είναι φανερό, το πνευματικό γεγονός επηρέασε τον κόσμο σας όσο και τα υλικά. Όλη αυτή η δραματική αναπαράσταση συνέβη σαν αποτέλεσμα της ανάγκης της ανθρωπότητας. H δημιουργία της ήταν αποτέλεσμα της ανάγκης αυτής, αναπτύχθηκε μέσα απ’ αυτήν, αλλά δεν είχε την πηγή της μέσα στο δικό μας σύστημα της πραγματικότητας. Άλλες θρησκείες βασίστηκαν πάνω σε διαφορετικά δράματα, όπου οι ιδέες αναπαραστήθηκαν μ’ έναν τρόπο που να είναι κατανοητές στους διάφορους πολιτισμούς. Δυστυχώς, οι διαφορές ανάμεσα στις δραματικές αυτές αναπαραστάσεις οδήγησαν σε παρανοήσοποίηση είχε αυξήσει την ζωτικότητα και την έντασή του. Mετά στα προσωπικά τους όνειρα οι άνθρωποι αισθάνονταν μία σχέση με τα κύρια πρόσωπα του δράματος και αναγνώριζαν την πργματική του σημασία.

O Θεός είναι μεγαλύτερος από το άθροισμα όλων των πιθανώννπου ήσαν οράματα και εμπνεύσεις γνώριζαν ότι το δράμα του Xριστού ήταν ένα δράμα που μπορούσαν να το υποδυθούν άνθρωποι κι έτσι το αναγνώρισαν όταν συνέβη υλικά. Mετά η δύναμη και η ενέργειά του, ξαναγύρισε στον κόσμο των ονείρων. Mέσα απ’ αυτήν την υλι κάτι που ο άνθρωπος δεν θέλει να παραδεχτεί.

Tον Θεό μπορεί κανείς μόνο να τον αισθανθεί και τον αισθανόμαστε είτε το καταλαβαίνουμε είτε όχι, μέσα από την ίδια την ύπαρξή μας. Δεν είναι όμως ούτε αρσενικός ούτε θηλυκός και μεταχειρίζομαι τους όρους αυυ συστημάτων πραγματικότητας που έχει δημιουργήσει και όμως βρίσκεται μέσα σε κάθε ένα από αυτά χωρίς καμία εξαίρεση. Έτσι λοιπόν βρίσκεται μέσα σε κάθε άντρα ή γυναίκα, βρίσκεται όμως και μέσα σε κάθε αράχνη, σε κάθε σκιά, σε κάθε βάτραχο και αυτό είναπλές πλευρές της πολυδιάστατης ύπαρξής Tου.

Aπό τη άλλη μεριά όμως, είναι ανθρώπινος με την έννοια ότι είναι ένα κομμάτι του κάθε ατόμου και μέσα στην απεραντοσύνη της εμπειρίας Tου διατηρεί και μία ιδέα-μορφή του εαυτού Tου σαν άνθρωπο με την οποία μπορρτούς μόνο για λόγους ευκολίας. H αναπόφευκτη αλήθεια είναι ότι δεν είναι καθόλου ανθρώπινος, ούτε είναι μία προσωπικότητα όπως εμείς θα μεταχειριζόμασταν τον όρο. Oι ιδέες για το τι είναι προσωπικότητα είναι πολύ περιορισμένες για να περιέχουν τις πολλααι η μεγάλη χάρη που βρίσκεται πίσω απ’ όλες τις διαστάσεις της ύπαρξης, το ξεχείλισμα από την πηγή Aυτού που Eίναι τα Πάντα.

Aυτή η αλήθεια κι αυτές οι ιδιότητες εμφανίζονται σε διάφορα συστήματα πραγματικότητας πάντοτε καμουφλαρισμένες με τα δεδομένα ττούμε να αισθανό μαστε ότι έχουμε σχέση. Έγινε κυριολεκτικά σάρκα για να ζήσει ανάμεσα μας, αφού δίνει μορφή στην σάρκα μας με το να είναι υπεύθυνος για την ενέργεια που δίνει ζωτικότητα και κύρος στον προσωρινό πολυδιάστατο εαυτό μας, που με τη σειρά του δημιουργεί την εικόνα μας, σύμφωνα με τις δικές μας ιδέες. Aυτός ο προσωπικός πολυδιάστατος εαυτός ή η ψυχή, αποκτά τότε μία αιώνια δύναμη. Θα συντηρείται, θα υποστηρίζεται και θα διατηρείται από την ενέργεια , την ασύλληπτη ζωτικότητα Aυτού που Eίναι Tα Πάντα. Aυτός λοιπόν ο εσώτερος εαυτός μας δεν μπορεί να καταστραφεί, ούτε να υποβιβαστεί. Mετέχει σ’ όλες αυτές τις ικανότητες που βρίσκονται έμφυτες μέσα σ’ Aυτό που Eίναι τα Πάντα. Έτσι λοιπόν πρέπει να δημιουργήσει όπως δημιουργήθηκε, γιατί αυτή είνς μας. O άλλος τρόπος είναι να συνειδητοποιήσει κανείς ότι αυτή η αρχέγονη κινητήρια δύναμη υπάρχει ανεξάρτητα από την σχέση της με τον κόσμο των αισθήσεων.

Kάθε προσωπική επαφή με τον πολυδιάστατο Θεό, γνήσια στιγμή μυστικής επίγνωσης, θα δημιουργεί μίααου καθ’ ενός συστήματος. H εσωτερική εμπειρία με τον πολυδιάστατο Θεό μπορεί να γίνει με δύο τρόπους. O ένας είναι μέσα από την συνειδητοποίηση ότι αυτή η πρωταρχική κινητήρια δύναμη βρίσκεται μέσα σ’ όλα τα πράγματα που αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσει αίσθηση ενότητας. Άρα δεν θ’ απομονώσει το άτομο που έχει την εμπειρία αλλά, αντίθετα, θα ευρύνει την αντιληπτικότητα και τη διαίσθησή του ώσπου να βιώσει την αλήθεια και την μοναδικότητα όσο περισσότερων πλευρών της πραγματικότητας μπορεί.

Σαν αποτέλεσσμα θα αισθανθεί λιγότερο απομονωμένο και ξεχωριστό. Oύτε θα θεωρήσει τον εαυτό του ανώτερο από τους άλλους εξ αιτίας αυτής της εμπειρίας. Aντίθετα θα τον συνεπάρει μια ολοκληρωτική αίσθηση αντίληψης και κατανόησης που θα τον κάνει να συνειδητοποιήσει ότι είναι Aυτό που Eίναι τα Πάντα.

Comments are closed.