Οι ανάγκες των παιδιών μας

Ανθρώπινη Αρμονία – Tόμος 1 Φυλλάδιο αρ. 81

ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ
Η διατροφή του παιδιού παίζει σημαντικό ρόλο στη σωματική και νοητική του αρμονία. Πολλά προβλήματα υπερκινητικότητας και αρνητικής συμπεριφοράς του παιδιού έχει αποδειχτεί ότι σχετίζονται με την υπερβολική κατανάλωση άχρηστης τροφής με υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη και άσπρο αλεύρι. Αυτές οι δύο λευκές ουσίες είναι γνωστό ότι αδυνατίζουν και υπονομεύουν τη λειτουργία του νευρικού συστήματος τόσο των παιδιών όσο και των ενηλίκων. Προκαλούν πτώση του επιπέδου της βιταμίνης Β και άλλων σημαντικών στοιχείων, με αποτέλεσμα τη διαταραχή της λειτουργίας του νευρικού και του ενδοκρινικού συστήματος.
ΑΣΦΑΛΕΙΑ
Τα παιδιά έχουν την ανάγκη να νιώθουν ασφαλή. Για να νιώθουν ασφάλεια, χρειάζεται να υπάρχει ομόνοια και αρμονία γύρω τους. Δεν μπορούν να χαλαρώσουν και να αφεθούν, όταν οι γύρω τους φωνάζουν, κατηγορούν, κριτικάρουν ή μισούν ο ένας τον άλλον. Για ένα μικρό παιδί η ένταση ανάμεσα στους γονείς ή ανάμεσα στους γονείς και το ίδιο το παιδί ή άλλα παιδιά δημιουργεί ένα έντονο συναίσθημα ανασφάλειας καθώς και άλλα αρνητικά συναισθήματα.
Επίσης, για να νιώθουν τα απιδιά ασφάλεια, χρειάζεται να υπάρχει μια σταθερή στάση από τους γονείς. Όταν τα παιδιά παίρνουν αντιφατικά ή διαρκώς μεταβαλλόμενα μηνύματα, νιώθουν ανασφάλεια.
ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΗΣ ΑΓΑΠΗ
Όλοι γνωρίζουμε ότι ένα παιδί χρειάζεται αγάπη και όλοι θέλουμε να προσφέρουμε ανιδιοτελή αγάπη στα παιδιά μας, αλλά δεν είναι τόσο εύκολο. Έχουμε ανάγκες, συναισθήματα, προσδοκίες, προσκολλήσεις, φόβους και ιδιοτέλειες, που μας εμποδίζουν να δεχτούμε τα παιδιά μας ανεξάρτητα από τη συμπεριφορά τους. Η απόκτηση παιδιών είναι μια εξαιρετική ευκαιρία στη ζωή, για να αναπτύξουμε ανιδιοτελή αγάπη. Όταν πρόκειται για το παιδί μας, είναι πιο εύκολο να συγχωρούμε, να παραβλέπουμε και να συνεχίσουμε να αγαπάμε. Επίσης, όταν χρειάζεται να διορθώσουμε ένα παιδί, χρειάζεται να κάνουμε μια διάκριση μεταξύ του εαυτού του και της συμπεριφοράς του. Μπορούμε να του εξηγήσουμε ότι το αγαπάμε, αλλά ότι η συμπεριφορά του μας ενοχλεί.
ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ
Σε όλους μας αρέσουν τα ενθαρρυντικά λόγια, ένα χάδι, η αναγνώριση των ικανοτήτων μας, της καλοσύνης και της αξίας μας. Τα παιδιά δεν έχουν ακόμη διαμορφώσει την εικόνα του εαυτού τους και έχουν ανάγκη, περισσότερο από τους ενήλικες, αυτή τη θετική επιβεβαίωση. Τα παιδιά δεν είναι σίγουρα αν είναι ικανά ή όχι. Είναι τόσο μικρά μέσα σ’ αυτόν τον απέραντο κόσμο. Ακόμη μαθαίνουν και κάνοντας λάθη προσπαθούν να μάθουν πώς να κάνουν το σωστό.
ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΤΕΧΝΙΚΗ
Μια απλή τεχνική θα βοηθήσει. Κάθε μέρα καθίστε ήρεμα για λίγα λεπτά και χαλαρώστε το σώμα και τον νου, για να μπορέσετε να συγκεντρωθείτε. Μερικές βαθιές αναπνοές θα βοηθήσουν. Όταν νιώσετε χαλαροί και συγκεντρωμένοι, φέρτε στον νου σας την εικόνα του παιδιού σας. Οραματιστείτε το παιδί γεμάτο υγεία, ευτυχία και αυτοπεποίθηση. Τώρα, φέρτε στον νου σας πέντε θετικές ιδιότητες ή χαρακτηριστικά που αναγνωρίζετε στο παιδί. Φανταστείτε αυτές τις θετικές ιδιότητες να αυξάνονται κάθε μέρα.
Μετά, δείτε πάλι το παιδί σας στην οθόνη του νου σας γεμάτο φως, υγεία και ευτυχία. Φανταστείτε τον εαυτό σας και το παιδί σας να αγκαλιάζεστε, να χορεύετε, να τραγουδάτε μέσα σε μια αρμονική, ευτυχισμένη επικοινωνία.
Για την τεχνική αυτή θα χρειαστείτε πέντε με δέκα λεπτά.
Καλό θα ήταν, όταν μας δίνεται η ευκαιρία, να ενημερώσουμε το παιδί γι’ αυτές τις ιδιότητες ή ικανότητες που αναγνωρίζουμε στον χαρακτήρα του.
ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΤΕ
Η ανησυχία είναι ένα άμεσο μήνυμα στα παιδιά μας ότι δεν νιώθουμε ασφάλεια, ότι δεν νιώθουμε ικανοί να αντιμετωπίσουμε τις δοκιμασίες και τις δυσκολίες της ζωής. Είναι ένα άμεσο μήνυμα ότι πιστεύουμε (και επομένως είναι αλήθεια) πως η ζωή είναι επικίνδυνη, ότι οι άνθρωποι (άρα και τα παιδιά μας) είναι αδύναμοι, ανήμποροι και ευάλωτοι στους κινδύνους της ζωής.
Όταν ανησυχούμε για τα παιδιά μας, τους δίνουμε το μήνυμα ότι δεν πιστεύουμε στη δύναμη, την εξυπνάδα, τη διάκριση τους – αλλά αντίθετα ότι πιστεύουμε πως κινδυνεύουν. Αυτά τα μηνύματα προγραμματίζουν τα παιδιά να μην εμπιστεύονται τον εαυτό τους.
ΕΡΕΘΙΣΜΑTA ΓΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗ
Τα παιδιά θέλουν να μαθαίνουν, έχουν ανάγκη να μαθαίνουν. Η επιβίωση και η ανάπτυξή τους εξαρτάται απ’ αυτό. Όλα τα παιδιά είναι γεμάτα περιέργεια και θα παρέμεναν έτσι, αν η φυσική τους επιθυμία για μάθηση δεν ανακοπτόταν ή-σε πολλές περιπτώσεις- δεν καταστρεφόταν ολοκληρωτικά από το σύγχρονο εκπαιδευτικό μας σύστημα και γενικά από τη στάση των γονέων και της κοινωνίας απέναντι στα παιδιά. Είναι πολλοί οι παράγοντες που αποθαρρύνουν την έμφυτη κλίση του παιδιού για μάθηση.
ΣΥΝΕΠΕΙA
Τα παιδιά, όπως ακριβώς και οι ενήλικες, προσδοκούν από τους ανθρώπους γύρω τους να είναι συνεπείς. Συνέπεια σημαίνει να υπάρχει συμφωνία ανάμεσα στις σκέψεις, τα λόγια και τις πράξεις μας. Όταν δίνουμε τον λόγο μας ότι θα τους δώσουμε κάτι ή θα κάνουμε κάτι και δεν το κάνουμε, τότε τα παιδιά νιώθουν προδομένα και ασήμαντα. Έτσι, δεν μαθαίνουν να τηρούν τον λόγο τους.
Ακόμα, όταν λέμε ότι θα υπάρχουν κάποιες συνέπειες, αν κάνουν ή δεν κάνουν κάτι, και δεν εφαρμόζουμε τις συνέπειες αυτές, τότε τα παιδιά μαθαίνουν ότι ο λόγος μας δεν σημαίνει τίποτε.
ΑΝΟΙΧΤΗ KAI ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Επικοινωνία είναι η διαδικασία που ανοίγει το κανάλι της αγάπης, της κατανόησης και της ενότητας ανάμεσα στους ανθρώπους. Όταν λείπει, ούτε τα χρήματα, ούτε η μόρφωση, ούτε τα υλικά αγαθά μπορούν να γεφυρώσουν το χάσμα που δημιουργείται. Eίναι απαραίτητο να βρούμε χρόνο να επικοινωνήσουμε με τα παιδιά μας και προπαντός να τα ακούσουμε – τι νιώθουν, τι τους απασχολεί και τι χρειάζονται. Προγραμματίστε τακτικές ώρες να ακούσετε τα παιδιά σας και βέβαια να μοιρασθείτε και εσείς μαζί τους τις δικές σας σκέψεις και τα συναισθήματα. ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Η ζωή είναι ένα παιχνίδι. Το πώς παίζει κανείς είναι τέχνη και επιστήμη. Υπάρχουν τεχνικές για να αντιμετωπίσουμε τη ζωή πιο αποτελεσματικά. Όπως όλα τα άλλα διδάσκονται στο σχολείο, έτσι μπορεί να διδαχθεί κανείς και το πώς να αντιμετωπίζει την ίδια τη ζωή με τις απογοητεύσεις, τις αποτυχίες, τις αδικίες της, με τις αρρώστιες, με τον πόνο, με τον χαμό των αγαπημένων, με τη συνεχή εναλλαγή γεγονότων και δοκιμασιών. Βέβαια τα παιδιά μαθαίνουν από αυτό που βλέπουν και έτσι το μεγαλύτερο δώρο που μπορούμε να δώσουμε στα παιδιά μας είναι το να γινόμαστε παραδείγματα κατανόησης, εσωτερικής δύναμης και αυτοπεποίθησης.
ΜΕΡΙΚΕΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ
Eιναι πολύ σημαντικό να θυμόμαστε πώς νιώθαμε ως παιδιά. Να θυμηθούμε τις διάφορες εμπειρίες, τα συναισθήματα και τις ανάγκες που είχαμε ως παιδιά. Αλλά ακόμη κι αυτό δεν είναι αρκετό. Οι συνθήκες και το περιβάλλον της παιδικής μας ηλικίας ήταν πολύ διαφορετικές από αυτές που βιώνουν τα παιδιά σήμερα. Γι’ αυτό, πρέπει να φανταστούμε ότι είμαστε τα παιδιά μας και να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε πώς νιώθουν. Μόνο τότε τα λόγια και οι πράξεις μας θα εναρμονιστούν με τις ανάγκες των παιδιών μας.
Χρειάζεται να πιστεύουμε στα παιδιά μας και στον εαυτό μας. Αν δεν πιστεύουμε στον εαυτό μας, δεν μπορούμε να πιστέψουμε στα παιδιά μας. Ας έχουμε πίστη ότι κι εμείς κι εκείνα είμαστε ικανοί να αντιμετωπίσουμε τη ζωή με εσωτερική καθοδήγηση, διαύγεια και αποτελεσματικότητα.

Περισσότερες λεπτομέρειες για το θέμα αυτό υπάρχουν στο κεφάλαιο 9 του βιβλίου: «Εμείς και οι Σχέσεις Mας» και στο διαδίκτυο στο:
www.HolisticHarmony.com/greek/sxeseis/ch18


Πηγή Προέλευσης

Eμεις και οι Σχέσες Mας του Ρόμπερτ Hλία Nατζέμυ

Προσοχή: H σωματική και ψυχολογική σας υγεία ειναι αποκλειστικά δική σας ευθύνη. Πάντα να συμβουλευθείτε τον γιατρό σας πριν εφαρμόσετε οποιαδήποτε τεχνική ή μέθοδο.

Comments are closed.